Έλλειψη κινήτρων, απάθεια, κενό - Page 2
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Page 2 of 2 FirstFirst 12
Results 16 to 25 of 25
  1. #16
    διαβαζωντας αυτο το θεμα εξεπλαγην με τις ομοιοτητες οσων περιγραφεις, ειναι σαν να τα εγραψα εγω ολα αυτα, ετσι νιωθω τα τελευταια δεκα χρονια σχεδον, και οι δικοι μου το εξηγουν σαν καταθληψη (χωρις να εχω παει σε ψυχολογο). αν και δεν εφτασα ακομα τα 30, τα παντα μου μοιαζουν απογοητευτικα, βαρετα κι ανουσια διχως νοημα, χωρις να αξιζουν το κοπο, μακαρι να μπορουσα να το αντιμετωπισω. αλλοι λενε πως ετσι ειναι η ζωη και πρεπει απλα να το συνηθισω και να ξεχαστω βρισκωντας μια δουλεια (λες και μπορω με τετοια ανεργια), εγω πιστευω πως η λυση ειναι να επιστρεψεις σε καποιο χομπι που αγαπουσες παλιοτερα (πχ το ποδοσφαιρο) και να αφοσιωθεις εκει, να γινει με λιγα λογια αυτο ολη η ζωη για σενα, πιστευωντας οτι δε θα το χασεις ποτε. αν το αγαπουσες παλιοτερα, η ενασχοληση σου μ'αυτο ισως σου φερει αναμνησεις απο οταν ησουν καλυτερα, με αποτελεσμα να ξαναβρεις τη διαθεση σου. φυσικα το καλυτερο γιατρικο ειναι η αγαπη και μια σχεση με καποια που πραγματικα θελεις, αλλα στις μερες μας αυτο φανταζει απιαστο ονειρο...

  2. #17
    Junior Member
    Join Date
    Apr 2011
    Posts
    1

    Αυτό που λείπει είναι αυτό που σκοτώθηκε απο τις επιλογές μας.

    Όλα αυτά που αισθάνομαι και αισθάνεσαι έχουν να κάνουν με την γαλούχηση και γενικά την οικογένεια την αποδοχή του εαυτού σου απο εσένα και την οικογένειά σου και την κατάκριση. Με την εσωτερική εμμονή της τελειότητας. Επειδή λοιπόν το τέλειο είναι άπιαστο, υπάρχει παραίτηση απο πρίν ξεκινήσει κάν μιά πράξη.Τα συναισθήματα αυτά κατα την διάρκεια της ημέρας υποχωρούν μα εμφανίζονται όλο και πιό ισχυρά κατόπιν και κάνουν το άτομο ανίκανο να αντιδράσει και να εκφράσει οποιαδήποτε αντήρηση σε κάποιο θέμα κτλ κτλ. Μειώνει την κοινωνικότητα κλπ κλπ. Το θέμα είναι οτι δέν υποχωρεί! Και μόνο που έχεις το κουράγιο και αναλύεις τόσο διεξοδικά τα συναισθήματά σου πάντως είναι θετικό. Προφανώς Μιά πολύ μεγάλη αλήθεια σου έχει σκοτωθεί κατα την διάρκεια των εμπειριών σου και αυτός είναι ο λόγος κατα την γνώμη μου που αισθάνεσαι έτσι. Αναζητώντας λοιπόν κάτι που έχεις πείσει τον εαυτό σου οτι δέν υπάρχει, θλίβεσαι και η αυτολύπηση είναι μόνο η αρχή. Ελπίζω να μήν κούρασα... Θα έγραφα σελίδες αλλά σέβομαι το φόρουμ και δέν ξέρω πώς εκλαμβάνονται αυτά που λέω. Αυτό που σου λείπει υπάρχει.

  3. #18
    apathy και εγω νομιζω οτι μιλας σαν να εισαι εγω. τα ιδια συμπτωματα εχω και εγω και ισως(σχεδον σιγουρα) και χειροτερα. η καθημερινοτητα ειναι τοσο κενη, σαν να μην καταλαβαινω γιατι οι ανθρωποι γελανε, ακουνε μουσικη, μιλανε, βλεπουν τηλεοραση. το θεμα δουλειας παλια με αγχωνε, τωρα με αφηνει αδιαφορο βρω δε βρω, μαλιστα λεω ε και τι να την κανω?και δε γαμιεται? δως μου λεφτα, ε και? παμε μια βολτα, βαρετο. συζητηση, ανουσια. το σκεφτομαι και εγω, τι να την κανω την ζωη μου? ενταξει δεν υποφερουμε, αλλα και παλι δεν ειναι μαλακια? πραγματι η αποφυγη της αυτοκτονιας ειναι για αυτα τα 1-2 κοντινα ατομα+ τον φοβο του πονου. εγω ειχα ενα θεμα με κατι ιδεες που δεν εστεκαν( δεν πειραξα ποτε κανενα, τον εαυτο μου βεβαια ηθελα να τον πειραξω) και μου δωσαν χαπια. χαπια χαπια χαπια. και ετσι εγινα εντελως φυτο+ η καθε ενασχοληση-δραστηριοτητα εγινε εξαιρετικα δυσκολη.π.χ. 1 δυσκολη παραγραφο για να κατανοησω, κανονικα θα μου επαιρνε 2-3 φορες, με αυτες τις μαλακιες που μου δινανε μου παιρνει 7-8 φορες.πλατσ τερμα η νοημοσυνη. εσυ παιρνεις φαρμακα?

  4. #19
    Junior Member
    Join Date
    Aug 2011
    Posts
    2
    apathy, όλα αυτά που γράφεις είναι σαν να περιγράφεις τη ζωή μου! Μου φαίνεται απίστευτο που υπάρχουν και άλλα άτομα που ζουν με αυτό το τρόπο.

  5. #20
    Junior Member
    Join Date
    May 2009
    Posts
    11
    Μου φαίνεται απίστευτο πως έχουν περάσει σχεδόν πέντε χρόνια από αυτό ποστ. Αν και πολλά έχουν αλλάξει από τότε, όλα όσα είχα γράψει όχι μόνο εξακολουθούν να ισχύουν αλλά έχουν ενισχυθεί. Τα ενδιαφέροντα κι οι ασχολίες μου εκτός δουλειάς παραμένουν σχεδόν ανύπαρκτες. Οι ελάχιστες φιλίες που διατηρούσα εξανεμίστηκαν λόγω αδιαφορίας. Η μία και μοναδική μακροχρόνια συναισθηματική μου σχέση (ο θεός να την κάνει) έληξε πρόσφατα, και όπως όλα δείχνουν οριστικά.

    Ομολογώ ότι ο χωρισμός αυτός ήταν η αφορμή που θυμήθηκα αυτό το φόρουμ και αποφάσισα να ξαναμπώ. Η ανάγκη και επιθυμία μου για σχέσεις μπορεί να είναι ασθενική αλλά τελικά φαίνεται δεν είναι εντελώς ανύπαρκτη. Αν και δεν μπορώ να πω ακόμα τι πόνεσε περισσότερο, η απώλεια αυτή καθεαυτή ή ο τρόπος που έγινε και αμαύρωσε τις όποιες καλές αναμνήσεις, το θέμα είναι πως με έκανε να ξανανιώσω συναισθήματα που είχα ξεχάσει. Από την άλλη αντιλαμβάνομαι πως και το ότι διέρκεσε τόσο πολύ αυτή η σχέση ήταν ένα μικρό θαύμα και πως στην κατάσταση που είμαι είναι πρακτικά αδύνατο να υπάρξει άλλη. Ποιος ξέρει, ίσως μακροπρόθεσμα να είναι καλύτερα έτσι.

    Όπως και πριν πέντε χρόνια, ακόμα δεν έχω βρει τη δύναμη να επισκεφθώ κάποιο ειδικό αλλά νομίζω πως δε χωράει άλλη αναβολή πλέον. Τουλάχιστον αν είναι κάτι που σηκώνει βελτίωση να το κάνω, διαφορετικά να προσπαθήσω να συμβιβαστώ και να αποδεχτώ την κατάστασή μου για όσα χρόνια μου μένουν.

  6. #21
    Ααα ωραία. Το χα δει πέρυσι το ποστ και έτυχε να το ξαναπετύχω σήμερα. Αν ψάξεις πάντως και βρεις κάποιον που μπορεί να βοηθήσει θα το εκτιμούσα αν μπορούσες να το μοιραστείς.
    Ή τουλάχιστον να μας ενημερώσεις αν υπάρξει κάποια βελτίωση. Γιατί κι εγώ μια ζωή θα το αναβάλω να πάω σε ειδικό όπως το κόβω. Και φαντάζομαι μερικοί ακόμα με την ιδία νοοτροπία θα κάνουν το ίδιο.
    Καλή τύχη πάντως, και ελπίζω κάποια στιγμή να έχουμε νέα σου.

  7. #22
    ΧΜ...ΤΡΙΑΝΤΑΠΕΝΤΑΡΗΣΕΣ ...ΤΟ ΙΔΙΟ Κ ΓΩ...ΓΙΑ ΠΕΣ...ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΩΡΑ ? ΕΓΩ ΕΔΩ Κ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΑΙΡΝΩ Κ ΒΟΗΘΕΙΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ...ΑΛΛΑ ...ΑΚΟΜΗ ΤΑ ΠΑΛΕΥΩ ΟΛΑ ΑΥΤΑ...
    ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΕ ΠΟΝΕΣΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ? ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ? Ή ΗΤΑΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ?

  8. #23
    Καλησπέρα σας, διάβασα αυτό το θέμα και αν Και έχουν περάσει πολλά χρόνια που έχει γραφτεί, ελπίζω να έρθει στην επιφάνεια.
    Γνωρίζει κάποιος γιατί συμβαίνει αυτό;;

  9. #24
    Senior Member
    Join Date
    Feb 2013
    Location
    σε 1 λιμνουλα!
    Posts
    12,735
    πιθανες παρενεργειες υψιλης ευφυιας ο κοσμος να σου φαινετε βαρετος αχρωμος η σαν ενα κοπαδι προβατα η σχιζοφρενια απο την ιδιοφυια απεχει ενα χιλιοστο γιατι αυτος πχ που ανακαλυψε πχ τον υπολογιστη στην αρχη η ιδεα του ηταν σχιζοφρενικη γιατι σκεφτοταν κατι εξωπραγματικο για τα δεδομενα της εποχης του

  10. #25
    κατ' αρχάς να αποβαλλεις την ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι παίζουν θέατρο και απόδειξη αυτού είναι ο ενθουσιασμός, το πάθος, η χαρα κτλ που έχουν τα μικρά παιδάκια. Αυτά δεν παίζουν θέατρο οπότε αυτά τα συναισθήματα υπάρχουν και συνεχίζουν να υπάρχουν σε μεγαλύτερους και σε γέρους. Στο τονίζω αυτό γιατί είναι το πιο σημαντικό από αυτά που έγραψες, αν το πιστέψεις αυτό θα πιστέψεις πως όλοι υποκρίνονται, θα τους κατηγορείς γι αυτό και θα απομονωθείς ακόμη περισσότερο.
    Αν σε δει ένας γνωστός σου και χαρεί, παίζει όντως να ένοιωσε μεγάλη χαρά που σε είδε και εσύ να βλέπεις υποκρισία, να βγάλεις μια αρνητική αυρα - συμπεριφορα και να τον απομακρυνεις να μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο που θα ενισχύει όλο και πιο πολύ την απάθεια σου και την αδιαφορία.

Page 2 of 2 FirstFirst 12

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •