ΟΙ ΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ / ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 2ο) - Blogs - Forum Υποστήριξης
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]

M87

ΟΙ ΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ / ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ (Μέρος 2ο)

Rate this Entry
Θα ξεκινήσουμε με ένα απόσπασμα μιας συνέντευξης του καθηγητή νευρολογίας / ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κου. Βασιλόπουλου Δημήτριου η οποία έλαβε χώρα στις 28/05/2000 από τον Κο. Τάσο Π. Καραντή και η οποία δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του e-orfeas (URL: http://www.e-orfeas.gr/special/darks...%BF%CF%82.html) στις 03/07/2012, 20:54.

"Μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα τι είναι ψυχή;

Δημήτρης Βασιλόπουλος: «Και η νευρολογία και η ψυχιατρική ποτέ δεν ερμήνευσαν βαθιά φιλοσοφικά ζητήματα, όπως το τι είναι ψυχή. Ο καθένας από εμάς είναι άλλος, αλλά ο εγκέφαλός του λειτουργεί με συγκεκριμένους κανόνες. Ο τρόπος που σκέφτεται, ο τρόπος που ενεργεί είναι κωδικοποιημένος. Και η τρέλα είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος έκφρασης. Έχει συγκεκριμένα συμπτώματα. Γι’ αυτό και είναι πολύ δύσκολο να την υποδυθείς. Εκτός κι αν σ’ έχει διδάξει πάρα πολύ καιρό ένας ψυχίατρος! Για να προχωρήσει η ψυχιατρική, άφησε πίσω το θεμελιώδες ερώτημα “τι είναι ψυχή”. Λέει τι είναι προσωπικότητα όμως : προσωπικότητα είναι το σύνολο των ιδιοτήτων που έχουμε και μας κάνει να συναλλασσόμαστε καλά με τους άλλους και με τον εαυτό μας. Το τι είναι ψυχή το αφήνει αναπάντητο. Το ίδιο κι η νευρολογία, απάντησε στο τι είναι συνείδηση : συνείδηση είναι η βεβαιότητα του ότι εγώ ξέρω ότι υπάρχω. Αλλά το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος για να υπάρξει συνείδηση ή άλλα θεμελιώδη ερωτήματα όπως : πως λειτουργεί η μνήμη, πως λειτουργεί το συναίσθημα ή πως αντιλαμβανόμαστε το περιβάλλον μας, παραμένουν, ακόμα, αναπάντητα. Ίσως γιατί η ιατρική είναι στο βάθος μία πρακτική επιστήμη και τέτοια ερωτήματα δεν έχουν άμεση πρακτική σημασία.»".

28/05/2000, Βασιλόπουλος Δ. Καθ. Νευρολογίας & Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

ΣΗΜ.: Εντύπωση προκαλεί το ότι ενώ η συνέντευξη έλαβε χώρα τον Μάιο του 2000, η δημοσίευση της πραγματοποιήθηκε στις 03/07/2012, 20:54 δηλαδή 12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ!!!
. Ως σχετικό, παραθέτω το υστερόγραφο του Κου Καραντή σχετικά με την συνέντευξη:

"Υ.Γ.

Η συνέντευξη, όπως γράφω στην εισαγωγή, πάρθηκε ο 2000. Τον Απρίλιο του 2012, ο Καθηγητής Δημήτριος Βασιλόπουλος, απεβίωσε, την ώρα που αθλούταν, από αιφνίδιο θάνατο(καρδιακό επεισόδιο), μη βιώνοντας τον πόνο της χριστιανικής παράδοσης, που υποστήριζε, πως λειτουργεί ως παιδαγωγία(«Σκώληξ εν τω σώματί μου, ίνα μη υπεραίρωμαι»), αλλά, φεύγοντας ανώδυνα, όπως υποστηρίζει ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης(«Θεέ μου, δώσε μας ένα θάνατο ειρηνικό») …
"
Τάσος Π. Καραντής

Ένα ερώτημα το οποίο θα έπρεπε να θέσουμε σχετικά με την συνέντευξη είναι: Γιατί το περιεχόμενο της συνέντευξης δεν δημοσιεύθηκε για δώδεκα (12) χρόνια! μέχρι τον θάνατο του καθηγητή Κου. Βασιλόπουλου Δ.;

Η "ψυχιατρική" λοιπόν ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να ονομάζεται Ιατρική προσωπικότητας [προσωπικά προτιμώ τον όρο "συνταγογραφιστική" αλλά περί ορέξεως...], η "ψυχολογία" θα έπρεπε να ονομάζεται προσωπικοτητολογία και η "ψυχοθεραπεία" να ονομάζεται προσωπικοτητοθεραπεία [προτιμώ τον όρο "ανακουφιστική μετά διδασκάλου"] ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ είτε δεν θα έπρεπε να εκφέρουν γνώμη σχετικά με τη μετά θάνατο ζωή και την ψυχή, είτε θα έπρεπε να υιοθετούν την τίμια στάση την οποία έχω αναφέρει, δηλαδή:

"Σε ότι αφορά το τι συμβαίνει μετά θάνατον δεν γνωρίζουμε επειδή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε".

Εάν τα όσα έλεγε στη συγκεκριμενη συνέντευξη ο Κος. Βασιλόπουλος ευσταθούν - και δεν έχω λόγους να τα αμφισβητήσω αφού υπήρξε καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών - τότε παραμένουν τα αρχικά ερώτηματα [1., 2. και 3.] επειδή οι “ψυχολόγοι” / “ψυχίατροι” δεν εννοούν ως ψυχή αυτό το οποίο εννοούμε όλοι οι μη-ψυχολόγοι, μη-ψυχίατροι και θρησκευόμενοι:

1. Πως μπορεί να μελετάει ο ψυχολόγος κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;
2. Πως μπορεί να γιατρεύει ο ψυχίατρος κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;
3. Πως μπορεί να θεραπευει ο ψυχοθεραπευτής κάτι το οποίο διδάσκεται ότι δεν υπάρχει;


Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι απλή. Δεν μπορούν ούτε να μελετήσουν, ούτε να γιατρέψουν, ούτε και να θεραπεύσουν την ψυχή και ΚΑΚΩΣ χρησιμοποιούν τον όρο ψυχή στην ονομασία τους γιατί σύμφωνα με τον Κο. Βασιλόπουλο "Για να προχωρήσει η ψυχιατρική, άφησε πίσω το θεμελιώδες ερώτημα 'τι είναι ψυχή' ".

Δυστυχώς όμως, ΤΟ ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ και ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ / ΥΠΑΡΧΕΙ / ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ απέχουν πάρα πολύ μεταξύ τους.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, και με αυτό, εννοώ από την αρχή της ανθρώπινης ιστορίας.

ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ WILHELM.

Τα δύο θεμελιώδη ερωτήματα, τα οποία πάντα είχαμε ως άνθρωποι και που μας απασχολούν ακόμα είναι:

α. Τι είναι ψυχή;
β. Τι μας συμβαίνει μετά το θάνατο μας;


Τα παραπάνω ερωτήματα, αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης της φιλοσοφίας διάφορων πολιτισμών [όχι μόνο του αρχαιου Ελληνικού] και παραμένουν ως ερωτήματα και σήμερα.

Απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκει κανείς είτε στις θρησκείες – με τις οποίες η "ψυχολογία" / "ψυχιατρική" επιθυμεί τον διαχωρισμό της θέσης της προκειμένου να τοποθετήσει τον εαυτό της στη σφαίρα του “επιστημονικού” και της “γνώσης” - είτε καθόλου.

“Πακέτο” μαζί με τον ορισμό της ψυχής, πάει φυσικά και ο ορισμός της μετά θανάτου ζωής / κατάστασης η οποία είναι το αμέσως επόμενο ερώτημα το οποίο ακολουθεί επειδή εξαρτάται από τον ορισμό της ψυχής. Η ανάγκη της “ψυχιατρικής” και της “ψυχολογίας” - ΑΝ ΗΤΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ - είναι να ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ το οποίο ως έννοια βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το να ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ το οποίο είναι η βάση των θρησκειών. Η σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο παραπάνω έννοιες είναι ότι το να ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ υπονοεί ότι έχεις “κάποιο” έλεγχο πάνω σε κάτι. Το να ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι έξω από τον εαυτό σου καθώς και το τι μπορείς να ελέγξεις. Το πεδίο μάχης των δύο αυτών εννοιών [ΓΝΩΣΗ και ΠΙΣΤΗ] στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι, α. ο ορισμός της ψυχής και β. το τι συμβαίνει μετά το βιολογικό μας θάνατο, για τα οποία, καμία επιστήμη και κανένας άνθρωπος δεν έχει άμεση πρόσβαση σε τεκμηριωμένες απαντήσεις. Με άλλα λόγια, οι ερωτήσεις αυτές είναι και θα παραμείνουν αναπάντητες με την έννοια της επιστημονικά τεκμηριωμένης και αποδεδειγμένης γνώσης.

Την αδυναμία απάντησης των παραπάνω την καλύπτουν, όπως ήδη είπα, οι θρησκείες για τον άνθρωπο, οι οποίες όμως βασίζονται στην ΠΙΣΤΗ και όχι τη ΓΝΩΣΗ. Με άλλα λόγια: Θες ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ, δεν θες ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ. Η ΕΠΙΛΟΓΗ ανήκει στον καθένα μας προσωπικά και δεν γίνεται να πιστέψει κανείς σε "κάτι" με καταναγκασμούς, εξαναγκασμούς ή εκβιασμούς.

Updated 21-04-2017 at 13:56 by M87

Tags: None Add / Edit Tags
Categories
Uncategorized