Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να είμαι καλός άνθρωπος και στο να παραμερίζω συνεχώς τον εαυτό μου για να το αποδείξω. Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουν πιστεύοντας ότι η αξία τους συνδέεται με το πόσο διαθέσιμοι, εξυπηρετικοί και  «εύκολοι»  είναι προς τους άλλους.

Δεν φτάνει να πεις «δεν θα γίνω σαν τους γονείς μου». Αυτό είναι μόνο η αρχή και συχνά, μια παγίδα.

Το Σύνδρομο του μικρού Αυτοκράτορα είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο που περιγράφει παιδιά με έντονα προκλητική, εγωκεντρική και ανυπάκουη συμπεριφορά, τα οποία αρνούνται να αποδεχτούν κανόνες.

Υπάρχουν άνθρωποι που όλοι θεωρούν δεδομένο ότι θα αντέξουν. Είναι εκείνοι που παραμένουν ψύχραιμοι όταν οι άλλοι δυσκολεύονται, που αναλαμβάνουν ευθύνες χωρίς να το σκέφτονται πολύ, που βρίσκουν τρόπο να στηρίξουν τους γύρω τους ακόμη κι όταν μέσα τους νιώθουν εξαντλημένοι.

Τα τελευταία χρόνια, η κατανόησή μας γύρω από το τραύμα και τις πρώιμες εμπειρίες έχει εξελιχθεί σημαντικά.