Πόσο φυσιολογικό είναι... - Page 9
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]
Page 9 of 10 FirstFirst ... 78910 LastLast
Results 121 to 135 of 139
  1. #121
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by -moonlight- View Post
    Αα όχι, δεν εννοούσα αυτό (αυτό πρέπει να το αποφεύγουμε!!)
    Στην 2η παράγραφο αναφερόμουν, ότι πρέπει να επιδιώκεις να κάνεις πράγματα για να ξεχνιέσαι!
    Γράφε εδώ, εμένα με βοηθάει πολύ το γράψιμο!!
    Καλημέρα!

    Τώρα κατάλαβα, ναι, αυτό προσπαθώ να το κάνω...και το να γράφω εδώ κι εμένα με βοηθάει πολύ, ευτυχώς που υπάρχει κι αυτό το φόρουμ και μπορώ να εκφράζομαι, μου κάνει πολύ καλό και με έχει βοηθήσει πολύ τόσα χρόνια...

    Τώρα δυσκολεύομαι να "ξυπνήσω" παρόλο που κοιμήθηκα φυσιολογική ώρα χθες το βράδυ, τα μεσάνυχτα...περίεργο και σπαστικό...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  2. #122
    Καλημέρα! (Αν και μεσημέριασε)

    Όταν υπάρχουν άνθρωποι που σε ακούν και σε καταλαβαίνουν, όντως βοηθάει πολύ.

    Μην βασανίζεσαι να σηκωθείς (εκτός κι' αν έχεις κάποια δουλειά) γιατί συνήθως όταν είσαι χάλια ψυχολογικά, χρειάζεσαι τον ύπνο... Οπότε για μένα δεν είναι περίεργο, αντιδράει και πάλι ο οργανισμός, σαν να σου λέει "δώσε μου ακόμα λίγο χρόνο, θέλω να ξεκουραστώ", κάπως έτσι...

  3. #123
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by -moonlight- View Post
    Καλημέρα! (Αν και μεσημέριασε)

    Όταν υπάρχουν άνθρωποι που σε ακούν και σε καταλαβαίνουν, όντως βοηθάει πολύ.

    Μην βασανίζεσαι να σηκωθείς (εκτός κι' αν έχεις κάποια δουλειά) γιατί συνήθως όταν είσαι χάλια ψυχολογικά, χρειάζεσαι τον ύπνο... Οπότε για μένα δεν είναι περίεργο, αντιδράει και πάλι ο οργανισμός, σαν να σου λέει "δώσε μου ακόμα λίγο χρόνο, θέλω να ξεκουραστώ", κάπως έτσι...
    Είχα δουλειά γι' αυτό κι ήθελα να σηκωθώ, έπρεπε να καθαρίσω το δωμάτιο μου γιατί αύριο έρχεται μια φίλη μου από μακριά με το μωρό της και πρέπει όλα να είναι καθαρά για το παιδί...
    Το μεγαλύτερο μέρος το τελείωσα αλλά θέλω να βάλω κι ηλεκτρική αλλά πρέπει πρώτα να ξυπνήσει ο αδελφός μου...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  4. #124
    Κατ'αρχήν έχεις τα συλλυπητήρια μου. Αυτό που περνάς είναι απόλυτα φυσιολογικό!! Και αν σου λένε να μην κλαις μην ακούς κανέναν.. εμένα με βοήθησε πολύ η ψυχολόγος μου σε αυτό. Με άφηνε να κλαίω και με παρότρυνε κιόλας. Πως θα ξεσπάσεις? Θα πνιγούμε στο τέλος από τα συναισθήματα μας. Δεν περνάει εύκολα το πένθος και η όλη φάση του μη αναστρέψιμου.. θέλει χρόνο. Εγώ σχεδόν 3 χρόνια μετά..βλέπω να μαλακώνει κάπως ο πόνος αλλά το αγκάθι μένει και ξεσπάω που και που.

  5. #125
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by Πωλίνα View Post
    Κατ'αρχήν έχεις τα συλλυπητήρια μου. Αυτό που περνάς είναι απόλυτα φυσιολογικό!! Και αν σου λένε να μην κλαις μην ακούς κανέναν.. εμένα με βοήθησε πολύ η ψυχολόγος μου σε αυτό. Με άφηνε να κλαίω και με παρότρυνε κιόλας. Πως θα ξεσπάσεις? Θα πνιγούμε στο τέλος από τα συναισθήματα μας. Δεν περνάει εύκολα το πένθος και η όλη φάση του μη αναστρέψιμου.. θέλει χρόνο. Εγώ σχεδόν 3 χρόνια μετά..βλέπω να μαλακώνει κάπως ο πόνος αλλά το αγκάθι μένει και ξεσπάω που και που.
    Σ' ευχαριστώ πολύ Πωλίνα! Κι ανταποδίδω...το θέμα μ' εμένα είναι ότι δεν μπορώ να κλάψω...οπότε ναι, είναι στιγμές που νιώθω να πνίγομαι κι ένα μεγάλο βάρος μέσα μου, στην ψυχή μου...κι αυτό το μη αναστρέψιμο είναι που με ρημάζει, δεν μπορώ να το δεχτώ ότι δεν θα τον ξαναδώ...κι ειδικά τώρα στις γιορτές που θα λείπει για μια ακόμα φορά δεν ξέρω, μου κοστίζει η απουσία του από το γιορτινό τραπέζι...πονάει πολύ...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  6. #126
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Δεν ξέρω γιατί ακούω εδώ και λίγη ώρα αυτό το τραγούδι:



    αλλά θέλω να το αφιερώσω σε όσους δεν θα ξαναγυρίσουν...


    Κι όταν έτριζε η βροχή
    στα πεσμένα φύλλα,
    πόση ανατριχίλα
    μέσα στην ψυχή...

    Κάποια κόκκινη πληγή
    που δε λέει να κλείσει...
    Πώς να σε ξεχάσω
    που σε πήρε η γη;
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  7. #127
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Να 'μαι πάλι εδώ σχεδόν ένα χρόνο μετά...σήμερα κλείνουν 3 χρόνια από τότε που "έφυγε" ο θείος μου...
    Οι γονείς μου πήγαν στο νεκροταφείο μαζί με τη θεία, εγώ δεν πάω γιατί νιώθω χειρότερα εκεί οπότε το αποφεύγω όσο μπορώ...εξάλλου την Κυριακή που μας πέρασε κάναμε το μνημόσυνο στην εκκλησία κι εκεί πήγα, ήμασταν όλη η οικογένεια...
    Αυτή τη στιγμή νιώθω λίγο μουδιασμένη, δεν νιώθω ακριβώς πόνο αλλά νιώθω ένταση...είμαι μόνη μου στο σπίτι και δεν αισθάνομαι καλά, θέλω κάποιον να μιλήσω για όσα νιώθω...που ούτε κι εγώ ξέρω τι ακριβώς αλλά θέλω να ξεσπάσω...αν μπορέσω να κατανοήσω τα συναισθήματα μου πιο καλά θα ξαναγράψω, ως τότε αν κάποιος θέλει ας μου απαντήσει...

    Πάντως το σίγουρο είναι ότι αγχώνομαι γιατί την επόμενη Τετάρτη δεν θα πάω στην ψυχολόγο μου, θα λείψει και θα συναντηθούμε την μεθεπόμενη βδομάδα και δεν ξέρω πως θα τα καταφέρω ως τότε...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  8. #128
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Και πάλι εδώ... Πάντα υπάρχει κάτι... Στο τέλος του μήνα θα γίνει η εκταφή και συνεπώς σήμερα είναι το τελευταίο τρισάγιο που θα του κάνουν... Σκόπευα να πάω κι εγώ αλλά ένιωθα τόσο χάλια που δεν μπορούσα ούτε να σηκωθώ... Και τώρα που οι γονείς μου ετοιμάζονται να φύγουν έχω αρχίσει και τρέμω εδώ και λίγη ώρα, ελπίζω να σταματήσει αυτό με το ηρεμιστικό... Φαντάσου να πήγαινα κιόλας... Μακάρι να μην έπρεπε να γίνει η εκταφή και να το περάσουμε αυτό...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  9. #129
    Κύκνε, μην τα παίρνεις όλα τόσο βαριά.... προφανώς έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε που πέθανε ο θείος σου.... δεν το έχεις αντιμετωπίσει το πένθος;

  10. #130
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by Έρις View Post
    Κύκνε, μην τα παίρνεις όλα τόσο βαριά.... προφανώς έχουν περάσει κάποια χρόνια από τότε που πέθανε ο θείος σου.... δεν το έχεις αντιμετωπίσει το πένθος;
    Στην συγκεκριμένη περίπτωση όχι γιατί πέθανε αρκετά νέος, 60 χρονών και δεν κατάφερα να το αποδεχτώ όπως με τους παππούδες μου που πέθαναν μεγάλοι και που είχα προετοιμαστεί... Επιπλέον με τον θείο μου κανείς από την οικογένεια δεν πρόλαβε να προετοιμαστεί ψυχολογικά γιατί αφότου αρρώστησε πέθανε σχετικά σύντομα, το πολύ έξι μήνες να κράτησε... Και δεν τα πάω καθόλου μα καθόλου καλά με τα ξαφνικά γεγονότα στη ζωή ιδιαίτερα όταν είναι δυσάρεστα αλλά αυτό που με εμποδίζει να το ξεπεράσω είναι ότι δεν ήταν η ώρα ακόμα...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  11. #131
    Κύκνε, ο θάνατος είναι μέσα στη ζωή... Καταλαβαίνω ότι δεν τα σου είναι εύκολο να διαχειριστείς τις απότομες αλλαγές στη ζωή κι ότι ταράζεσαι, αλλά δυστυχώς παντού υπάρχει ο αστάθμητος παράγοντας. Επίσης, έχεις πολύ δουλειά να κάνεις με τον εαυτό σου, είναι κάτι παραπάνω από κρίμα να φορτώνεσαι με παραπάνω άσχημες σκέψεις και στεναχώριες, ιδιαιτέρως όταν αφήνεις τα αρνητικά συναισθήματα μέσα σου να διογκώνονται... Δεν το λέω ως κριτική, απλώς έχεις πολλά ανοιχτά μέτωπα νομίζω, ίσως χριεάζεται περισσότερη κινητοποίηση από μέρος σου.
    .....Για να σου πω και τη δική μου ιστορία, θέλοντας να σου εξηγήσω με παράδειγμα πως αυτά είναι δυσάρεστα και αναπάντεχα γεγονότα της ζωής... Πριν τέσσερα χρόνια σχεδόν πέθανε ο πατέρας μου, ο οποίος δεν ήταν άρρωστος, ήταν μία χάρα και νέος (54 έτων)... Την ημέρα που πέθανε, έφυγα το μεσημέρι για δουλειά και καθόταν στο τραπέζι με τη μάνα μου κι έπινε το ουζάκι του... και ήταν μία χαρά.... το ίδιο βράδυ στη δουλειά, ήρθε ένας φίλος μου και μου είπε "Πέθανε ο πατέρας σου". Φέτος είναι η χρονιά που πρέπει να γίνει η εκταφή....
    ....Όλα αυτά μπορούμε απλώς να τα αντιμετωπίσουμε ως προκλήσεις της ζωής, ως μαθήματα ζωής. Ο πόνος στην απώλεια είναι λογικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε εκεί... τα συναισθήματα κυλάνε, οι πληγές κλείνουν για να ανοίξουν καινούργιες με κάποια άλλη αφορμή... μέσα σε όλο αυτό αξίζει να εστιάζουμε και σε κάτι θετικό.....

  12. #132
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by Έρις View Post
    Κύκνε, ο θάνατος είναι μέσα στη ζωή... Καταλαβαίνω ότι δεν τα σου είναι εύκολο να διαχειριστείς τις απότομες αλλαγές στη ζωή κι ότι ταράζεσαι, αλλά δυστυχώς παντού υπάρχει ο αστάθμητος παράγοντας. Επίσης, έχεις πολύ δουλειά να κάνεις με τον εαυτό σου, είναι κάτι παραπάνω από κρίμα να φορτώνεσαι με παραπάνω άσχημες σκέψεις και στεναχώριες, ιδιαιτέρως όταν αφήνεις τα αρνητικά συναισθήματα μέσα σου να διογκώνονται... Δεν το λέω ως κριτική, απλώς έχεις πολλά ανοιχτά μέτωπα νομίζω, ίσως χριεάζεται περισσότερη κινητοποίηση από μέρος σου.
    .....Για να σου πω και τη δική μου ιστορία, θέλοντας να σου εξηγήσω με παράδειγμα πως αυτά είναι δυσάρεστα και αναπάντεχα γεγονότα της ζωής... Πριν τέσσερα χρόνια σχεδόν πέθανε ο πατέρας μου, ο οποίος δεν ήταν άρρωστος, ήταν μία χάρα και νέος (54 έτων)... Την ημέρα που πέθανε, έφυγα το μεσημέρι για δουλειά και καθόταν στο τραπέζι με τη μάνα μου κι έπινε το ουζάκι του... και ήταν μία χαρά.... το ίδιο βράδυ στη δουλειά, ήρθε ένας φίλος μου και μου είπε "Πέθανε ο πατέρας σου". Φέτος είναι η χρονιά που πρέπει να γίνει η εκταφή....
    ....Όλα αυτά μπορούμε απλώς να τα αντιμετωπίσουμε ως προκλήσεις της ζωής, ως μαθήματα ζωής. Ο πόνος στην απώλεια είναι λογικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνουμε εκεί... τα συναισθήματα κυλάνε, οι πληγές κλείνουν για να ανοίξουν καινούργιες με κάποια άλλη αφορμή... μέσα σε όλο αυτό αξίζει να εστιάζουμε και σε κάτι θετικό.....
    Καλημέρα...

    Εσύ είσαι σίγουρα πολύ πιο δυνατή από μένα, εγώ θα είχα πάθει σοκ στη θέση σου... Εδώ το έπαθα γιατί πέθανε ξαφνικά ένα από τα γατάκια που είχα κι επηρεάστηκα τόσο πολύ που είχα ανησυχητικά σωματικά συμπτώματα και με πήγαν στα επείγοντα...

    Όσο για τις πληγές έχω κουραστεί να πονάω και να υποφέρω, δεν αντέχω άλλο κι άλλες! Κι όμως συνέχεια κάτι συμβαίνει...

    Τι εννοείς ότι έχω πολλά ανοιχτά μέτωπα;
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  13. #133
    Quote Originally Posted by Κύκνος View Post
    Καλημέρα...

    Εσύ είσαι σίγουρα πολύ πιο δυνατή από μένα, εγώ θα είχα πάθει σοκ στη θέση σου... Εδώ το έπαθα γιατί πέθανε ξαφνικά ένα από τα γατάκια που είχα κι επηρεάστηκα τόσο πολύ που είχα ανησυχητικά σωματικά συμπτώματα και με πήγαν στα επείγοντα...

    Όσο για τις πληγές έχω κουραστεί να πονάω και να υποφέρω, δεν αντέχω άλλο κι άλλες! Κι όμως συνέχεια κάτι συμβαίνει...

