Αν υπάρχει ένα αφήγημα που πέρασε σχεδόν αδιαμφισβήτητο από γενιά σε γενιά, είναι αυτό: ότι η λογική είναι το “σωστό” και το συναίσθημα το “πρόβλημα”. Ότι για να πάρεις καλές αποφάσεις πρέπει να αφήσεις στην άκρη αυτό που νιώθεις και να εμπιστευτείς αυτό που σκέφτεσαι.

Ο πόλεμος δεν τραυματίζει μόνο εκείνους που κρατούν όπλα ή που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Οι ψυχολογικές επιπτώσεις απλώνονται πολύ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της σύγκρουσης.

Αρκετοί θεραπευόμενοι με ρωτούν τί είναι η ψυχοθεραπεία και πως μπορούν να βοηθηθούν. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η λέξη σχέση. Η  σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τον θεραπευτή.

Η αυτοκτονία δεν είναι απλώς μια παρορμητική ενέργεια ούτε μια απλή, στιγμιαία απόφαση χωρίς βαθύτερη σκέψη.

Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη της επιγενετικής έχει μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη σχέση ανάμεσα στις τραυματικές εμπειρίες και την ψυχική υγεία.