Ο φανταστικός φίλος είναι μία εφεύρεση πολλών παιδιών ηλικίας 3-5 ετών. Είναι ένας σύνηθες φαινόμενο της προσχολικής ηλικίας, το οποίο κυμαίνεται γύρω στο 60–65 % των παιδιών, όπως μας αναφέρουν οι επιστήμονες που έχουν μελετήσει το θέμα.

Όλοι έχουμε αναφερθεί πολλές φορές σε συζητήσεις μας στη λέξη πολιτισμός. Χαρακτηρίζουμε μία συμπεριφορά πολιτισμένη, έναν άνθρωπο απολίτιστο, ένα λαό απολίτιστο, ανθρώπους πολιτισμένους. Τι είναι τελικά ο πολιτισμός;

Η αγάπη για τον εαυτό μας ενοχοποιήθηκε και εμπλουτίστηκε με πολλές αντιλήψεις, κυρίως αρνητικές. Ενώ όλοι μιλάνε για την αγάπη προς τον εαυτό σαν να είναι κάτι αυτονόητο, διδασκόμαστε από μικροί πως δεν είναι καλό να δείχνουμε πόσο πολύ αγαπάμε τον εαυτό μας. Διδασκόμαστε ότι αν οι άλλοι βλέπουν πόσο πολύ αγαπάμε και υπολογίζουμε τον εαυτό μας θα μας κατηγορήσουν για αλαζονεία και θα μας απορρίψουν.

Στη ζωή, πολλοί άνθρωποι θα μας πληγώσουν, δε θα μας εκτιμήσουν και θα μας συμπεριφερθούν άσχημα. Και αυτό είναι κάτι που σίγουρα δεν αρέσει σε κανένα, αλλά όσο και να προσπαθήσουμε, δε θα το αποφύγουμε. Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί  περισσότερο δεν είναι το πώς οι άλλοι θα μας φερθούν. Είναι το πώς εμείς θα αντιδράσουμε στην άσχημη συμπεριφορά των άλλων.

Η απελπισία, όπως δηλώνει και η ίδια η λέξη, είναι η έλλειψη ελπίδας. Το άτομο βιώνοντας μία επώδυνη –πάντα για εκείνον– κατάσταση, αδυνατεί να βρει λύση στο αδιέξοδο το οποίο βιώνει και γεμίζει μέσα του με φόβο και θλίψη, επειδή φοβάται τη χειρότερη έκβαση. Η απελπισία είναι η κυριότερη αιτία που ωθεί τους ανθρώπους στην αυτοκτονία.