τραγωδία, παιδιά

Η χώρα μας υπέστη τις τελευταίες ημέρες μία ανείπωτη τραγωδία, με πυρκαγιές να εξαπλώνονται σε διάφορες περιοχές της Αττικής, έχοντας ως αποτέλεσμα να χαθούν πολλές ανθρώπινες ζωές και να καταστραφούν περιουσίες. Οι ώρες φόβου, ο τραγικός θάνατος τόσων ανθρώπων, η  απώλεια περιουσιών, αλλά και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, συνθέτουν μία πρωτόγνωρη εθνική τραγωδία.

Τα συναισθήματα που γεννά ένα τραυματικό γεγονός

Είναι βέβαιο πως κανένας δεν έχει μείνει ανεπηρέαστος από αυτό που έχει συμβεί. Όλοι βιώνουμε μέσα μας αρνητικά συναισθήματα και πονάμε ξεχωριστά. Αντιλαμβανόμαστε την τραγικότητα της ίδιας της ζωής και του πόσο εύκολα και γρήγορα μπορεί κάποιος να χάσει τα πάντα σε μία στιγμή. Ο κάθε άνθρωπος βιώνει το αρχικό σοκ, μέχρι να επέλθει το μούδιασμα και η άρνηση πως κάτι τόσο τραγικό μπορεί να έχει συμβεί μέχρι να φτάσει στην αποδοχή μίας αναπόφευκτης τραγικής πραγματικότητας.

Έντονα συναισθήματα όπως ο φόβος, η ενοχή, ο θυμός, η λύπη, η ντροπή, κάνουν την εμφάνισή τους στην ψυχή ενός ανθρώπου μέχρι να έρθει ο συμβιβασμός. Παρά, όμως, την έντονη συναισθηματική φόρτιση, αυτές οι στιγμές ίσως δώσουν το έναυσμα και την επιθυμία για κοινωνική αλληλεγγύη, όπως και να εμπνεύσουν το αίσθημα της βοήθειας και της συμπαράστασης στους πληγέντες συνανθρώπους μας.

Τα παιδιά ως μία ευαίσθητη κοινωνική ομάδα, πλήττονται περισσότερο συναισθηματικά, διότι δεν έχουν τις συναισθηματικές αντοχές και την ωριμότητα στο να επεξεργαστούν την τραγικότητα του γεγονότος. Όταν, λοιπόν, εκθέτονται ελεύθερα στο να ακούνε την εξιστόρηση ενός τραγικού γεγονότος με κάθε λεπτομέρεια, είναι πολύ πιθανό να εμφανίσουν έντονο άγχος, συμπτώματα φόβου, αλλά και μετατραυματικό στρες.

Γεννάται, λοιπόν, το καίριο ερώτημα: πώς μπορεί ένας γονιός να καθησυχάσει το παιδί, πώς μπορεί να το βοηθήσει να αισθάνεται ασφαλές και να ενημερώσει για την τραγικότητα του γεγονότος, χωρίς όμως να το πληγώσει;

Ενέργειες ενός γονιού για να προστατεύσει την παιδική ψυχοσύνθεση

  • Να μην αφήνει το παιδί του έκθετο στην τηλεόραση και το διαδίκτυο, διότι υπάρχει ο κίνδυνος το παιδί να δεχτεί μία πληθώρα ενημερώσεων και πληροφοριών, όπως και εικόνων που μπορεί να το τραυματίσουν ψυχικά. Περιορίστε την πρόσβαση του παιδιού, όσο αυτό είναι εφικτό, σε μέρη από τα οποία θα μπορούσε να "βομβαρδιστεί" με πληροφορίες.
  • Να μη μιλάει ελεύθερα για κάθε πλευρά του γεγονότος, μη υπολογίζοντας το γεγονός πως μπορεί τα παιδιά να ακούνε. Τα παιδιά ακόμα και αν δεν το δείχνουν, ακούνε τις συζητήσεις των γονιών. Και τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα θέλουμε να πιστεύουμε.
  • Να μη βομβαρδίζει το παιδί με λεπτομέρειες και περιγραφές. Είναι καλύτερο να δίνει απαντήσεις μόνο σε αυτά που ρωτάει το ίδιο το παιδί, σεβόμενος πως είναι μία ψυχή με μεγαλύτερη ευαισθησία από έναν ενήλικο και μπορεί να πληγωθεί ευκολότερα. Το παιδί μπορεί να μην αντέχει και εκείνη τη στιγμή να ακούσει κάτι περισσότερο.
  • Δεν είναι καλό ένας γονιός να προσπαθήσει να αρνηθεί ή να προσποιηθεί πως οι πυρκαγιές δεν έγιναν ποτέ και μία τόσο μεγάλη καταστροφή δεν υφίσταται. Ενημερώνουμε ένα παιδί δίνοντας κάποιες λεπτομέρειες –για παράδειγμα, έπιασε όντως μία φωτιά- αλλά, παράλληλα, ενισχύουμε μέσα τους το αίσθημα της προστασίας και πως εμείς είμαστε εκεί και δε δίνουμε έμφαση σε τρομακτικές περιγραφές.
  • Αν ένας φίλος του παιδιού έχει φύγει από τη ζωή, δεν το αναφέρουμε αμέσως στο ίδιο αλλά περιμένουμε να υπάρξει ένα στάδιο σταδιακής ενημέρωσης, ώστε να αποφθευχθεί η δημιουργία ψυχικού τραύματος στο παιδί. Είναι καλύτερο, για παράδειγμα, αν γνωρίζουμε πως ο φίλος ενός παιδιού έχει φύγει από τη ζωή, να το ενημερώσουμε πως γίνεται έρευνα για τον εντοπισμό του, ώστε το παιδί να ξεκινήσει να αποδέχεται και να συνηθίζει το γεγονός σταδιακά μέχρι να μάθει την αλήθεια. Λέμε την αλήθεια μόνο όταν το παιδί έχει ήδη ενημερωθεί για την απώλεια φίλων ή συγγενών από άλλες πηγές.
  • Είναι σημαντικό ο γονιός να προσπαθήσει να διατηρήσει την ψυχραιμία του, διότι εκείνη τη στιγμή η ψυχολογία του επηρεάζει το παιδί. Αν ο ίδιος δεν είναι ψύχραιμος και ήρεμος, πώς θα μπορέσει να βοηθήσει και να επηρεάσει θετικά το παιδί; Δεν επιβάλλουμε στο παιδί τη δική μας ψυχολογία, ούτε το επιβαρύνουμε και το φορτίζουμε αρνητικά.
  • Δίνουμε χώρο στο παιδί να κλάψει, να εκφραστεί ελεύθερα, δεν το πιέζουμε ψυχολογικά.
  • Το παιδί καλό είναι να μην αλλάζει τη ζωή και το πρόγραμμά του. Ας το αφήσουμε να παραμείνει στη γνωστή του καθημερινότητα.
  • Δίνουμε έμφαση σε αισιόδοξα στοιχεία της τραγικότητας, δηλαδή αναφέρουμε πως υπάρχουν πυροσβέστες, διασώστες και βοήθεια που έχει σταλεί στους πληγέντες.
  • Δεν αποφεύγουμε να απαντάμε σε ερωτήσεις παιδιών διότι αυτό τους γεννά μεγαλύτερο φόβο. Αποφεύγουμε, όμως, τις υπερβολικές πληροφορίες, δε χρειάζονται και φορτίζουν αρνητικά το παιδί.
  • Το παιδί μπορεί να βιώσει έναν κυκεώνα αρνητικών συναισθημάτων. Ανασφάλεια, άγχος, θλίψη ακόμα και ενοχή, διότι πολλά παιδιά θεωρούν πως έχουν ευθύνη για οτιδήποτε συμβαίνει. Είμαστε κοντά στο παιδί, του δίνουμε αγάπη και συναισθηματική ασφάλεια.
  • Εμπνέουμε στο παιδί εμπιστοσύνη και το διαβεβαιώνουμε πως εμείς είμαστε εκεί και στο τέλος όλα θα πάνε καλά!

Πάντοτε σκεφτόμαστε πως το παιδί είναι μία ευαίσθητη οντότητα που πρέπει να προστατευθεί αλλά και να ενημερωθεί με μέτρο, χωρίς πληροφορίες που μπορεί να το πληγώσουν, δημιουργώντας μέσα στην ψυχή του εικόνες και κακές σκέψεις. 

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Βρείτε Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή

Επιλέξτε θεραπευτή ανάλογα με την εξειδίκευση σε συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση.

Μεταβείτε στον κατάλογο Ειδικών Ψ.Υγείας »

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Αισθήματα αναξιότητας
αναξιότητα

Τα αισθήματα αναξιότητας δεν είναι άγνωστα στους περισσότερους; όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε υποφέρει από αυτά και ακόμα και αν δεν το παραδεχόμαστε, πέφταμε στην παγίδα να μεγαλώνουμε διαρκώς την αξία των άλλων και να μικραίνουμε τη δική μας.  

Η έννοια του σεξουαλικού προσανατολισμού
σεξουαλικός προσανατολισμός

Η έκφραση σεξουαλικός προσανατολισμός χρησιμοποιείται ώστε να περιγράφει ένα διαρκές συναισθηματικό και σεξουαλικό μοτίβο ενός ανθρώπου ως προς το αντίθετο, το διαφορετικό ή και τα δύο φύλα. Η κοινωνία ανέκαθεν τοποθετούσε στο περιθώριο ανθρώπους οι οποίοι είχαν έναν σεξουαλικό προσανατολισμό ο οποίος διαφοροποιούταν από τη σεξουαλική νόρμα της πλειοψηφίας (στην κοινωνία μας ειδικά είναι ιδιαιτέρως γνωστό το φαινόμενο της ετεροκανονικότητας, δηλαδή της αντίληψης πως η ετεροφυλία είναι ανώτερη όλων των άλλων σεξουαλικών προσανατολισμών).

Η παγίδα του να δίνεις συμβουλες
παγίδα, συμβουλές

Όλοι μας σε δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μας είτε δεχθήκαμε συμβουλές είτε επιχειρήσαμε εμείς οι ίδιοι να δώσουμε. Με τη συμβουλή μας επιθυμούμε να βοηθήσουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται σε μία στενάχωρη κατάσταση να απεγκλωβιστεί από το πρόβλημά του και να βρει έναν τρόπο να το αντιμετωπίσει.

Αμφιφυλοφιλία- Υφίσταται ως σεξουαλικός προσανατολισμός;
αμφιφυλοφιλία

Τελικά, πόσο υφίσταται η αμφιφυλοφιλία στους ανθρώπους; Υπάρχει στα αλήθεια ως ένας ξεχωριστός σεξουαλικός προσανατολισμός ή απλώς είναι μία δίοδος, ώστε κάποιος να μην αισθάνεται εντελώς διαφορετικός από τη σεξουαλική νόρμα της πλειοψηφίας; 

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :