«Οικονομική Κρίση & Νεότητα, 19-34 Vs Απαισιόδοξων».
Οι παραδοσιακές αξίες της εκπαίδευσης, ο τρόπος για τη  διαχείριση της αβεβαιότητας.

Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας που πραγματοποιήθηκε  από το Κ.Ε.Τ.Α.Κ. (Κέντρο Ερευνών, Τεχνολογικής Ανάπτυξης & Καινοτομίας )  του Mediterranean College.

Ένα βράδυ, μετά από αρκετά ποτά, εκμυστηρεύτηκα σε μια φίλη τη νέα μου ιδιότητα ως αυτοσυνομιλητή δηλαδή να μιλάω μόνος μου στο κινητό. «Δεν το πιστεύω!  Το κάνω κι εγω. Και πριν που σε περίμενα μόνη μου, είχα μια ωραιότατη κλήση στον εαυτό μου», ήταν η απάντησή της που μου γέμισε ανακούφιση...Ώστε δεν ήμουν τρελός ή τουλάχιστον είχα καλή παρέα.

Αρκετά παιδιά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού μπορεί να εμφανίζουν δυσκολία στη γραφή και στην ανάγνωση.
Τί γίνεται όμως όταν οι γονείς διαμαρτύρονται ότι το παιδί τους αν και είναι ιδιαίτερα χαρισματικό, είναι απρόσεκτο, δεν συγκεντώνεται, δεν προσπαθεί αρκετά και αποφεύγει το διάβασμα? 

Πολλοί από εμάς όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με διάφορες κοινωνικές καταστάσεις νιώθουμε αμηχανία ή άγχος. Όταν συναντάμε άτομα για πρώτη φορά ή άτομα σημαντικά για εμάς, όταν πρόκειται να μιλήσουμε σε ένα κοινό ή ακόμα και σε μία παρέα, όταν καλούμαστε να πούμε την γνώμη μας ή να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας, όταν επικοινωνούμε με άτομα του αντίθετου φύλου, μπορεί οι παλμοί μας  να ανεβαίνουν, να άρχιζει να χτυπά πιο γρήγορα η καρδιά μας, να κοκκινίζουμε, να σκεφτόμαστε ότι η φωνή μας δεν θα είναι σταθερή και ότι μπορεί να μη γίνουμε αρεστοί.

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που αντιμετωπίζουν έντονο  άγχος, δυσθυμία, «κατάθλιψη» έχει την «τάση» να αποδίδει λανθασμένα τις ψυχικές αυτές καταστάσεις, σε έναν «προβληματικό εαυτό του», (μία δυστυχώς «κλασικά» λανθασμένη «αυτο-διάγνωση» που κάνει ο καθημερινός άνθρωπος) και όχι σε επιδράσεις του ξεχωριστού για τον κάθε άνθρωπο περιβάλλοντος μέσα στο οποίο μεγαλώνει.