Να σας πω εμένα πως ξεκίνησαν όλα; Πριν 21 χρόνια πέθανε η γιαγιά μου ακόμα δεν μπορεί να το δεχτεί ο εγκέφαλος μου με τίποτα της είχα πάρα πολύ αγάπη και συμπάθεια την πήγαμε εγώ τότε 19 χρόνων για μια απλή αφαίρεση χολής και καθώς την άνοιξαν είδαν ότι ήταν γεμάτη καρκίνο στο στομάχι. Δεν μπορώ να το σκέφτομαι από εκεί και πέρα η μάχη που έδωσε 21 μέρες κράτησε η γλυκειά μου γιαγιά μου της χτύπαγα την γλυκειά της πλάτη και έβγαζε κάτι υγρά δεν θυμάμαι γιατί το μόνο που θυμάμαι είναι το βλέμμα της όταν έφευγα για βράδυ το τελευταίο ήταν με κοιταγε με στρογγυλά μάτια όλο αγωνία την άλλη μέρα το έμαθα την πέρασαν από μπροστά μου σκεπασμένη με ένα σεντόνι όλοι έκλαιγαν εγώ ούρλιαζα δεν αναγνώριζα ποινου ήτα. Τα ουρλιαχτά αυτά ότι έβγαιναν από μέσα μου.
Όλο το βράδυ στο φέρετρο την χαιδευα στο πρόσωπο και την φιλούσα για να μην κρυώσει δεν ήθελα να παγώσει με τίποτα μετά πήγα για ύπνο στην κηδεία δεν πήγα δεν άντεχα έκανα να βγω 1 μήνα από το σπίτι φοβόμουν. Κλαίω οπότε την σκέφτομαι δεν μπορώ να το ξεπεράσω πως να το ξεπεράσω;;1;;;
Κιαν πάθει η μαμά μου κάτι η ο μπα πας μου θα με πάρουν μαζί τους σίγουρα γι'αυτό άρχισα αγωγή για να αντέξω που σίγουρα δεν θα αντεξω