Όπως θα ξέρετε απ' το άλλο θέμα στις "Σχέσεις", είμαι ήδη 34 προς 35 χρονων.
Δεν θα έλεγα ότι πάσχω από κατάθλιψη, εν τούτοις αισθάνομαι μεγάλη απογοήτευση απ' τη ζωή μου μέχρι τώρα.
Αγχώνομαι πολύ σκεπτόμενος πως θα είμαι σε 5 χρόνια, σε 10, σε 15 κ.ο.κ.
Σε όλους τους τομείς έχω αποτύχει, και είμαι σε αδιέξοδο.
Στα επαγγελματικά, πάτος.
Στα οικονομικά, πάτος.
Στα προσωπικά, πάτος.
Μοναξιά, ανεργία και οικονομική αβεβαιότητα.
Είμαι σε αδιέξοδο και δεν μπορώ να κάνω κανένα βήμα για να λύσω κάποια απ' τα παραπάνω προβλήματα.
Ή θα καταλήξω στα παγκάκια ή θα πάω 45 χρονών και θα συνεχίσω να είμαι βάρος στους συγγενείς που με φιλοξενούν,
και να δουλεύω περιστασιακά ως χαμάλης για 400 ευρώ.