Νιωθω αδυναμια ακομα και να σκεφτω κατι, οτιδηποτε ... - Page 7
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Page 7 of 10 FirstFirst ... 56789 ... LastLast
Results 91 to 105 of 136
  1. #91
    Junior Member
    Join Date
    Jan 2019
    Posts
    5
    Η συγκεκριμένη δεν νομίζω ότι πολυυπάρχει στο youtube και στο διαδίκτυο γενικότερα ,αλλά θα σου πω ένα πράγμα.Για μένα αποτελεί ημέρα ορόσημο στην ζωή μου ,η μέρα που τυχαία ενώ βρισκόμουν στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία κοντά στη Νομική ,έπεσε στα χέρια μου τυχαία το βιβλίο της The Drama of Being a Child ...Πρόσεξε τι θα σου πω...Από το εξώφυλλο και μόνο που διάβασα έγινε ένα μεγάλο κλικ μέσα μου και αισθάνθηκα ότι πέφτει φως στο τούνελ !Ναι από το εξώφυλλο όσο παράδοξο και αν ακούγεται!Ειλικρινά, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου και κάνε την αρχή να αγοράσεις το συγκεκριμένο βιβλίο όσο δύσκολο και να σου φαίνεται γιατί η ανταμοιβή θα είναι υπερκαταστοπλάσια της προσπάθειας που κατέβαλες .Τα προβλήματα σου δε ξεκίνησαν ούτε στο γυμνάσιο ,ούτε στο λύκειο και το γεγονός ότι πιστεύεις κάτι τέτοιο είναι μέρος του προβλήματος που δεν μπορείς να λύσεις ,δηλαδή την ακριβή ρίζα του κακού στα θέματα σου .Ειλικρινά εύχομαι να μπορέσεις να φωτίσεις και εσύ το τούνελ σε κάποιο βαθμό όπως εγώ ,όμως αυτό προυποθέτει να βρεις τη ψυχική δύναμη να ξεκινήσεις από κάπου!!Σου μιλά ένας άνθρωπος που δεν έβρισκε και αυτός για καιρό νόημα στην ζωή του και ενέργεια για την καθημερινότητα του και που μεγάλωσε όπως και εσύ σε καταπιεστικό περιβάλλον ,(πολύ λιγότερο βέβαια σε σύγκριση με το δικό σου!!)

  2. #92
    Junior Member
    Join Date
    Jan 2019
    Posts
    5
    Το κλειδί είναι να καταλάβεις ότι ακόμη και μια σφαλιάρα που σου έριξε ο πατέρας σου στα 4 σου χρόνια ,συσσωρεύει τόσο θυμό και πίκρα μέσα σου που σίγουρα θα προκαλέσει πολλές καταστρεπτικές συνέπειες για τη ζωή σου αν δε συνειδητοποιήσεις ποτέ τα αισθήματα και τον εξευτελισμό που ένιωθες όταν δεχόσουν τη σφαλιάρα!!!

  3. #93

  4. #94
    Θυμηθηκα φαση και ξεκαρδιστηκα ....

    28 ετων, παμε με το τερας για το δευτερο μαθημα οδηγησης (σε μια αλανα εξω απο την πολη).
    Καποια στιγμη, παλιο το αμαξι, σπανε τα ακρομπαρα. Η μπροστινη δεξια ροδα βλεπει τα χωραφια
    ενω η αριστερη κανονικα, ισια μπροστα. Πως γυρναμε πισω ? Το αμαξι φρεναρει απο την λοξη δεξια.
    Η αποσταση απο το σπιτι, περιπου 14 χιλιομετρα. Και να ψιλοβρεχει ....

    Τερας : Δεν ειμαστε ασφαλισμενοι, εφυγα απο την ΕΛΠΑ, κλωτσα με το ποδι την δεξια ροδα,
    καθε φορα που στραβωνει, μεχρι να φτασουμε σπιτι.

    Αυτος μεσα, να τιμονιαζει το ακρομπαρο που δεν εσπασε (δηλαδη την αριστερη ροδα).
    Στον δρομο να μας βλεπουν και να ξεκαρδιζονται. Καποια στιγμη ..... περναει ενας καφρος
    με την τζιπαρα του και φωναζει στο τερας "ετσι να σε πηγαινει η πεθερα σου, μαλαααακαααα"
    και εξαφανιζεται. Φτασαμε σπιτι μετα απο δυο ωρες και κατι .... μουσκεμα και το ποδι τουμπανο.

    Εχω ξεκαρδιστει .... ο τζιπατος, που ποτε δεν ξαναειδα, ηταν τοοοοοσοοοοοο ευστοχος !
    Μετα απο 24 χρονια και χωρις πεθερα (η γυναικα στην ζωη μου) .... με εχει πιασει σπαστικο.
    Τι ηθελα και γω ο μαλακας τα μαθηματα και διπλωματα οδηγησης ? Εχω κανα αυτοκινητο ?
    Αλλα η ατακα ..... ΦΟΝΙΚΗ ! Απλα ανεπαναληπτη. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ! ΑΘΑΝΑΤΗ .....

    Το τερας, ο στουρνος, εκανε πως δεν το ακουσε .... "ελα, αστους αυτους ... κλωτσα,
    ισιωνε, ισιωνε ...."

  5. #95
    Έχεις νοιώσει ποτέ ένα αίσθημα,Εξουθενωμένε,ότι όλες οι πράξεις που κάνουν οι άνθρωποι,όλα αυτά που λένε,όλες οι έγνοιες τους,όλα αυτά που τους κινούν και τους ωθούν στην δράση είναι κάτι εντελώς έξω και ξένο απ'αυτούς?...Εγω το βιώνω αυτό πολλές φορές και με τις αισθήσεις,όχι μόνο εγκεφαλικά,είναι ένα αίσθημα σαν deja-vu αλλά στην deja-senti εκδοχή του...Είναι σαν μας κινούν αόρατα νήματα...Σαν να είμαστε μαριονέτες, χωρίς να έχουμε την παραμικρή ιδέα για τίποτα...ούτε επίγνωση των πράξεών μας, ούτε φυσικά βούληση...
    Δεν ξέρω, σε εμένα σαν αίσθηση αυτό είναι κάτι το ευνουχιστικό...Μας ευνουχίζει από τις ευθύνες των πράξεών μας.
    Αν το έχεις αισθανθεί ποτέ αυτό,δεν είναι αρκετό για να ''ευνουχίσεις'' τον πατέρα σου ως σύμβολο εξουσίας πάνω σου ακόμα και μετά θάνατον?...Αφού το λές και μόνος σου...Τον χαρακτηρίζεις στούρνο!...Δεν ήταν δικές του οι πράξεις του...Δεν είχε την παραμικρή ιδέα...Όπως δεν έχουμε και εμείς.
    Ακόμα και η χριστιανική εκδοχή της συγχώρεσης δεν σε συγκινεί έστω και λίγο?
    Άφες αυτόν,exhausted....Άφες αυτόν για να ''αφεθείς'' και εσύ.
    Δεν ξέρω,εγώ έχω πολλά και έντονα και ανάκατα πράγματα και συναισθήματα μέσα στην ψυχή μου,αλλά μίσος δεν έχω για κανέναν και για τίποτα...Ίσως επειδή ξεχνάω εύκολα...Ή ίσως επειδή τίποτα(πραγματικά τίποτα,δυστυχώς τίποτα) δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα για να κρατήσει το ενδιαφέρον και την προσοχή μου.
    ''Μισώ την ζωή απ'την αγάπη που της έχω'' - Fernando Pessoa

  6. #96
    Τον Χριστο τον εκανα ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΜΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟ (αν διαβασες καπου αλλου)
    επειδη βαθια μεσα μου ξερω οτι ενα Oρκ δεν προκειται ΠΟΤΕ να το συγχωρησω.
    Ενα Ορκ και μια Αραχνη. Το Ορκ μου εκοβε ποδια και χερια (οσης αυτοεκτιμησης
    μπορουσα να μαζεψω) και η Αραχνη τα ξανακολαγε και με τυλιγε στον ιστο της
    για να μαλακωσω για να μου πινει αργα-αργα αιμα και μεδουλι (της περηφανειας
    και αυτοπροσδιορισμου και της αποδρασης μου απο την "αγαπη" της).

    Ειμαι με το ενα ποδι στην κολαση (απο την φωτια μισους που κουβαλω απο
    τοτε που μπορω να θυμηθω τον εαυτο μου). ΔΕΝ μπορεις να εισελθεις σε
    καμια βασιλεια ουρανων, εαν βραζεις στο μισος. Ακομα και αν εχεις ΟΛΟ
    το δικιο με το μερος σου.

    Ο Χριστος ειναι το μοναδικο ΦΩΣ που θα δω (οσο δω) μεσα σ'αυτην την ζωη.
    Μετα, μολις δω τον Αγιο Πετρο .... - "Ειναι και αυτος εδω μεσα ?" - "ΝΑΙ" -
    - "Καλα να περνατε, παω κατω".

    Ο μονος παραδεισος που υπαρχει για μενα τρεμοπαιζει ως φλογα, ως μυνημα,
    για αλλα 20-30 χρονια ... μετα, ΤΕΛΟΣ. Το περασμα του χρονου (34 χρονια)
    που υποτιθεται μαλακωνει και λειαινει ακμες ... με εκανε ακομα πιο σκληρο
    και ακομα πιο αιχμηρο. Οχι με σας ! Με μενα ... το Ορκ ... και την Αραχνη.
    Last edited by Εξουθενωμένος; 14-01-2019 at 21:34.

  7. #97
    Quote Originally Posted by Εξουθενωμένος View Post

    Ειμαι με το ενα ποδι στην κολαση (απο την φωτια μισους που κουβαλω απο
    τοτε που μπορω να θυμηθω τον εαυτο μου).
    ''Μισώ την ζωή απ'την αγάπη που της έχω'' - Fernando Pessoa

  8. #98
    Τι ωραιο τζιφακι

    Thanks !

  9. #99
    Tελος εποχης !
    Για το αλλο το φορουμ (που εμπαινα σχεδον καθημερινα, επι δεκα χρονια).
    Με απομονωσαν εντελως, ακομα και αυτοι που σχεδον παντα συμφωνουσαν με αυτα που εγραφα.
    Δεν κακολογω κανεναν (η απομονωση συνεβη σιγα-σιγα, πολυ σταδιακα, τα τελευταια δυο χρονια).
    Η μαυριλα, η ματαιοτητα, το ψυχοπλακωμα στην οπτικη των οσων εγραφα ηταν WAY ΤΟΟ ΜUCH
    για τους συμφορουμιτες μου. Ακομα και ατομα με παρομοια μαυριλα στην οπτικη δεν με αντεχαν.
    Τωρα (δυο μηνες κοντα) οτι και να γραψω ... κανεις δεν απαντα (ουτε συμφωνει, ουτε διαφωνει).
    Κανενας, φυσικα, δεν ξερει τιποτα απ'οσα εχω γραψει σε σας εδω μεσα. Γιατι δεν ειναι site για
    ατομα με ειδικες (ψυχολογικες) αναγκες. Αλλα ακομα και να ηξεραν ... τι μπορουσαν να κανουν !!!
    Last edited by Εξουθενωμένος; 17-06-2019 at 23:21.

  10. #100
    Τι φορουμ ειναι
    Φιλικά ο φτωχόΜπίνες της διπλανής πόρτας :)))

  11. #101
    Πριν 20 χρονια εγινε το ιδιο και τωρα καταλαβαν οτι ειναι αδερφεσ σε 20 χρονια θα καταλαβετε οτι ειστε μπετοβλακεσ μπετον η βλακεια μπετο
    Φιλικά ο φτωχόΜπίνες της διπλανής πόρτας :)))

  12. #102
    Quote Originally Posted by elis View Post
    Τι φορουμ ειναι
    Δεν θελω να αποκαλυψω.
    Μικρος ο κοσμος .....

  13. #103
    Θα ήθελες να αλλάξεις την κατάσταση που βιώνεις και να εγκαταλείψεις όσα έχτισες όλα αυτά τα χρόνια; Αυτή είναι η βασικότερη ερώτηση για εμένα, γιατί χωρίς πραγματική θέληση τίποτα δεν γίνεται..
    Γράφεις πως δεν έχεις δουλέψει ποτέ, κάτι που προσωπικά για εμένα είναι αδιάφορο, αλλά φαίνεται να σε επηρεάζει αρκετά αυτό ως προς την αυτο-αξία σου, γιατι;
    Επιπλέον γράφεις πως κατά καιρούς έχεις ασχοληθεί με την τέχνη αλλά για κάποιο λόγο αισθάνεσαι πως η τέχνη είναι ένα νεανικό καπρίτσιο ( ; ) που δεν αρμόζει στη ζωή ενός μεσήλικα, και κάπως με μπερδεύει αυτό.. Από πότε η τέχνη είναι μόνο για τους νέους;
    Και πως επιλέγεις την Ελευθερία, όταν κατακρίνεις ή σνομπάρεις κάθε νέο ξεκίνημα;
    Κατά την προσωπική μου κρίση πάντα, η προσκόλλησή σου στο παρελθόν, οι ώρες στο ίντερνετ, η άρνησή σου να ασχοληθείς με δημιουργικότητα, η κοινωνική απόσυρση (παρά τους όποιους φίλους) και το αυτο-μαστίγωμα είναι όλα συμπτώματα μια ύπουλης και υποτιμημένης διαταραχής, της Αδράνειας. Αν θα μπορούσαμε να σκεφτούμε την αδράνεια σαν πνεύμα σκέψου πως όλα αυτά που περιγράφεις θα σου έλεγε.. Και όλη αυτή η οργή που αισθάνεσαι για τους γονείς είναι ο τελειότερος σύμμαχος της Αδράνειας. Μια αδράνεια που εξελίσσεται μέσα στα χρόνια θέλει πολύ θάρρος ώστε να γίνει το επώδυνο βήμα να απελευθερωθείς.
    Βέβαια το να τα βλέπεις όλα ανουσία ώστε να προσπαθήσεις για κάτι είναι αναμενόμενο αλλά πάντα όταν μπαίνεις στο χορό καταλαβαίνεις και αισθάνεσαι..

  14. #104
    Eχω προσπαθησει σε ορισμενους τομεις (οχι Internet) και κατι εχω βαλει σε δρομο ... νομιζω.
    Ομως ειναι κατι που συμβαινει μια φορα τον χρονο. Με γεμιζει μονο εκεινη την ημερα !
    Και αυτο ειναι ολο (δηλαδη, πολυ λιγο). Δεν μπορω να σου πω περισσοτερα γιατι οπως ειπα
    και στον Elis ... "μικρος o κοσμος".

    Δεν νομιζω να πασχω απο αδρανεια γιατι ανακυπτουν (αραια) κρισεις υπερδραστηριοτητας.
    Δηλαδη, επιτηδες αφηνω υποχρεωσεις να συσσωρευτουν ΟΛΕΣ μαζι σε δυο (η τρεις) μερες
    και μετα βαζω στοιχημα με τον εαυτο μου αν θα τα καταφερω. Ξεκιναω εντελως "νικημενος"
    δηλαδη "κατσε φατα τωρα, δεν προλαβαινεις με τιποτα ... μαλακα" και κατορθωνω να τα
    τελειωσω ΟΛΑ την δευτερη (η τριτη μερα). Ενω θα πρεπε να πανυγηριζω απο μεσα μου
    (εκεινη την ημερα) βγαινει η στεντορια φωνη του πατερα μου "απλα ησουν τυχερος ....
    την επομενη φορα θα φας χωμα" .... και δεν νιωθω τιποτα ! Καμια ικανοποιηση !!! Μηδεν !

    Γιατι πρεπει να μπαινει ενα στοιχημα καθε φορα ?
    Γιατι αν απλωσω τις δουλειες μου σε περισσοτερες μερες , τοτε ειναι σαν να επιβραβευω
    την επιμελεια και μεθοδικοτητα της μανας μου "της νυχτας την δουλεια, την βλεπει η μερα
    και γελα", "των φρονιμων τα παιδια, πριν πεινασουν μαγειρευουν" και "μαζευε και ας ειναι ρωγες".

    Αρα .... πρεπει κατι να γινει, να συμβει, να διεκπεραιωθει χωρις να επιβραβευθει
    ουτε ο ενας ουτε ο αλλος. Οποτε και σχιζομαι (για λιγες μερες τον μηνα η το τριμηνο).
    Σημασια ΔΕΝ εχει ο στοχος αλλα η επιτευξη με ριψοκινδυνο τροπο ωστε να κανω τουρκους
    τους γονεις μεσα μου. ΣΕ ΟΛΑ !

    Βασικα ολοκληρη η ζωη μου δεν εχει νοημα ... παρα μονο να τους κανω να θελουν να
    με ροκανισουν απο αγανακτηση. Οποτε, φιλε Art Phil, τα πραγματα ειναι πιο συνθετα
    απο οτι φαινονται (on post). Αλλωστε, περιπου στο ιδιο συμπερασμα κατεληξαν και
    οι τρεις ψυχολογοι που πηγα τα τελευταια 23 χρονια (καθε δεκα χρονια και ενας).
    Τολμω να πω οτι δεν ειναι ΚΑΝ μια σκετη καταθλιψη. Ειναι μισος και οργη
    που το συμπαν ολοκληρο θα λαμπαδιαζε.

    (και κατι ακομα .... οι γονεις μου ΠΟΤΕ δεν δεχθηκαν να κανουν ψυχαναλυση μαζι με μενα,
    ηταν θεμα κυρους, πρεστιζ και αλανθαστου τροπου ζωης και επιλογων ... end of discussion)

  15. #105
    Καταρχάς για το μίσος που λες, όλοι έχουν μίσος μέσα τους, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν περάσει δυσκολίες και όλοι είναι ικανοί για εγκλήματα. Άρα μη λες ότι θα χάσεις σίγουρα τον παράδεισο επειδή σκέφτεσαι να κάνεις άσχημα πράγματα στους γονείς σου.
    Όσο για το ότι είσαι τεμπέλης και δεν έχεις δουλέψει... Εντάξει, κιεγώ βαριεστημένος τύπος είμαι (κοίτα τα θέματά μου) και δεν την παλεύω στο γραφείο και φοβάμαι κιεγώ ότι δε θα μπορέσω να δουλέψω 35 χρόνια που χρειάζεται για να πάρω σύνταξη εκτός αν κάνω το μοναδικό επάγγελμα που μου αρέσει. Έχω κιεγώ πολύ οργή για τους γονείς μου αλλά δεν το πολυσκέφτομαι. Πάντως ακόμα και τώρα να αρχίσεις να δουλεύεις δεν είναι αργά!
    Όσο για τις γυναίκες, δεν είναι όλοι φταιιαγμένοι για σχέση και για να κάνουν οικογένεια. Εγώ μπακούρι μια ζωή θα μείνω αλλά δε με πειράζει (πλέον). Αν μπορέσεις να βρεις όμως έστω μια γυναίκα φίλη θα ήταν θετικό.

Page 7 of 10 FirstFirst ... 56789 ... LastLast

Similar Threads

  1. Νιωθω οτι κατι εχω στον λαιμο
    By Katerina4545 in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 24
    Last Post: 25-05-2019, 15:05
  2. Νιωθω οτι κατι σερνεται στα νευρα κατω απο το δερμα μου
    By PenyP in forum Σωματόμορφες Διαταραχές (Υποχονδρίαση, Αρρωστοφοβία κτλ)
    Replies: 20
    Last Post: 19-11-2016, 21:58
  3. Αδυναμία ..να τελειώσω κάτι..
    By Chris30 in forum Αυτοβοήθεια & Υποστήριξη
    Replies: 7
    Last Post: 13-09-2014, 13:18
  4. Φιλες...; Δεν ξερω τι να σκεφτω!
    By Mystique in forum Εφηβεία
    Replies: 4
    Last Post: 16-11-2011, 03:39
  5. ΝΙΩΘΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΗ-ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΚΑΙ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟ
    By BrokeN_DoLL in forum Ψυχώσεις & Σχιζοφρένεια
    Replies: 3
    Last Post: 13-04-2011, 15:39

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •