Η επιγενετική αποτελεί ένα νέο επιστημονικό πεδίο όπου προσπαθεί να εξηγήσει ζητήματα που μέχρι σήμερα η γενετική αδυνατεί να το κάνει. Η επιγενετική μπορεί να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιλαμβανόμαστε τη δομή και τη συμπεριφορά της ζωής πάνω στη Γη.

Όλα προέρχονται από μια νοητική σύλληψη, μια ιδέα που εκφράστηκε ως επιθυμία. Η επιδίωξη της είναι να υλοποιηθεί. Ύστερα όμως ήρθε η αμφιβολία. Θα τα καταφέρω; Έτσι συνειδητοποιήθηκε το έλλειμα. 

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σημασία της ψυχικής υγείας, ειδικά στα σχολεία, όπου η εκπαίδευση των δασκάλων και οι πρωτοβουλίες προώθησης της ψυχικής ευημερίας έχουν γίνει πιο συνηθισμένες.

Ο πόλεμος έχει διαμορφώσει κοινωνίες σε όλη την ιστορία, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια σε αυτούς που εμπλέκονται άμεσα και έμμεσα. Ενώ η σωματική καταστροφή του πολέμου είναι εμφανής, οι ψυχολογικές και βιολογικές συνέπειές του στους στρατιώτες και τους πολίτες είναι βαθιές ,πολύπλοκες και συχνά δεν φαίνονται .

Οι βιολογικές μεταμορφώσεις της προσωπικής αλλαγής: «Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον πόνο για να αλλάξουμε. Μπορούμε να επιλέξουμε το όραμα.» – Joe Dispenza

Τα τελευταία χρόνια, η επιστήμη της επιγενετικής έχει μεταμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη σχέση ανάμεσα στις τραυματικές εμπειρίες και την ψυχική υγεία.