«Θέλω να πονέσει όπως πόνεσα». Είναι μια φράση που σπάνια λέγεται δυνατά, αλλά συχνά ακούγεται μέσα μας. Η εκδίκηση δεν γεννιέται συνήθως από κακία. Γεννιέται από ρήγμα. Από μια στιγμή όπου η ασφάλεια καταρρέει, η εμπιστοσύνη διαλύεται και η αίσθηση ταυτότητας τραυματίζεται.

Ο ύπνος είναι μια βασική ανθρώπινη ανάγκη. Δεν αφορά μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχική μας ζωή. Όταν ο ύπνος είναι βαθύς και ξεκουραστικός, συνήθως ξυπνάμε με την αίσθηση ότι κάτι μέσα μας έχει ηρεμήσει και οργανωθεί. Όταν όμως ο ύπνος είναι ανήσυχος, διακεκομμένος ή γεμάτος εφιάλτες, συχνά αυτό αποτελεί ένα μήνυμα ότι κάτι στον εσωτερικό μας κόσμο βρίσκεται σε ένταση.

Στέλνεις μήνυμα στον/στη σύντροφό σου. Έχει περάσει κάποια ώρα και δεν έχει απαντήσει. Αρχίζεις να σκέφτεσαι: μήπως έχει συμβεί κάτι κακό; Μήπως μου έχει θυμώσει; Μήπως δεν θέλει να μου μιλήσει; Ή μήπως… πρέπει να χωρίσουμε;

Σε έναν κόσμο όπου η επικοινωνία φαίνεται πιο εύκολη από ποτέ, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να δυσκολεύονται να εκφράσουν αυτό που πραγματικά αισθάνονται.

Η στιγμή που ένα παιδί περνά για πρώτη φορά το κατώφλι ενός σχολικού πλαισίου αποτελεί ένα από τα πιο φορτισμένα ορόσημα στη ζωή μιας οικογένειας.