Σε κάθε σχέση υπάρχει επιρροή. Ο ένας παίρνει πρωτοβουλία, ο άλλος ακολουθεί. Κάποιες φορές ο ένας επιμένει, άλλες ο άλλος υποχωρεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι πρόβλημα. Η δυσκολία ξεκινά, όταν αυτή η ισορροπία παύει να αλλάζει, όταν γίνεται μονόπλευρη και όταν το ποιος «έχει τον λόγο» αρχίζει να επηρεάζει το πόσο ασφαλής, ελεύθερος ή ορατός νιώθει ο άλλος μέσα στη σχέση.

«Η πιο επικίνδυνη στιγμή δεν είναι όταν αποτυγχάνουμε. Είναι όταν αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι καμία προσπάθεια δεν έχει πια νόημα».

Δεν υπάρχει «σωστή» οικογένεια – υπάρχει λειτουργική σύνδεση.
Η οικογένεια αποτελεί έναν από τους πιο βασικούς και διαχρονικούς πυλώνες της ανθρώπινης ζωής. Ωστόσο, σε αντίθεση με το παρελθόν, δεν μπορεί πλέον να περιγραφεί ως μια σταθερή και δεδομένη δομή.

Υπάρχει μια επικίνδυνη αυταπάτη γύρω από την ψυχοθεραπεία. Ότι είναι από μόνη της ασφαλής. Ότι αρκεί να μπεις σε ένα δωμάτιο, να καθίσεις απέναντι από έναν «ειδικό» και κάτι μέσα σου θα αρχίσει να διορθώνεται.

Στον χώρο της Κλινικής Ψυχολογίας και των Επιστημών της Υγείας, εμφανίζονται, ολοένα και περισσότερο, έρευνες, σχετικά με την επίδραση των θετικών συναισθημάτων  σε αντικειμενικούς δείκτες υγείας, όπως είναι η ποιότητα ζωής, η νοσηρότητα, η υποτροπή και η θνησιμότητα.