    Τι εννοείς ότι έχω πολλά ανοιχτά μέτωπα;
    Με συγχωρείς αλλά ότι είμαι πιο δυνατή είναι δικαιολογία... ίσως είμαι πιο αποφασιστική απλώς....
    Εννοώ αυτό που γράφεις κι εσύ, ότι συνεχώς κάτι συμβαίνει που σε ρίχνει, όμως εν τέλει δεν το αντιμετωπίζεις. Για παράδειγμα η σχέση με τη μητέρα σου, τη διαδικασία πένθους που έμεινε ανολοκλήρωτη για το θείο σου.... κτλ. Καταλαβαίνω ότι είναι βουνό να προσπαθείς συνέχεια για τα αυτονοήτα, αλλά για να αποφέρει καρπούς η προσπάθεια αυτή ίσως θα χρειαζόταν να είναι πιο συστηματική. Τις συνθήκες για να υπάρξουν και όμορφα πράγματα γύρω μας τις δημιουργούμε.

  14. #134
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Quote Originally Posted by Έρις View Post
    Με συγχωρείς αλλά ότι είμαι πιο δυνατή είναι δικαιολογία... ίσως είμαι πιο αποφασιστική απλώς....
    Εννοώ αυτό που γράφεις κι εσύ, ότι συνεχώς κάτι συμβαίνει που σε ρίχνει, όμως εν τέλει δεν το αντιμετωπίζεις. Για παράδειγμα η σχέση με τη μητέρα σου, τη διαδικασία πένθους που έμεινε ανολοκλήρωτη για το θείο σου.... κτλ. Καταλαβαίνω ότι είναι βουνό να προσπαθείς συνέχεια για τα αυτονοήτα, αλλά για να αποφέρει καρπούς η προσπάθεια αυτή ίσως θα χρειαζόταν να είναι πιο συστηματική. Τις συνθήκες για να υπάρξουν και όμορφα πράγματα γύρω μας τις δημιουργούμε.
    Με το ότι κάνει συμβαίνει συνέχεια εννοούσα το θέμα με την ψυχολόγο μου που θα πρέπει να την αλλάξω από του χρόνου θέλοντας και μη πράγμα που μου είναι πολύ δύσκολο και δεν ξέρω τι θα κάνω...
    Και ναι, είναι τρομερά κουραστικό να παλεύεις κάθε μέρα για να τη βγάλεις κι αυτή τη στιγμή νιώθω υπερβολικά κουρασμένη και φοβάμαι...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

  15. #135
    Senior Member
    Join Date
    May 2007
    Location
    στη φωλιά μου...
    Posts
    9,155
    Νιώθω την ανάγκη να ξαναγράψω εδώ γιατί σήμερα κλείνουν έξι χρόνια από τότε που πέθανε ο θείος μου και δεν νιώθω πολύ καλά (δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος αλλά σίγουρα μ' επηρεάζει)... Νιώθω μια πίκρα...
    Όμως νιώθω επίσης ότι σε γενικές γραμμές τα καταφέρνω να συνεχίζω, έχει υπάρξει και νέα ζωή στην οικογένεια πράγμα που σίγουρα βοηθάει αλλά σήμερα είναι δύσκολη μέρα... Ήθελα απλά να το πω κάπου...
    Στέκεσαι εδώ, δυο μέτρα μακριά μου όμως για μένα αυτά τα δυο μέτρα είναι ένα αδύνατο ταξίδι...

Page 9 of 10 FirstFirst ... 78910 LastLast

Similar Threads

  1. Είμαι Ακόμα Παρθένος Είναι Φυσιολογικό?
    By didymakos in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 131
    Last Post: 10-03-2017, 13:44
  2. Replies: 4
    Last Post: 08-12-2010, 01:30
  3. ειναι φυσιολογικο;
    By lenaki__ in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 17
    Last Post: 03-09-2010, 17:55
  4. ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ
    By EFI in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 6
    Last Post: 17-01-2008, 15:25
  5. Πόσο δύσκολος είναι ο γάμος τελικά;
    By alexandros3 in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 58
    Last Post: 25-05-2007, 09:17

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •