Ο 20ος αιώνας σίγουρα ήταν ο αιώνας που έθεσε τις βάσεις για την επιστήμη της ψυχολογίας. Πρώτα ο Φρόυντ και η ψυναναλυτική σχολή προσπάθησαν να κατανοήσουν την ανθρώπινη σκέψη μέσω της θεωρίας της λιμπίντο και της θεωρίας των νευρώσεων. Στη συνέχεια το επόμενο ''κύμα'' της ψυχολογίας ήταν ο συμπεριφορισμός που έδωσε εμφάση στην ανθρώπινη συμπεριφορά και κατέδειξε το πόσο ισχυρή επίδραση έχει το περιβάλλον στην ανθρώπινη προσωπικότητα και το χαρακτήρα.

Αν η Γαλλία συνέβαλε στην ψυχολογία το μισό απ' ό,τι συνέβαλε η Γερμανία, αυτό οφείλεται ίσως στο ότι τα αισθήματα καταλάμβαναν υπερβολικά εξέχουσα θέση στη γαλλική παράδοση, από τον Descartes ήδη. Ετσι η Γαλλία είχε τους πρωτοπόρους της στη μη φυσιολογική/παθολογική ψυχολογία, αλλά οι ψυχολόγοι της ενδιαφέρονταν κυρίως για μεμονωμένες περιπτώσεις παρά για γενικεύσεις και νόμους.

O John Broadus Watson (1878- 1958) έγραψε το 1913 το:  Psychology as the Behaviorist Views It, κι έγινε η αιχμή του δόρατος αυτού που θεωρήθηκε καινούρια σχολή και ονομάστηκε συμπεριφορισμός (μπηχεϊβιορισμός).

O Jean Piaget (1896-1980), διάδοχος του Flornoy και του Claparede στο  Πανεπιστήμιο της Γενεύης, ήταν μια πολυδιάστατη προσωπικότητα, με σημαντική συμβολή στην επιστήμη της ψυχολογίας.

Ο Kant θεωρούσε ότι η ψυχολογία δεν είχε καταστατική θέση αφού δεν διέθετε ούτε τη θεμελιώδη σημασία της επιστημολογίας και της μεταφυσικής ούτε την πρακτική ετιτακτικότητα της ηθικής. Δεν έμπαινε κάτω από την επικεφαλίδα της επιστήμης, στο βαθμό που δεν επέτρεπε την ποσοτικοποίηση, η οποία ήταν για τον Kant το κυριότερο κριτήριο της επιστήμης, ο οποίος έφτασε στο σημείο να μη θεωρήσει άξια αυτού του ονόματος ούτε τη χημεία.

Αν παραξενευτεί κανείς με το ότι βρίσκει ανάμεσα στους ψυχολόγους τον Δαρβίνο, ένα φυσιοδίφη και γεωλόγο, θα πρέπει να θυμηθεί ότι ο Δαρβίνος έγραψε ένα κλασικό έργο που τιτλοφορείται Expressions of the Emotions in Man and Animals (Εκφράσεις των συγκινήσεων στον άνθρωπο και τα ζώα). Πέρα απ' αυτό, η επίδρασή του στις επιστήμες του νου υπήρξε τεράστια. Ο Darwin δεν ήταν στην πραγματικότητα ο γεννήτορας της θεωρίας της εξέλιξης, ήταν όμως ο μεγαλύτερος εκπρόσωπός της.

Ο Friedrich Herbart (1776-1841), διάδοχος του Kant στο Πανεπιστήμιο του Κένιγκσμπεργκ, είναι γνωστός κυρίως για τη θεωρία του της κατάληψης, αλλά πέτυχε πολύ περισσότερα στην Ψυχολογία, και ιδιαίτερα στην εφαρμοσμένη εκπαίδευση. Άνθρωπος με κοινωνικό χαρακτήρα, είχε βαθύ ενδιαφέρον για την κοινότητα και αρνήθηκε να σπαταλήσει τον χρόνο του στην οικοδόμηση ενός μεταφυσικού συστήματος.

google news iconΗ Πύλη Ψυχολογίας είναι εγκεκριμένος εκδότης (Publisher) στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε πρόσβαση στην αρθρογραφία και άμεση ενημέρωση για έρευνες ψυχολογίας και θέματα ψυχικής υγείας: Πύλη Ψυχολογίας - Google News

Εξειδικευμένοι Συνεργάτες

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