Θέλω μια κοινωνία ανοιχτή και δεκτική στην ύπαρξη της ασθένειας της ψυχής και του μυαλού.
Ανθρώπους που δε θα ντρέπονται για τις πληγές τους και τα τραύματα τους, αλλά θα τα αναγνωρίζουν, θα τα αποδέχονται και θα τα αντιμετωπίζουν για να ζήσουν μαζί με αυτά, γιατί αποτελούν κομμάτι της ύπαρξής τους.
Θέλω να δοθεί η ίδια βαρύτητα στη θεραπεία της ψυχής όπως δίνεται και για τη θεραπεία του σώματος.
Κακό δεν είναι να υποφέρεις.
Κακό είναι να μην κάνεις τίποτα για να το αλλάξεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας έχεις μόνο εσένα.
Αγάπησε την ψυχή σου και μην την πολεμάς!
Δε φταις εσύ!
Ευχολόγιον το δύσκολο..! Ακόμα και στις σωματικές νόσους συχνά υπάρχει άρνηση που οδηγεί σε πλημελή αυτό φροντίδα ή αναζήτηση θεραπείας. Πόσο μάλλον στις ψυχικές παθήσεις όπου πάσχει το ίδιο (Ψυχονοητικό) όργανο που πρέπει να αναγνωρίσει ότι πάσχει και να αποφασίσει να αναζητήσει ή να δεχτεί βοήθεια.