Ο θάνατος και η απώλεια έχουν αποτελέσει αντικείμενο φιλοσοφικού στοχασμού από την αρχαιότητα έως τους σύγχρονους φιλοσόφους ανά τον κόσμο. Ο Πλάτωνας όπως αποτυπώνεται στο φιλοσοφικό του έργο στην Πολιτεία και τον Φαίδωνα,  βλέπει τον θάνατο "μακάριον", ως απελευθέρωση της ψυχής από το σώμα, οδηγώντας την σε έναν ανώτερο, αιώνιο κόσμο.

Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι το βάρος, είναι ο δυσλειτουργικός τρόπος σκέψης που ωθεί το άτομο να υιοθετήσει συμπεριφορές, οι οποίες οδηγούν στο συγκεκριμένο βάρος.

Σε μια μακρινή πόλη, ένας ηλικιωμένος Γάτος θεωρεί τον εαυτό του πολύ σοφό, μέχρι που ακούει για ένα αρχαίο πεύκο κάπου μακριά, κάτω από τα κλαδιά του οποίου μπορεί να βρεθεί άπειρη σοφία.

Τα χρόνια διδάσκουν πολλά που οι μέρες ποτέ δεν ξέρουν -Ραλφ Γουάλντο Έμερσον. Σχεδόν όλοι μας έχουμε βιώσει κάτι παρόμοιο με τα ακόλουθα σενάρια:

Ορισμός και φύση της επιθετικότητας:  Επιθετικότητα είναι εκείνη η δύναμη μέσα στο άτομο που του παρέχει ώθηση και ζωντάνια νοηματοδοτώντας έτσι τις πράξεις του.