Ιστορικά, η ψυχαναλυτική θεωρία περιέγραψε το Ασυνείδητο μέσω μεταφορών που παρέπεμπαν σε έναν χώρο αποθήκευσης και σχετικής στατικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το Ασυνείδητο νοήθηκε ως ένα «δοχείο» εντός του οποίου καταλήγουν οι απωθημένες και λησμονημένες αναπαραστάσεις, παραμένοντας σε κατάσταση λανθάνουσας αδράνειας.

Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, η μετάβαση στην ενήλικη ζωή έχει πάψει προ πολλού να είναι ένα απλό, γραμμικό πέρασμα, καθώς έχει μετατραπεί σε μια σύνθετη και συχνά μπλοκαρισμένη διαδρομή.

Αν το κακό ήταν πραγματικά η φυσική κατάσταση του ανθρώπου, τότε γιατί ο κόσμος δεν έχει ήδη καταρρεύσει; Από τις γενοκτονίες, μέχρι το κακόβουλο λογισμικό και κάθε μορφή βλάβης ενδιάμεσα, είναι εύκολο να νιώσει κανείς απογοήτευση για τον ηθικό χαρακτήρα και την ευαισθησία των ανθρώπων γύρω του.

Υπήρξε μια περίοδος όπου η συζήτηση για τη γονική αποξένωση περιστρεφόταν σχεδόν αποκλειστικά γύρω από έναν μεγάλο, φορτισμένο όρο. Το «σύνδρομο». Έναν όρο που μπήκε δυναμικά στον δημόσιο και επιστημονικό διάλογο, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε μεγάλη ένταση, αμφισβήτηση και σύγχυση.

Ανακάλυψε κορυφαία προγράμματα εξειδίκευσης για ψυχολόγους και συμβούλους, που συνδυάζουν τη διεθνή αξιοπιστία των τεστ MMPI με σύγχρονες προσεγγίσεις στο mindfulness και τον επαγγελματικό προσανατολισμό.