Πώς αισθάνεστε τώρα; - Page 697
ICPS banner

[ Όροι Χρήσης Forum - ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ] [ Σύντομες ανακοινώσεις ] [ Προστασία ανηλίκων ]

Page 697 of 723 FirstFirst ... 197597647687695696697698699707 ... LastLast
Results 10,441 to 10,455 of 10831
  1. #10441
    Quote Originally Posted by Αλεξία10 View Post
    Έτσι κι αλλιώς δεν μπαίνω φουλ απλά έτυχε σήμερα..Ε ας κοιτάξει..Αφού είμαι θεά χαχαχα
    Χάχα. Γιαυτό κοιτάει λες?
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  2. #10442
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Χάχα. Γιαυτό κοιτάει λες?
    Ναι..Έχω προφίλ με θεα την θάλασσα.. Δεν εξηγείται αλλιώς χαχαχα..
    Εύχομαι να φυσήξει δυνατός αέρας... Να πάρει μακριά όλα τα σκουπίδια της ζωής μου...

  3. #10443
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2009
    Location
    Terabithia Nova
    Posts
    3,068
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Καλησπέρα.. Τωρα το είδα.. Υπερβολική απαίτηση? Δεν ξέρω τι εννοείς και αν ισχύει..
    Στο "τι σκεφτεστε" εγραψες τελικα πως αισθανεσαι σαν να προσπαθεις "να σωσεις τον κοσμο" οποτε βοηθας. Ειναι αρκετα συχνο αυτο σε ανθρωπους που εχουν εσωτερικευσει τραυματα απο τη παιδικη τους ηλικια. Πιστευοντας οτι μπορουμε να ελεγξουμε τα παντα, τροπον τινα, πιστευουμε οτι μπορουμε να ελεγξουμε και να περιορισουμε αυτο που υποστηκαμε μεγαλωνοντας. Κακα τα ψεμματα, οποιος βοηθαει τους αλλους συχνα το κανει για να βοηθησει και τον εαυτο του μεσα απο τη διαδικασια, δεν ειναι εγωκεντρικο... Δεν πρεπει ομως να μετατρεπεται σε "παγιδα ελεγχου" και να σε επιβαρυνει περισσοτερο απ' οντι αν δεν ασχολουσουν.

    Η πιο αμεση λυση ειναι να ζητας και εσυ βοηθεια, και οχι μονο να δινεις. Ισως καποια στιγμη να ανοιγες καποιο θρεντ γενικα για το θεμα η με βαση καποιο που ξεχωρισε στη σκεψη σου. Απολυτα κατανοητο βεβαια αν δεν ξερεις πχ απο που να αρχισεις η αισθανεσαι αμηχανα. Υπαρχει ομως μια ανισορροπια αναμεσα στο ποσο βοηθας και ποσο ζητας βοηθεια, τουλαχιστον δημοσια. Αυτο πιστευω δηλαδη. Ηδη εχεις κανει μια πολυ καλη αρχη με το να εισαι ανοιχτος για το τι εχεις περασει, απλα βλεπω οτι συμβαινει περισσοτερο συγκυριακα μεσα σε αλλα θρεντ οπου βοηθας παλι. Για αυτο λεω οτι ενας διαχωρισμος αναμεσα στα θρεντ που βοηθας και που βοηθιεσαι θα ηταν χρησιμος, ακομη και σαν πιο επεξεργασμενος τροπος "ελεγχου" κι αυτος.
    "When you're looking for something specific, your chances of finding it are very bad.
    Because, of all the things in the world, you're only looking for one of them.

    When you're looking for anything at all, your chances of finding it are very good.
    Because, of all the things in the world, you're bound to find some of them."

  4. #10444
    Quote Originally Posted by Αλεξία10 View Post
    Ναι..Έχω προφίλ με θεα την θάλασσα.. Δεν εξηγείται αλλιώς χαχαχα..
    Ματακιας είναι..
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  5. #10445
    Quote Originally Posted by oboro View Post
    Στο "τι σκεφτεστε" εγραψες τελικα πως αισθανεσαι σαν να προσπαθεις "να σωσεις τον κοσμο" οποτε βοηθας. Ειναι αρκετα συχνο αυτο σε ανθρωπους που εχουν εσωτερικευσει τραυματα απο τη παιδικη τους ηλικια. Πιστευοντας οτι μπορουμε να ελεγξουμε τα παντα, τροπον τινα, πιστευουμε οτι μπορουμε να ελεγξουμε και να περιορισουμε αυτο που υποστηκαμε μεγαλωνοντας. Κακα τα ψεμματα, οποιος βοηθαει τους αλλους συχνα το κανει για να βοηθησει και τον εαυτο του μεσα απο τη διαδικασια, δεν ειναι εγωκεντρικο... Δεν πρεπει ομως να μετατρεπεται σε "παγιδα ελεγχου" και να σε επιβαρυνει περισσοτερο απ' οντι αν δεν ασχολουσουν.

    Η πιο αμεση λυση ειναι να ζητας και εσυ βοηθεια, και οχι μονο να δινεις. Ισως καποια στιγμη να ανοιγες καποιο θρεντ γενικα για το θεμα η με βαση καποιο που ξεχωρισε στη σκεψη σου. Απολυτα κατανοητο βεβαια αν δεν ξερεις πχ απο που να αρχισεις η αισθανεσαι αμηχανα. Υπαρχει ομως μια ανισορροπια αναμεσα στο ποσο βοηθας και ποσο ζητας βοηθεια, τουλαχιστον δημοσια. Αυτο πιστευω δηλαδη. Ηδη εχεις κανει μια πολυ καλη αρχη με το να εισαι ανοιχτος για το τι εχεις περασει, απλα βλεπω οτι συμβαινει περισσοτερο συγκυριακα μεσα σε αλλα θρεντ οπου βοηθας παλι. Για αυτο λεω οτι ενας διαχωρισμος αναμεσα στα θρεντ που βοηθας και που βοηθιεσαι θα ηταν χρησιμος, ακομη και σαν πιο επεξεργασμενος τροπος "ελεγχου" κι αυτος.
    Καλημέρα.. Έχω γράψει πολλές φορές για μενα σε διάφορα θέματα για να βοηθήσω κάποιον άλλον (σαν παράδειγμα) αλλά δεν έχω ανοίξει θέμα για να ζητησω βοήθεια. Όσα θέματα άνοιξα αφορούσαν καταστάσεις - προβλήματα που δεν έχω τον έλεγχο και δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν μίλησα κάπου συγκεκριμένα για την ζωή μου και δεν ξέρω γιατί. Ίσως συνήθισα να μην έχω κανένα δίπλα μου στα προβλήματα άρα δεν έχω ανάγκη να το ζητήσω? Ίσως γιατί δεν θέλω να με λυπούνται (ενώ εγώ θαυμάζω όσους λένε τα προβλήματα τους, για μένα πιστεύω πως αν ακούσουν θα με λυπούνται )? Ίσως γιατί δεν έμαθα να ακούω λόγια βοήθειας? Ίσως δεν είμαι έτοιμος να ακούσω και μια άλλη εκδοχή πέρα από την δική μου?
    Βλέπω τις ιστορίες και βλέπω εμένα. Δίνω τις συμβουλές που θα ήθελα να ακούσω εγώ.. Κάποιες τις απόκτησα με τα βιώματα μου γιαυτό κατάφερα να είμαι όρθιος, άλλες τις έμαθα με την ψυχοθεραπεία..
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  6. #10446
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Ματακιας είναι..
    Τι να πω..Ο καθένας ότι τον ικανοποιεί...
    Εύχομαι να φυσήξει δυνατός αέρας... Να πάρει μακριά όλα τα σκουπίδια της ζωής μου...

  7. #10447
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Καλημέρα.. Έχω γράψει πολλές φορές για μενα σε διάφορα θέματα για να βοηθήσω κάποιον άλλον (σαν παράδειγμα) αλλά δεν έχω ανοίξει θέμα για να ζητησω βοήθεια. Όσα θέματα άνοιξα αφορούσαν καταστάσεις - προβλήματα που δεν έχω τον έλεγχο και δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν μίλησα κάπου συγκεκριμένα για την ζωή μου και δεν ξέρω γιατί. Ίσως συνήθισα να μην έχω κανένα δίπλα μου στα προβλήματα άρα δεν έχω ανάγκη να το ζητήσω? Ίσως γιατί δεν θέλω να με λυπούνται (ενώ εγώ θαυμάζω όσους λένε τα προβλήματα τους, για μένα πιστεύω πως αν ακούσουν θα με λυπούνται )? Ίσως γιατί δεν έμαθα να ακούω λόγια βοήθειας? Ίσως δεν είμαι έτοιμος να ακούσω και μια άλλη εκδοχή πέρα από την δική μου?
    Βλέπω τις ιστορίες και βλέπω εμένα. Δίνω τις συμβουλές που θα ήθελα να ακούσω εγώ.. Κάποιες τις απόκτησα με τα βιώματα μου γιαυτό κατάφερα να είμαι όρθιος, άλλες τις έμαθα με την ψυχοθεραπεία..
    Γιώργο αν μου επιτρέπεις μια άλλη προσέγγιση.

    Με το να βοηθάς άλλους (που είναι πάντα αμφίδρομο βεβαίως) ίσως ζητάς να διατηρήσεις τον ρόλο του δυνατού που έχεις μάθει να έχεις. Ακόμα κι αυτό που λες, η αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο δικό σου θέμα γίνεται ως "βοήθεια" για κάποιον άλλον. Ίσως όλο αυτό είναι μια προσπάθεια διατήρησης του ρόλου του δυνατού που ως δυνατός δεν μπορεί ο ίδιος να ζητήσει βοήθεια , ούτε του επιτρέπεται να επηρεάζεται συναισθηματικά. Νομίζεις ότι θα σε λυπηθούν οι άλλοι γιατί τότε θα χεις εγκαταλείψει τον ρόλο του δυνατού, βλέπεις ως δυνατούς άραγε όσους ζητούν βοήθεια; Τους θαυμάζεις λες, αλλά είσαι σίγουρος πως δεν τους βλέπεις αδύναμους και ο θαυμασμός προέρχεται από την παραδοχή της αδυναμίας;

  8. #10448
    Quote Originally Posted by elisabet View Post
    Γιώργο αν μου επιτρέπεις μια άλλη προσέγγιση.

    Με το να βοηθάς άλλους (που είναι πάντα αμφίδρομο βεβαίως) ίσως ζητάς να διατηρήσεις τον ρόλο του δυνατού που έχεις μάθει να έχεις. Ακόμα κι αυτό που λες, η αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο δικό σου θέμα γίνεται ως "βοήθεια" για κάποιον άλλον. Ίσως όλο αυτό είναι μια προσπάθεια διατήρησης του ρόλου του δυνατού που ως δυνατός δεν μπορεί ο ίδιος να ζητήσει βοήθεια , ούτε του επιτρέπεται να επηρεάζεται συναισθηματικά. Νομίζεις ότι θα σε λυπηθούν οι άλλοι γιατί τότε θα χεις εγκαταλείψει τον ρόλο του δυνατού, βλέπεις ως δυνατούς άραγε όσους ζητούν βοήθεια; Τους θαυμάζεις λες, αλλά είσαι σίγουρος πως δεν τους βλέπεις αδύναμους και ο θαυμασμός προέρχεται από την παραδοχή της αδυναμίας;
    Επειδή στην ζωή μου έμαθα να είμαι ειλικρινής.. Θα πω αυτό που είπα και στην ψυχολόγο. "πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περάσει χειρότερα από εσένα? Πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περισσότερα θέματα από εσένα?". Αλλά το κακό είναι ότι αυτή η σκέψη ισχύει μόνο για μένα! Δηλαδή αν ζητήσω βοήθεια και έρθει ένας πχ που τον βίασαν όταν ήταν μικρός θα καθίσω να ακούσω με προσοχή τι θα πει γιατί θα σκεφτώ πως έχει περάσει κάτι τόσο άσχημο και τώρα ήρθε εδώ να βοηθήσει εμένα. Θα σεβαστώ ότι μου πει γιατί είναι εδώ όρθιος και προσπαθεί για τον εαυτό του και για μένα (στο θέμα μου). Αλλά για μένα αυτό δεν ισχύει.. Θαυμάζω όσους πέρασαν τόσα ή περνάνε και έχουν τα α... Να ζητήσουν βοήθεια ή να δώσουν βοήθεια αλλά δεν θαυμάζω εμένα αν κάνω το ίδιο με την ίδια σειρά (να ακούσουν αυτά που πέρασα).
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  9. #10449
    Senior Member
    Join Date
    Aug 2009
    Location
    Terabithia Nova
    Posts
    3,068
    Quote Originally Posted by elisabet View Post
    Γιώργο αν μου επιτρέπεις μια άλλη προσέγγιση.

    Με το να βοηθάς άλλους (που είναι πάντα αμφίδρομο βεβαίως) ίσως ζητάς να διατηρήσεις τον ρόλο του δυνατού που έχεις μάθει να έχεις. Ακόμα κι αυτό που λες, η αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο δικό σου θέμα γίνεται ως "βοήθεια" για κάποιον άλλον. Ίσως όλο αυτό είναι μια προσπάθεια διατήρησης του ρόλου του δυνατού που ως δυνατός δεν μπορεί ο ίδιος να ζητήσει βοήθεια , ούτε του επιτρέπεται να επηρεάζεται συναισθηματικά. Νομίζεις ότι θα σε λυπηθούν οι άλλοι γιατί τότε θα χεις εγκαταλείψει τον ρόλο του δυνατού, βλέπεις ως δυνατούς άραγε όσους ζητούν βοήθεια; Τους θαυμάζεις λες, αλλά είσαι σίγουρος πως δεν τους βλέπεις αδύναμους και ο θαυμασμός προέρχεται από την παραδοχή της αδυναμίας;
    Αυτη η ψυχολογια που λες υπαρχει φυσικα, εχω γνωρισει κι εγω τετοιους ανθρωπους, αλλα δεν πιστευω οτι ο γιωργος ανηκει σ' αυτους. Μιλαει ανοιχτα και αυθορμητα τοσο για τα συναισθηματα του οσο και για τις αδυναμιες του και δεν πιστευω οτι συμβιβαζεται αυτο με τον ψυχισμο ενος ατομου που εστω και ενδομυχα βλεπει οσους ζητουν βοηθεια ως αδυναμους.

    Γιωργο (σορρυ κιολας που για λιγο μιλησα για σενα σε τριτο προσωπο) εχεις σκεφτει πως ειναι πιο δυσκολο να ισορροπησεις το ποσο βοηθας με το ποσο βοηθιεσαι στο φορουμ επειδη κυριως βοηθιεσαι στο πλαι σιο δυαδικων σχεσεων; Και η ψυχοθεραπεια και οι 1-1 συζητησεις γενικοτερα ειναι δυαδικες και πολυ μακρια απο το πως λειτουργει κανεις σε ομαδα. Εχεις σκεφτει οτι ακριβως επειδη στην πρωτη δυαδικη σχεση της ζωης σου υπηρξες τοσο ατυχος, δεν ειναι και τοσο απλο να ζητησεις βοηθεια σε ενα ποιο ομαδικο πλαισιο οπως ειναι το φορουμ; Νομιζω εχεις γραψεις πως στο παρελθον επιδιωκες μια εικονα ανεξαρτησιας, αυτοδιαθεσης και γενικοτερα ειχες ενα προσωπειο οτι δεν σε αγγιζει τιποτε. Κι αυτο μια ορισμενη συναισθηματικη αποσταση δε δημιουργουσε κοινωνικα σε παρεες κλπ;
    "When you're looking for something specific, your chances of finding it are very bad.
    Because, of all the things in the world, you're only looking for one of them.

    When you're looking for anything at all, your chances of finding it are very good.
    Because, of all the things in the world, you're bound to find some of them."

  10. #10450
    Quote Originally Posted by oboro View Post
    Αυτη η ψυχολογια που λες υπαρχει φυσικα, εχω γνωρισει κι εγω τετοιους ανθρωπους, αλλα δεν πιστευω οτι ο γιωργος ανηκει σ' αυτους. Μιλαει ανοιχτα και αυθορμητα τοσο για τα συναισθηματα του οσο και για τις αδυναμιες του και δεν πιστευω οτι συμβιβαζεται αυτο με τον ψυχισμο ενος ατομου που εστω και ενδομυχα βλεπει οσους ζητουν βοηθεια ως αδυναμους.

    Γιωργο (σορρυ κιολας που για λιγο μιλησα για σενα σε τριτο προσωπο) εχεις σκεφτει πως ειναι πιο δυσκολο να ισορροπησεις το ποσο βοηθας με το ποσο βοηθιεσαι στο φορουμ επειδη κυριως βοηθιεσαι στο πλαι σιο δυαδικων σχεσεων; Και η ψυχοθεραπεια και οι 1-1 συζητησεις γενικοτερα ειναι δυαδικες και πολυ μακρια απο το πως λειτουργει κανεις σε ομαδα. Εχεις σκεφτει οτι ακριβως επειδη στην πρωτη δυαδικη σχεση της ζωης σου υπηρξες τοσο ατυχος, δεν ειναι και τοσο απλο να ζητησεις βοηθεια σε ενα ποιο ομαδικο πλαισιο οπως ειναι το φορουμ; Νομιζω εχεις γραψεις πως στο παρελθον επιδιωκες μια εικονα ανεξαρτησιας, αυτοδιαθεσης και γενικοτερα ειχες ενα προσωπειο οτι δεν σε αγγιζει τιποτε. Κι αυτο μια ορισμενη συναισθηματικη αποσταση δε δημιουργουσε κοινωνικα σε παρεες κλπ;
    Σαν άνθρωπος πάντα είχα παρέες και γνωστούς. Ήμουν από τους δημοφιλεις του σχολείου, ο αστείος μέσα στην παρέα, ο άνετος που δεν έδειχνε ότι έχει προβλήματα.. Ο "δυνατός". Χρησιμοποιουσα πάντα το περιτύλιγμα μου σαν όπλο και θεωρούσα τον χαρακτήρα μου σαν αδυναμία.. Ενώ στην ουσία ήξερα πως οι άνθρωποι είναι δίπλα μου για τον χαρακτήρα μου εγώ πίστευα ότι έμεναν γιατί ημουν "όμορφος". Άκουγα βλέπεις τα χειρότερα για τον χαρακτήρα μου από τους γονείς μου άρα ποιος είμαι εγώ να πω το αντίθετο?
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  11. #10451
    Quote Originally Posted by oboro View Post
    Αυτη η ψυχολογια που λες υπαρχει φυσικα, εχω γνωρισει κι εγω τετοιους ανθρωπους, αλλα δεν πιστευω οτι ο γιωργος ανηκει σ' αυτους. Μιλαει ανοιχτα και αυθορμητα τοσο για τα συναισθηματα του οσο και για τις αδυναμιες του και δεν πιστευω οτι συμβιβαζεται αυτο με τον ψυχισμο ενος ατομου που εστω και ενδομυχα βλεπει οσους ζητουν βοηθεια ως αδυναμους.

    Γιωργο (σορρυ κιολας που για λιγο μιλησα για σενα σε τριτο προσωπο) εχεις σκεφτει πως ειναι πιο δυσκολο να ισορροπησεις το ποσο βοηθας με το ποσο βοηθιεσαι στο φορουμ επειδη κυριως βοηθιεσαι στο πλαι σιο δυαδικων σχεσεων; Και η ψυχοθεραπεια και οι 1-1 συζητησεις γενικοτερα ειναι δυαδικες και πολυ μακρια απο το πως λειτουργει κανεις σε ομαδα. Εχεις σκεφτει οτι ακριβως επειδη στην πρωτη δυαδικη σχεση της ζωης σου υπηρξες τοσο ατυχος, δεν ειναι και τοσο απλο να ζητησεις βοηθεια σε ενα ποιο ομαδικο πλαισιο οπως ειναι το φορουμ; Νομιζω εχεις γραψεις πως στο παρελθον επιδιωκες μια εικονα ανεξαρτησιας, αυτοδιαθεσης και γενικοτερα ειχες ενα προσωπειο οτι δεν σε αγγιζει τιποτε. Κι αυτο μια ορισμενη συναισθηματικη αποσταση δε δημιουργουσε κοινωνικα σε παρεες κλπ;
    Μπορεί να χεις δίκιο...μια οπτική είπα απλά.

    Σκέφτομαι όμως πως το "αδύναμος" δεν ισοδυναμεί αναγκαστικά με το "κατώτερος". Μπορεί να βλέπω κάποιον ως αδύναμο κάποια χρονική στιγμή και να θέλω να τον βοηθήσω, γιατί αναγνωρίζω σε αυτόν δικά μου αδύναμα κομμάτια ή στιγμές που ακόμα δεν κατάφερα να αποδεχτώ και δεν κατάφερα να μου προσφέρω την βοήθεια που θα χρειαζόμουν. Την καλή κουβέντα που θα πω στον αλλον δηλαδή, μπορεί να μην μπορώ με ευκολία να την πω και στον εαυτό μου.

  12. #10452
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Επειδή στην ζωή μου έμαθα να είμαι ειλικρινής.. Θα πω αυτό που είπα και στην ψυχολόγο. "πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περάσει χειρότερα από εσένα? Πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περισσότερα θέματα από εσένα?". Αλλά το κακό είναι ότι αυτή η σκέψη ισχύει μόνο για μένα! Δηλαδή αν ζητήσω βοήθεια και έρθει ένας πχ που τον βίασαν όταν ήταν μικρός θα καθίσω να ακούσω με προσοχή τι θα πει γιατί θα σκεφτώ πως έχει περάσει κάτι τόσο άσχημο και τώρα ήρθε εδώ να βοηθήσει εμένα. Θα σεβαστώ ότι μου πει γιατί είναι εδώ όρθιος και προσπαθεί για τον εαυτό του και για μένα (στο θέμα μου). Αλλά για μένα αυτό δεν ισχύει.. Θαυμάζω όσους πέρασαν τόσα ή περνάνε και έχουν τα α... Να ζητήσουν βοήθεια ή να δώσουν βοήθεια αλλά δεν θαυμάζω εμένα αν κάνω το ίδιο με την ίδια σειρά (να ακούσουν αυτά που πέρασα).
    Εγώ ΓΙώργο βλέπω μια υπερβολική αυστηρότητα προς τον εαυτό σου.
    "Δεν νιώθω ότι βοηθώ αρκετά", "επηρεάζομαι πολύ" κ.α.

    Είναι σα να απαιτείς από τον εαυτό σου να βοηθάς τους πάντες και ταυτόχρονα να μένεις ανεπηρέαστος σαν να είσαι ρομπότ.

    Ούτε το ένα γίνεται προφανώς, ούτε το άλλο.

  13. #10453
    Quote Originally Posted by george1520 View Post
    Επειδή στην ζωή μου έμαθα να είμαι ειλικρινής.. Θα πω αυτό που είπα και στην ψυχολόγο. "πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περάσει χειρότερα από εσένα? Πως θα ακούσεις την συμβουλή κάποιου που μπορεί να έχει περισσότερα θέματα από εσένα?". Αλλά το κακό είναι ότι αυτή η σκέψη ισχύει μόνο για μένα! Δηλαδή αν ζητήσω βοήθεια και έρθει ένας πχ που τον βίασαν όταν ήταν μικρός θα καθίσω να ακούσω με προσοχή τι θα πει γιατί θα σκεφτώ πως έχει περάσει κάτι τόσο άσχημο και τώρα ήρθε εδώ να βοηθήσει εμένα. Θα σεβαστώ ότι μου πει γιατί είναι εδώ όρθιος και προσπαθεί για τον εαυτό του και για μένα (στο θέμα μου). Αλλά για μένα αυτό δεν ισχύει.. Θαυμάζω όσους πέρασαν τόσα ή περνάνε και έχουν τα α... Να ζητήσουν βοήθεια ή να δώσουν βοήθεια αλλά δεν θαυμάζω εμένα αν κάνω το ίδιο με την ίδια σειρά (να ακούσουν αυτά που πέρασα).
    Να ξεκαθαρίσω εδώ.. Το πρόβλημα μου είμαι εγώ. Τους ανθρώπους τους βλέπω όπως πρέπει να τους βλέπουμε. Δυνατούς αυτούς που έχουν τα α.... Να πουν το πρόβλημα τους, να το λύσουν, να προχωρήσουν και αδύναμους αυτούς που δεν παραδέχονται ότι έχουν πρόβλημα. Το θέμα μου είναι πως βλέπω εμένα. Τι εικόνα έχω για μένα.. Εκεί τα χάνω. Θεωρώ αδυναμια να ακούσουν ότι πέρασα κάτι άσχημο, θεωρώ αδυναμία να πω τι αισθάνομαι σε ένα δικό μου άνθρωπο, θεωρώ αδυναμία να παραδεχτώ σε δικό μου πρόσωπο ότι λυγισα, θεωρώ αδυναμία την αγάπη. Αλλά αυτό έχει να κάνει ΜΕ ΜΈΝΑ.. Μόνο με μένα. Όσοι το κανουν τους θεωρώ Μάγκες, τους θεωρώ ότι αξίζουν περισσότερο από τον καθένα.. Απλά αυτά που αναφέρω πιο πάνω τα έχω κάνει σε γονείς και έχω πάρει αδιαφορία και απόρριψη.
    Και αν διαβάσετε τι έγραψα θα δείτε ότι λέω "σε δικό μου άτομο".. Με τους άγνωστους δεν έχω τόσο θέμα. Όταν όμως ο άγνωστος γίνει γνωστός τότε αρχίζει το "βασανιστήριο" ..
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  14. #10454
    Quote Originally Posted by elisabet View Post
    Μπορεί να χεις δίκιο...μια οπτική είπα απλά.

    Σκέφτομαι όμως πως το "αδύναμος" δεν ισοδυναμεί αναγκαστικά με το "κατώτερος". Μπορεί να βλέπω κάποιον ως αδύναμο κάποια χρονική στιγμή και να θέλω να τον βοηθήσω, γιατί αναγνωρίζω σε αυτόν δικά μου αδύναμα κομμάτια ή στιγμές που ακόμα δεν κατάφερα να αποδεχτώ και δεν κατάφερα να μου προσφέρω την βοήθεια που θα χρειαζόμουν. Την καλή κουβέντα που θα πω στον αλλον δηλαδή, μπορεί να μην μπορώ με ευκολία να την πω και στον εαυτό μου.
    Αν εννοείς με αυτόν τον τρόπο οτι βλέπω ένα κομμάτι του άλλου σαν αδυναμία και προσπαθώ να βοηθήσω ναι ισχύει.

    Quote Originally Posted by elisabet View Post
    Εγώ ΓΙώργο βλέπω μια υπερβολική αυστηρότητα προς τον εαυτό σου.
    "Δεν νιώθω ότι βοηθώ αρκετά", "επηρεάζομαι πολύ" κ.α.

    Είναι σα να απαιτείς από τον εαυτό σου να βοηθάς τους πάντες και ταυτόχρονα να μένεις ανεπηρέαστος σαν να είσαι ρομπότ.

    Ούτε το ένα γίνεται προφανώς, ούτε το άλλο.
    Γενικά είμαι αυστηρός με μένα.
    Όταν τα πάντα γύρω σου αλλάζουν είναι δυνατόν να παραμείνεις ο ίδιος;;

  15. #10455
    Senior Member
    Join Date
    Mar 2017
    Posts
    689
    Γιώργο εγώ γι' αυτό τον λόγο είχα διαγραφτεί παλιά από το φόρουμ. Ήμουνα εδώ σε περίοδο κατάθλιψης και το μόνο που ήθελα για να απαλύνω τον πόνο μου είναι να νιώσω κάπου χρήσιμη. Μέρα νύχτα εδώ για να δίνω απαντήσεις, chat κτλ κτλ. Αυτό από ένα σημείο και μετά μου έκανε πάρα πολλύ κακό γιατί όπως καταλαβαίνεις εδώ μέσα διαβάζεις πολύ δυσάρεστα πράγματα, ο κόσμος είναι ευαίσθητος και επειδή είμαστε και εμείς είναι αδύνατο να μην επηρεαστείς. Επίσης ήμουνα φουλ ενοχική (ακόμη είμαι αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό). Με θεωρούσα υπεύθυνη για όλα, ακόμη και που ανέπνεα και αν άκουγα για θανάτους ήθελα να ήμουνα εγώ σε αυτή την θέση και όχι κάποιο άλλο πρόσωπο. Όπως κι' εδώ όταν έβλεπα τον κόσμο να υποφέρει ήθελα πάση θυσία να απαλύνω τον πόνο τους γιατί έτσι ένιωθα πως κάνω κάτι χρήσιμο, πως δεν σπαταλάω απλά οξυγόνο απ' τον πλανήτη. Βέβαια εγώ εκφραζόμουν κιόλας γιατί ποτέ στην real life ζωή μου δεν το έκανα και κανείς δεν με ήξερε πραγματικά. Ενώ ήμουνα υπερευαίσθητη, οι γονείς μου με έλεγαν αναίσθητη. Έτσι βρήκα καταφύγιο στο γράψιμο, τουλάχιστον προσπαθούσα να βγάλω αυτά που είχα μέσα μου και με έπνιγαν με αυτό τον τρόπο. Γι' αυτό είναι σημαντικό να μπορείς να εκφράζεσαι. Αν δεν το κάνεις για καιρό, έρχεται η στιγμή που κάνεις το μπαμ και παθαίνεις και κατάθλιψη. Και την περνάς πολύ χειρότερα γιατί σαν δυνατός όπως έχεις μάθει, φοράς πάλι προσωπείο για να μην "δείξεις" την αδυναμία σου, να μην σε λυπούνται οι άλλοι.

    Εγώ με τον καιρό κατάλαβα πως οι άνθρωποι που δείχνουν όσα νιώθουν και έχουν το θάρρος να το κάνουν, ξεπερνούν πολύ πιο εύκολα το όποιο πρόβλημά τους. Δίνεις υπερβολική σημασία λες στα λόγια των άλλων επειδή μια ζωή σε υποτιμούσαν και έφτασες στο σημείο να τους πιστέψεις αλλά κάποια στιγμή πρέπει να κλείσεις τα αυτιά ό,τι και να λένε (γιατί πάντα θα λένε, ό,τι και να κάνεις, αλλά μόνο εσύ ξέρεις τι περνάς και πώς νιώθεις) και να αγκαλιάσεις τον εαυτό σου. Αποδέξου τον με όλα τα λάθη και αδυναμίες (που έχουν όλοι οι άνθρωποι) και προσπάθησε να σταθείς στα πόδια σου. Δεν είναι κακό να ζητούμε βοήθεια, να εκφραζόμαστε, να κλαίμε. Είναι δείγμα υγείας και κανείς σε αυτό τον κόσμο δεν κατάφερε κάτι εντελώς μόνος του. Εσύ θα κρατάς μόνο τα λόγια των ανθρώπων που σε βοηθούν για να μπορείς να προχωρήσεις. Με τα υπόλοιπα απλά θα έρθει η στιγμή που θα τα ακούς και θα γελάς γιατί θα σκέφτεσαι "πόσο έξω πέσατε για άλλη μια φορά... εγώ όμως ξέρω την αλήθεια και δεν με αγγίζετε πια.. σας λυπάμαι". Ακόμη κι' αν ξέρεις πως ο άνθρωπος απέναντί σου είναι καλοπροαίρετος, αν λέει κάτι που δεν ισχύει και νιώθεις πως σε προσβάλει, θα μπορείς να γίνεις αντικειμενικός για να αξιολογείς τις καταστάσεις για να μην επηρεάζεσαι υπερβολικά και να μπορείς να είσαι σε θέση να μπορείς να κάνεις τις κατάλληλες πράξεις που θα σε βοηθήσουν χωρίς να κάθεσαι να σε κατηγορείς και να σπαταλάς άσκοπα ενέργεια. Θα παίρνεις μόνο τα θετικά δηλαδή ακόμα και από μια αρνητική κατάσταση ή άνθρωπο. Σου μιλάω πολύ γενικά αυτή την στιγμή και όχι με παραδείγματα αλλά θα το δεις και στην πράξη. Έγινε ήδη μια μεγάλη αρχή με την ψυχοθεραπεία και βλέπω πως είσαι άνθρωπος με θέληση και υπομονή, οπότε με προσπάθεια και δουλειά με τον εαυτό σου θα δεις και τα επιθυμητά αποτελέσματα. Όσο είσαι εδώ δες το σαν εξάσκηση αυτό με την "έκφραση των συναισθημάτων". Οι ψυχολόγοι συνήθως βάζουνε και ασκήσεις γι' αυτά. Εγώ έστελνα κατεβατά e-mails στη δική μου γιατί μου το ζητούσε. Το πρόβλημα για μένα ήτανε με τον προφορικό λόγο αλλά μαζί της το εξάσκησα κι' αυτό. Μπορείς να δοκιμάσεις και εσύ κάτι παρόμοιο (ακόμα και από εδώ αν έχεις θέμα γενικά με το να εκφράζεσαι) για να δεις πιο άμεσα αποτέλεσμα. Και έπειτα μπορείς να το εφαρμόσεις και με το στενό σου περιβάλλον, ακόμη κι' αν βρίσκεις τοίχο ή σε αποδοκιμάζουν. Δεν το σαν "παιχνίδι" αρχικά για να μην επηρεάζεσαι. Αν δεις ότι επηρεάζεσαι όμως μην το πάρεις τόσο στραβά. Είναι λογικό να συμβαίνει όταν το περιβάλλον σου δεν είναι υγιές. Τουλάχιστον θα βρίσκεις τρόπους να "ξεσπάς" γενικά με το να μιλάς και να μην τρώγεσαι μέσα σου. Μετά θα ξέρεις πότε και πού θα εκφραστείς. Με τους υπόλοιπους θα κρατάς απόσταση για το δικό σου καλό.



    Συγγνώμη αν γράφω λίγο όπως να' ναι. Νομίζω δεν έχει πολλύ συνοχή το κείμενό μου αλλά ελπίζω να έπιασες πάνω κάτω τι θέλω να πω.

Similar Threads

  1. Και τωρα τι?
    By water in forum Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
    Replies: 21
    Last Post: 06-08-2013, 13:22
  2. Τώρα τι θες...?
    By astimatnam in forum Σεξουαλικότητα, παρεκκλίσεις, σεξουαλική ταυτότητα
    Replies: 4
    Last Post: 28-05-2012, 02:50
  3. Και τωρα πως το λενε...
    By mihalis in forum Ψυχώσεις & Σχιζοφρένεια
    Replies: 5
    Last Post: 08-01-2010, 00:52
  4. Και τωρα, τι?
    By amelie in forum Συναισθηματική Υπερφαγία, Ψυχογενής Βουλιμία
    Replies: 9
    Last Post: 12-01-2008, 19:27

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •