Ψυχοθεραπευτής vs Life Coach - Ερωτήματα και προβληματισμοί
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Results 1 to 8 of 8
  1. #1

    Ψυχοθεραπευτής vs Life Coach - Ερωτήματα και προβληματισμοί

    Καλησπέρα και καλή Ανάσταση σε όλα τα μέλη και τους φίλους του φόρουμ.

    Ανοίγω το θέμα αυτό με σκοπό να εκφράσω τον προβληματισμό μου για το ολοένα και περισσότερο εμφανιζόμενο φαινόμενο του Life Coaching και των Coaches.

    Έχοντας εμπειρία από εργασία σε Πολυεθνική εταιρία, έχει τύχει πολλές φορές να παραβρεθώ σε ημερίδες/ομιλίες προσωπικής ανάπτυξης και συμβουλευτικών ημερίδων. Οι συγκεκριμένες ημερίδες στη συντριπτική πλειοψηφία οργανώθηκαν από το HR με σκοπό να βοηθήσουν το προσωπικό. Οι ομιλητές ήταν συνήθως ψυχολόγοι και οι συμβουλές τους ήταν κυρίως σε τεχνικές διαχείρισης χρόνου, προσωπική στοχοθεσία και άλλα παρόμοιας φύσης.


    Η γνώμη μου λοιπόν είναι ότι σε ένα εταιρικό περιβάλλον, η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει να δώσει κάτι και μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη.

    Όταν όμως μιλάμε σε ανθρώπους με οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα, τότε ο ψυχολόγος/ψυχοθεραπευτής είναι η μόνη λύση.

    Πραγματικά βλέπω πολλούς coaches να παρέχουν συμβουλές και ουσιαστικά να στοχεύουν σε άγρα πελατών μέσω βίντεο. Κυρίως στο YouTube. Σε κάποια από αυτά τα βίντεο, απλά γελάω. Σε πολλά όμως πραγματικά προβληματίζομαι για την κατάληξη του ανθρώπου που θα κάνει το λάθος να εμπιστευτεί έναν τέτοιο "Προπονητή Ζωής", ώστε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του.

    Έχοντας την τύχη να συναντήσω μια καταπληκτική ψυχολόγο με την οποία και δούλεψα, ευγνωμονώ τον Θεό για την τύχη μου να τη συναντήσω. Με βοήθησε θεαματικά, ώστε να αντιμετωπίσω την αγχώδη διαταραχή και τις κρίσεις πανικού.

    Αναρωτιέμαι τι θα είχε συμβεί αν είχα πέσει στα δίχτυα ενός τέτοιου "ειδικού".

    Πραγματικά ποιο είναι το πλαίσιο με το οποίο δραστηριοποιούνται τέτοιοι άνθρωποι; Πως διασφαλίζεται και πως προφυλάσσεται το κοινωνικό σύνολο από την συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων;

    Πραγματικά ο καθένας βγαίνει και δηλώνει μια ιδιότητα, προσποιούμενος τον ειδικό. Βλέπεις κάτι τίτλους όπως "Sex Expert - Sex Editor", "Relationships Coach" και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς.

    Ποια είναι η γνώμη σας; Έχετε κάποιες ανάλογες εμπειρίες να μοιραστείτε με παρόμοια περιστατικά;

    Να είστε όλοι καλά.
    "Life is 10% what happens to you and 90% how you react to it" - Charles R. Swindoll

  2. #2
    Οι life coaches είναι απατεώνες. Δεν έχω δει ένα σοβαρό άτομο να κάνει αυτή τη δουλειά. Άτομα αποτυχημένα, γεμάτα τυχοδιωκτισμό και πάθη απλά πουλάνε παραμύθι λέγοντας συνθήματα. Θυμίζουν τηλε-ευαγγελιστές και οι συναντήσεις τους θυμίζουν λίγο TEDx, λίγο συνάντηση μιας αίρεσης, λίγο απ' όλα.

    Άρχισε από την Αμερική με βιβλία, CD, σεμινάρια και ήρθαν και εδώ μπας και βρουν κορόιδα.

    Έπειτα στα γραφεία τους τι λένε; Πως θα γίνεις πλούσιος παπαγαλίζοντας απ' έξω τους Brian Tracy, Tony Robbins, Napoleon Hill, Robert Kyosaki; Βασικά και εκτός, τα ίδια λένε.

    Οι life coaches τι θα πουν σε κάποια που βιάστηκε; Τι θα πουν σε κάποιον που έχασε τον πατέρα του;

    Δεν μπορεί να βράζει ο ψυχισμός σου και εσύ να βάζεις παγοκύστες. Θέλει δουλειά με άτομο εκπαιδευμένο, μορφωμένο, με ποιότητα χαρακτήρα.

    Χαμένος χρόνος και τσάμπα λεφτά είναι οι lifecoaches. Απορώ πως σοβαρές εταιρίες ξοδεύουν λεφτά σε βλακείες...
    Κάνε την αδυναμία σου, ΔΥΝΑΜΗ.

  3. #3
    Προσωπικά θεωρώ ότι η αυτογνωσία, η ψυχολογία του ατόμου και γενικότερα το να φιλοσοφήσεις τις ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις είναι κάτι θεμιτό που υπάρχει μέσα στην ίδια την κοινωνία και την ίδια τη ζωή κι ότι έρχεται φυσικά ως αναπόσπαστο μέρος του εαυτού μας και της καθημερινότητάς μας και ανάλογα με τα βιώματα του καθενός και τον χαρακτήρα του. Πιστεύω επίσης ότι αν αισθανθείς την ανάγκη είτε διότι έχεις κάποιο θέμα π.χ. κατάθλιψη, αγχώδη διαταραχή κτλ είτε διότι περνάς κάποια κρίση στη ζωή σου π.χ. ένα διαζύγιο, μία αλλαγή στα επαγγελματικά, κάποια γενέθλια-ορόσημο που σε προβληματίζουν δεν είναι καθόλου κακό να δεις έναν ειδικό.
    Κακό θεωρώ ότι έχει γίνει και λίγο της μόδας όλο αυτό, ότι με το παραμικρό τρέχω σε κάποιον να μου πει τι να κάνω και κατά κάποιο τρόπο αφήνω την ευθύνη του εαυτού μου στον άλλο. Δηλαδή το life coaching κι όλα αυτά είναι και λίγο η εύκολη λύση. Ο σωστός ψυχοθεραπευτής/ψυχολόγος θα σε βοηθήσει να βρεις μόνος σου την άκρη. Ο life coach κι ο καθένας που εμφανίζεται ως γκουρού συνήθως είναι χειριστικός και προσπαθεί να σου πει τι να κάνεις. Και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αισθάνονται ανακούφιση προσωρινά, διότι μεγαλώνουμε και σε μία κοινωνία ευθυνοφοβίας και ήσσονος προσπάθειας. "Πρέπει να πάρω την τάδε απόφαση, διστάζω, ας έρθει ο άλλος να μου πει τι να κάνω. Αν κάτι πάει στραβά, θα τον συμβουλευτώ και θα μου βρει αυτός την λύση". Ακόμα, εκτός από τους απατεώνες που το κάνουν συνειδητά και έχουν ιδία οφέλη ή πραγματικά την βρίσκουν με το να είναι χειριστικοί, υπάρχουν και οι άνθρωποι που πραγματικά νομίζουν ότι βοηθάνε αν και δεν ξέρουν την τύφλα τους.

    Να σας πω και κάτι να γελάσετε, πριν κάποια χρόνια είχα πάει για δουλειά σε ένα ξενοδοχείο όπου ο ιδιοκτήτης ήταν μεγάλη περίπτωση. Είχε ξεκινήσει από εντελώς άλλο επάγγελμα, είδε ότι δεν του ταιριάζει, έκανε παράλληλα κάτι άλλο και είχε φιάξει το ξενοδοχείο με τα λεφτά του μπαμπά και το έπαιζε ο φωτεινός παντογνώστης. Ο τύπος είχε πάει σε κάποια σεμινάρια, είχε κάποιους φίλους ψυχολόγους και ενώ εμείς τον ρωτούσαμε για πρακτικά πράγματα και θέλαμε κάποιες βασικές κατευθύνσεις για να κάνουμε την δουλειά μας, μας καλούσε σε meeting όπου κλεινόμασταν με τις ώρες σε μία αίθουσα και καθόταν και μας έλεγε απίστευτες μπαρούφες. Τσιτάτα τύπου "ο άνθρωπος είναι σαν σε βαρκούλα στον ωκεανό και πρέπει να ξέρει προς τα που θέλει να πάει και να κάνει κουπί με τα δύο χέρια διότι με το ένα θα κάνει γύρους" και κάτι τέτοια. Μπορεί σαν φιλολογική συζήτηση να είχαν το ενδιαφέρον τους, αλλά δεν μπορεί εσύ να καίγεσαι, να του λες π.χ. "φέτος ο ανταγωνισμός έχει ρίξει τρομερά τις τιμές, φαινόμαστε πανάκριβοι, θα είμαστε άδειοι" και να σου λέει "το θέμα είναι να σε συμπαθήσει ο συνομιλητής, να βρεις ένα κοινό σημείο, αν σου λέει είναι από την Ξάνθη να του λες ωραία η Ξάνθη κι ας μην έχεις πάει ποτέ". Εγώ έχω σπουδάσει το αντικείμενο και το marketing ήταν από τα δυνατά χαρτιά μου, αλλά να πατάμε και στα πόδια μας λίγο, ο άνθρωπος μας είχε τρελάνει στην αμπελοφιλοσοφία και ήθελε όλα να γίνονται με τον δικό του (αναποτελεσματικό) τρόπο και νόμιζε ότι μας έκανε και χάρη που μας εκπαίδευε στα βασικά του επαγγέλματος, τρομάρα του. Μιλάμε τώρα για meeting που μπορεί να φτάνανε 7 και 8 ώρες όπου δεν συζητιόταν και τίποτα πρακτικό και όταν του έλεγες και κάτι πρακτικό κι αλλαγές που έπρεπε να γίνουν, δεν το δεχόταν. Πήγε στο τέλος να μου πει και για την προϋπηρεσία μου κάτι και για τις ικανότητές μου κι εκεί πλέον είχα βαρεθεί ακόμα και να του απαντήσω. Εγώ πάντως μια χαρά βρήκα δουλειά όταν σηκώθηκα κι έφυγα από εκεί κι είμαι ακόμα στο χώρο, αυτός το έφερε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας το ξενοδοχείο και λίγο μετά κι ως σήμερα από ότι μαθαίνω το έχει αναλάβει η αδερφή του κι αυτός πετάει χαρταετό... Και πραγματικά δεν ήταν κακός άνθρωπος, είχε υπέρμετρη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νόμιζε ότι είχε βρει το φως το αληθινό κι ότι το μεταλαμπαδεύει σε άλλους. Κι ένας συνάδελφος τον κοιτούσε στα μάτια σαν κουτάβι. Όταν του είπα του συναδέλφου 5 πράγματα, δεν ήθελε να με ακούσει κι αυτός. Έκατσε κανένα χρόνο μετά και στο τέλος φυσικά όταν ξύπνησε και τα είδε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις κι όταν φτάσανε τα χρωστούμενα στο μισθό του στο θεό και ο ιδιοκτήτης του συνέχιζε τις μπαρούφες γίνανε μπίλιες... Κι εκεί που τον είχε θεό τον άλλο τώρα δεν θέλει καν να ακούει το όνομά του...
    Last edited by Sonia; 28-04-2019 at 09:14.

  4. #4
    Χριστός Ανέστη!

    Σόνια ειλικρινά έχω γνωρίσει πάρα πολλούς ανθρώπους που είναι πυροβολημένοι σε τέτοια φάση όπως το πρώην αφεντικό σου.

    Φταίνε τα λεφτά, φταίει ότι δεν έχουν εμπειρίες και είναι πολύ αφελείς; Όλα αυτά και άλλα.

    Ένας γείτονάς μου είναι συνέταιρος σε μια επιχείρηση μαζί με την αδερφή του. Είχε βάλει ένα CD ενός life coach και φώναζε: "είμαι εκατομμυριούχος, είμαι όμορφος, αξίζω τα καλύτερα".

    Είχε πειστεί πως αν σκεφτόταν ότι είναι εκατομμυριούχος, η ζωή του θα γίνονταν καλύτερη. Αυτοί οι δυο χρωστάνε παντού, παίζουν Τζόκερ σαν τρελοί και κάθε Πέμπτη και Κυριακή που έχει κλήρωση στο Τζόκερ ρίχνουν μισό κιλό αλάτι από το μπαλκόνι με κατεύθυνση στα νοτιοανατολικά και καλά επειδή το φενγκ σούι λέει πως έτσι ξορκίζεις την κακοτυχία.

    Να είμαστε θετικοί. Να μην είμαστε γελοίοι!
    Κάνε την αδυναμία σου, ΔΥΝΑΜΗ.

  5. #5
    Quote Originally Posted by Sonia View Post
    Προσωπικά θεωρώ ότι η αυτογνωσία, η ψυχολογία του ατόμου και γενικότερα το να φιλοσοφήσεις τις ανθρώπινες σχέσεις και καταστάσεις είναι κάτι θεμιτό που υπάρχει μέσα στην ίδια την κοινωνία και την ίδια τη ζωή κι ότι έρχεται φυσικά ως αναπόσπαστο μέρος του εαυτού μας και της καθημερινότητάς μας και ανάλογα με τα βιώματα του καθενός και τον χαρακτήρα του. Πιστεύω επίσης ότι αν αισθανθείς την ανάγκη είτε διότι έχεις κάποιο θέμα π.χ. κατάθλιψη, αγχώδη διαταραχή κτλ είτε διότι περνάς κάποια κρίση στη ζωή σου π.χ. ένα διαζύγιο, μία αλλαγή στα επαγγελματικά, κάποια γενέθλια-ορόσημο που σε προβληματίζουν δεν είναι καθόλου κακό να δεις έναν ειδικό.
    Κακό θεωρώ ότι έχει γίνει και λίγο της μόδας όλο αυτό, ότι με το παραμικρό τρέχω σε κάποιον να μου πει τι να κάνω και κατά κάποιο τρόπο αφήνω την ευθύνη του εαυτού μου στον άλλο. Δηλαδή το life coaching κι όλα αυτά είναι και λίγο η εύκολη λύση. Ο σωστός ψυχοθεραπευτής/ψυχολόγος θα σε βοηθήσει να βρεις μόνος σου την άκρη. Ο life coach κι ο καθένας που εμφανίζεται ως γκουρού συνήθως είναι χειριστικός και προσπαθεί να σου πει τι να κάνεις. Και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αισθάνονται ανακούφιση προσωρινά, διότι μεγαλώνουμε και σε μία κοινωνία ευθυνοφοβίας και ήσσονος προσπάθειας. "Πρέπει να πάρω την τάδε απόφαση, διστάζω, ας έρθει ο άλλος να μου πει τι να κάνω. Αν κάτι πάει στραβά, θα τον συμβουλευτώ και θα μου βρει αυτός την λύση". Ακόμα, εκτός από τους απατεώνες που το κάνουν συνειδητά και έχουν ιδία οφέλη ή πραγματικά την βρίσκουν με το να είναι χειριστικοί, υπάρχουν και οι άνθρωποι που πραγματικά νομίζουν ότι βοηθάνε αν και δεν ξέρουν την τύφλα τους.

    Να σας πω και κάτι να γελάσετε, πριν κάποια χρόνια είχα πάει για δουλειά σε ένα ξενοδοχείο όπου ο ιδιοκτήτης ήταν μεγάλη περίπτωση. Είχε ξεκινήσει από εντελώς άλλο επάγγελμα, είδε ότι δεν του ταιριάζει, έκανε παράλληλα κάτι άλλο και είχε φιάξει το ξενοδοχείο με τα λεφτά του μπαμπά και το έπαιζε ο φωτεινός παντογνώστης. Ο τύπος είχε πάει σε κάποια σεμινάρια, είχε κάποιους φίλους ψυχολόγους και ενώ εμείς τον ρωτούσαμε για πρακτικά πράγματα και θέλαμε κάποιες βασικές κατευθύνσεις για να κάνουμε την δουλειά μας, μας καλούσε σε meeting όπου κλεινόμασταν με τις ώρες σε μία αίθουσα και καθόταν και μας έλεγε απίστευτες μπαρούφες. Τσιτάτα τύπου "ο άνθρωπος είναι σαν σε βαρκούλα στον ωκεανό και πρέπει να ξέρει προς τα που θέλει να πάει και να κάνει κουπί με τα δύο χέρια διότι με το ένα θα κάνει γύρους" και κάτι τέτοια. Μπορεί σαν φιλολογική συζήτηση να είχαν το ενδιαφέρον τους, αλλά δεν μπορεί εσύ να καίγεσαι, να του λες π.χ. "φέτος ο ανταγωνισμός έχει ρίξει τρομερά τις τιμές, φαινόμαστε πανάκριβοι, θα είμαστε άδειοι" και να σου λέει "το θέμα είναι να σε συμπαθήσει ο συνομιλητής, να βρεις ένα κοινό σημείο, αν σου λέει είναι από την Ξάνθη να του λες ωραία η Ξάνθη κι ας μην έχεις πάει ποτέ". Εγώ έχω σπουδάσει το αντικείμενο και το marketing ήταν από τα δυνατά χαρτιά μου, αλλά να πατάμε και στα πόδια μας λίγο, ο άνθρωπος μας είχε τρελάνει στην αμπελοφιλοσοφία και ήθελε όλα να γίνονται με τον δικό του (αναποτελεσματικό) τρόπο και νόμιζε ότι μας έκανε και χάρη που μας εκπαίδευε στα βασικά του επαγγέλματος, τρομάρα του. Μιλάμε τώρα για meeting που μπορεί να φτάνανε 7 και 8 ώρες όπου δεν συζητιόταν και τίποτα πρακτικό και όταν του έλεγες και κάτι πρακτικό κι αλλαγές που έπρεπε να γίνουν, δεν το δεχόταν. Πήγε στο τέλος να μου πει και για την προϋπηρεσία μου κάτι και για τις ικανότητές μου κι εκεί πλέον είχα βαρεθεί ακόμα και να του απαντήσω. Εγώ πάντως μια χαρά βρήκα δουλειά όταν σηκώθηκα κι έφυγα από εκεί κι είμαι ακόμα στο χώρο, αυτός το έφερε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας το ξενοδοχείο και λίγο μετά κι ως σήμερα από ότι μαθαίνω το έχει αναλάβει η αδερφή του κι αυτός πετάει χαρταετό... Και πραγματικά δεν ήταν κακός άνθρωπος, είχε υπέρμετρη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νόμιζε ότι είχε βρει το φως το αληθινό κι ότι το μεταλαμπαδεύει σε άλλους. Κι ένας συνάδελφος τον κοιτούσε στα μάτια σαν κουτάβι. Όταν του είπα του συναδέλφου 5 πράγματα, δεν ήθελε να με ακούσει κι αυτός. Έκατσε κανένα χρόνο μετά και στο τέλος φυσικά όταν ξύπνησε και τα είδε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις κι όταν φτάσανε τα χρωστούμενα στο μισθό του στο θεό και ο ιδιοκτήτης του συνέχιζε τις μπαρούφες γίνανε μπίλιες... Κι εκεί που τον είχε θεό τον άλλο τώρα δεν θέλει καν να ακούει το όνομά του...
    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά.

    Συμφωνώ πολύ μαζί σου σε όλα όσα λες.

    Ξέρεις όμως ποιος είναι ο μεγάλος μου προβληματισμός;

    Ότι όλοι αυτοί οι "Προπονητές Ζωής - Life Coaches" εκτός από γραφικοί και αστείοι, σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να γίνουν και πολύ επικίνδυνοι. Φαντάσου να αναζητήσει βοήθεια από έναν τέτοιο "ειδικό" ένας άνθρωπος με μια σοβαρή διαταραχή (από κατάθλιψη μέχρι ότι μπορεί να βάλει ο νους σου). Ο συγκεκριμένος "ειδικός" θα μπορούσε να κάνει πολύ μεγάλη ζημία πάνω στον ατυχή (και αφελή!!!) άνθρωπό που θα εμπιστευτεί το πρόβλημα του σε τέτοιου είδους "επαγγελματίες".

    Αυτός είναι και ο λόγος που δημιούργησα αυτό το θέμα.

    Να ακούσω και απόψεις από όποιον θέλει να λάβει μέρος.

    Με προβληματίζει πολύ το πως μπορεί να προστατευθεί το κοινωνικό σύνολο από την κακή χρήση των συγκεκριμένων υπηρεσιών. Υπάρχει κάποιο πλαίσιο ή ο καθένας κάνει ότι του κατέβει;

    Εδώ βλέπουμε ακόμα και μέσα στο φόρουμ, ότι κάποια μέλη ενώ έχουν κάνει ψυχοθεραπεία με ψυχολόγο, δεν κατάφεραν να βοηθηθούν όσο θα ήθελαν ή όσο θα χρειάζονταν. Πόσο μάλλον να πέσεις στα χέρια ενός coach...
    "Life is 10% what happens to you and 90% how you react to it" - Charles R. Swindoll

  6. #6
    GoldenM, Γενικότερα σε αυτή τη χώρα είσαι ότι δηλώσεις, τι πλαίσιο να υπάρχει;
    Είναι όμως και το μεγάλο κόλλημα που έχουν στα κεφάλια τους πολλοί, "μην πάω σε ψυχολόγο και με πουν προβληματικό, να πάω σε ομοιοπαθητικό ή σε life coach, είναι και της μόδας και δεν θα έχω και το στίγμα". Κακό του κεφαλιού τους...

    PositiveWave, είναι πολύ κωμικοτραγική η περίπτωση που αναφέρεις, γέλασα πολύ, αλλά είναι και για κλάματα! Πάντως πλέον τίποτα δεν μου κάνει εντύπωση σε αυτό τον κόσμο... Η βλακεία είναι αήττητη!

  7. #7
    Quote Originally Posted by Sonia View Post
    GoldenM, Γενικότερα σε αυτή τη χώρα είσαι ότι δηλώσεις, τι πλαίσιο να υπάρχει;
    Είναι όμως και το μεγάλο κόλλημα που έχουν στα κεφάλια τους πολλοί, "μην πάω σε ψυχολόγο και με πουν προβληματικό, να πάω σε ομοιοπαθητικό ή σε life coach, είναι και της μόδας και δεν θα έχω και το στίγμα". Κακό του κεφαλιού τους...

    PositiveWave, είναι πολύ κωμικοτραγική η περίπτωση που αναφέρεις, γέλασα πολύ, αλλά είναι και για κλάματα! Πάντως πλέον τίποτα δεν μου κάνει εντύπωση σε αυτό τον κόσμο... Η βλακεία είναι αήττητη!
    Ακριβώς για αυτό το λόγο, θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει περισσότερη ενημέρωση από τους κατεξοχήν ειδικούς ψυχικής υγείας στο συγκεκριμένο θέμα.

    Είναι διαφορετικό να κάνεις κάποια σεμινάρια σε θέματα ψυχολογίας, για οποιοδήποτε λόγο. Και σίγουρα είναι διαφορετικό να το παίζεις ειδικός, λέγοντας πάρα πολλές φορές μεγάλες βλακείες. Οι οποίες πολλές φορές μπορούν να αποδειχτούν μοιραίες για όποιον άτυχο τους εμπιστευτεί.

    Στη προηγούμενη δουλειά μου, ως προϊστάμενος, ήταν υποχρεωτικό πριν ξεκινήσω να ασκώ τα καθήκοντα μου να παρακολουθήσω κάποια courses πάνω σε θέματα διαχείρισης, ανάπτυξης και υποκίνησης ομάδας. Η συγκεκριμένη εκπαίδευση κράτησε περίπου δύο βδομάδες, από 20 ώρες την εβδομάδα.

    Το γεγονός όμως ότι έμαθα κάποιες τεχνικές για να αλληλοεπιδρώ με την ομάδα μου, δεν με κάνει και ειδικό σε θέματα ψυχολογίας.

    Πιστεύω ότι το coaching ενδεχομένως να είναι χρήσιμο σε ένα εταιρικό περιβάλλον, στο κομμάτι της στοχοθεσίας και της παρακίνησης ομάδων σε συγκεκριμένους μετρήσιμους και προκαθορισμένους από την εταιρεία, στόχους. Όχι όμως να ανάγεται το coaching ως τρόπος επίλυσης άλλων θεμάτων.

    Για παράδειγμα οι relationships coaches, είναι εντελώς ανεύθυνοι. Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει σχέση, μπορεί να οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες. Από μια κακοποίηση ή μια κατάθλιψη έως οτιδήποτε άλλο. Σε μια τέτοια περίπτωση ο συγκεκριμένος coach στην καλύτερη περίπτωση θα κάνει μόνο οικονομική ζημιά σε αυτόν που θα εμπιστευτεί το πρόβλημα του εκεί. Στη χειρότερη θα κάνει το πρόβλημα πολύ χειρότερο.
    "Life is 10% what happens to you and 90% how you react to it" - Charles R. Swindoll

  8. #8
    Άλλο ψυχοθεραπευτής άλλο προπονητής. Η ψυχανάληση δεν έχει καμμία σχέση με τη προπόνηση ούτε ο ψυχαναλητής με τον προπονητή ζωής. Ο προπονητής ζωής δεν αναλαμβάνει ασθενείς να τους κάνει καλά.

Similar Threads

  1. Ερωτηματα
    By iwannaaa in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 0
    Last Post: 09-11-2017, 21:16
  2. έλλειψη κινήτρου-τα όρια μεταξύ Life coach & ψυχιάτρου?
    By koumasi in forum Εμπειρίες Ψυχοθεραπείας - Ψυχολογική & Ψυχιατρική Υποστήριξη
    Replies: 2
    Last Post: 21-02-2017, 16:24
  3. ερωτηματα
    By Maraki2 in forum Ψυχαναγκασμοί - Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
    Replies: 12
    Last Post: 04-03-2016, 15:01
  4. Ερωτήματα.
    By ico in forum Κατάθλιψη - Δυσθυμία
    Replies: 8
    Last Post: 28-04-2008, 21:25

Tags for this Thread

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •