Η αναζήτηση και η επίτευξη της νεότητας είναι ίσως το όνειρο των περισσότερων ανθρώπων σε αυτό τον κόσμο. Το γήρας μας τρομάζει ακριβώς επειδή γνωρίζουμε ότι η φθαρτότητα και ο θάνατος το συντροφεύει. Η ίδια η λογοτεχνία μας έχει αναφέρει το αξέχαστο παράδειγμα του Φάουστ, του ήρωα του Γκαίτε, ο οποίος δε διστάζει να πουλήσει και την ίδια την ψυχή του στο διάβολο προκειμένου να ξαναγίνει νέος.

Οι παλάμες σας ιδρώνουν, η καρδιά χτυπά δυνατά, το στομάχι σφίγγεται και είστε έτοιμοι να εκραγείτε. Το συναίσθημα του θυμού είναι γνωστό σε όλους. Η αίσθηση ότι μας αδικούν, μας υποτιμούν ή μας πληγώνουν είναι εκείνη η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Όμως, το κλειδί είναι το πώς θα διαχειριστούμε το θυμό μας , διότι πολλές φορές όταν η καταπίεσή του είναι μόνιμη μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα και αποφάσεις.

Το σώμα μας το ίδιο  μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά ότι είναι ο εκφραστής της ψυχικής μας κατάστασης. Και τα δύο συνυπάρχουν με αξιοζήλευτη ισορροπία και στο σώμα μας αποτυπώνεται ότι υπάρχει μέσα στον ψυχικό μας κόσμο. Δυσάρεστες ψυχικές καταστάσεις όπως η θλίψη, η μελαγχολία και η στεναχώρια επιδρούν με αρνητικό τρόπο στο σώμα μας και εμφανίζονται με επίπονα και πολλές φορές δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα.

Όλοι περάσαμε νύχτες που δεν κοιμηθήκαμε καλά – κάποιο πρόβλημα, κάποια στεναχώρια μας ταλάνιζε και σκεφτόμασταν υπερβολικά , ή απλώς δεν είχαμε ύπνο χωρίς να υπάρχει κάποια ψυχολογική επιβάρυνση. Αυτό μπορεί να είναι ένα συμβάν που να μην έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία ή βαρύτητα και να παρέλθει δύο τρεις μέρες μετά.

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου είναι ίσως  πιο επώδυνο και οδυνηρό γεγονός με το οποίο θα έρθει, δυστυχώς, αντιμέτωπος κάθε άνθρωπος στη ζωή του. Ο πόνος της απώλειας ενός γονιού, ενός συγγενή, ενός φίλου μπορεί να μας στιγματίσει ολοκληρωτικά, η απώλεια της φυσικής επαφής καλείται να συνηθιστεί και να γίνει ένα γεγονός αποδεκτό.