Ο άνθρωπος ερχόμενος στη ζωή, αναζητά να βρει τον προορισμό του. Να ανακαλύψει το λόγο που βρίσκεται σε αυτήν και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να εκπληρώσει την αποστολή του.

Πολλές φορές στην ζωή καλούμαστε να επιλέξουμε ώστε να χαράξουμε την πορεία μας σε αυτήν. Κάθε επιλογή, όμως, φέρει μαζί και τα δεσμά της σχέσης, με αυτό που μέλει να απορρίψουμε.  

O Descartes (1596 - 1650) γνωστός ως ο πατέρας της σύγχρονης φιλοσοφίας και πιο διάσημος για τη ρήση του ''Cogito ergo sum'', που προμήνυε τον θάνατο του δογματισμού στη φιλοσοφία, παρά για τη θεμελίωση του κλάδου της αναλυτικής γεωμετρίας, κατέχει εξέχουσα θέση στην ιστορία της φιλοσοφίας χάρη:

Ζούμε σε έναν κόσμο, μέσω του οποίου καθρεφτίζουμε την ύπαρξη μας. Σε αυτόν τον κόσμο, θεωρούμε ότι πορευόμαστε, ανάλογα με τις επιλογές που κάνουμε. Μόνο που με την κάθε επιλογή μας, αρνούμαστε και κάτι άλλο, το οποίο είτε έχουν παραβλέψει σκόπιμα ή δεν είδαμε. 

Πολλές φορές στη ζωή, ο μύθος και η αλήθεια διαπλέκονται σε τέτοια βαθμό, ώστε να γίνονται μη διακριτές οι διαφορές μεταξύ τους. Υπάρχουν επίσης φορές όπου, αυτό που κάποτε ήταν μύθος, να συναντήσει την αλήθεια του, όπως επίσης και αυτό που ήταν αλήθεια να γίνει πλέον μύθος.

Ο άνθρωπος στην πορεία της ζωής του, θα συναντήσει πολλά πράγματα που θα κερδίσει, υπάρχουν όμως και άλλα που θα απωλέσει και ενδεχομένως θα ξεχάσει.

Όλα προέρχονται από μια νοητική σύλληψη, μια ιδέα που εκφράστηκε ως επιθυμία. Η επιδίωξη της είναι να υλοποιηθεί. Ύστερα όμως ήρθε η αμφιβολία. Θα τα καταφέρω; Έτσι συνειδητοποιήθηκε το έλλειμα. 

Είναι κοινός τόπος ότι ο τρόπος με τον οποίο τακτοποιούμε τα δεδομένα της καθημερινότητας στο νου μας επηρεάζει τη συμπεριφορά και τη στάση μας τόσο απέναντι στον εαυτό μας όσο και στους συνανθρώπους μας. Έχουμε παρατηρήσει ότι άνθρωποι με χαμηλή αυτοπεποίθηση ή με μια εξάρτηση σε αρνητικές και περιοριστικές κρίσεις δοκιμάζονται διαρκώς από ατυχή περιστατικά, τα οποία επαληθεύουν τη φρούδη αντίληψή τους περί μιας «συνομωσίας» που κάνει τη ζωή τους αφόρητη και δυστυχισμένη. 

Όλα στη ζωή ξεκινούν από ένα θαυμασμό. Επιθυμούμε να ακολουθούμε και να ομοιάζουμε προς αυτό που θαυμάζουμε. Έτσι γεννιέται η φιλοσοφία. Μας ωθεί να θέτουμε ερωτήματα.

Η ανάγκη για έλεγχο και οι γνωστικές διαδικασίες του νου
Στην σύγχρονη κοινωνία, η επιθυμία για ατομική ελευθερία και έλεγχο είναι θεμελιώδης με αναγνωρισμένη την σημασία της ικανότητας να γίνονται αυτόνομες επιλογές για την κατεύθυνση του βίου, καθότι αυτό παρέχει στον άνθρωπο την αίσθηση της ασφάλειας και της ικανότητας να διαχειρίζεται την αβεβαιότητα στις συνεχείς αλλαγές της ζωής του.

Η επικούρεια φιλοσοφία, μια από τις πιο παρεξηγημένες σχολές σκέψης στην ιστορία της φιλοσοφίας, προσφέρει ένα βαθιά στοχαστικό και πρακτικό μονοπάτι προς την ευδαιμονία.

Ο νόμος της εξέλιξης, η σύγχρονη τεχνολογία και ανακαλύψεις, δημιουργούν νέα όρια και νόμους σε μια εντελώς διαφορετική και πιο ανθεκτική πραγματικότητα γύρω μας που υποχρεώνει πλέον την επιστήμη να αποδεχτεί μεγάλες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα, καλώντας μας να ανασκευάσουμε ακόμη κι αυτό το πεδίο και τα όρια της ίδιας της λογικής.

Νέα δεδομένα, που παρουσιάζονται με τις ανάλογες επιστημονικές αποδείξεις της σύγχρονης τεχνολογίας και των νέων επιστημών, οδηγούν ξεκάθαρα την επιστημονική κοινότητα, να δει μια καινούργια πραγματικότητα, να ξεπεράσει τα σύνορα των έως τώρα ορίων της μπρος σε ένα μεγαλύτερο κόσμο, απο αυτόν που γνωρίζουμε.

Ο άνθρωπος διακατέχεται  από τα πιστεύω του, τα οποία ορίζουν και την πορεία της ζωής του. Πολλά από αυτά όμως μένουν σταθερά, αλλά δε, αλλάζουν. Tροποποιούνται και προσαρμόζονται μέσα από τις εκάστοτε συνθήκες.

Κάθε άνθρωπος ερχόμενος στην ζωή, θα βιώσει κάποια μορφή έλλειψης. Παράλληλα θα εκφράζει τις ανάγκες που επιθυμεί να εκπληρώσει. Είναι τότε που η έλλειψη δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εκπλήρωση ενός σκοπού.

Ο άνθρωπος ερχόμενος στη ζωή, γεννιέται με επιθυμίες, ενώ καθοδηγείται από αυτές. Οι επιθυμίες στην συνέχεια, γίνονται προσωπικές φιλοδοξίες. Έτσι συμβάλλουν και αυτές σημαντικά, στην εξελικτική του πορεία.

Ερχόμαστε στην ζωή για να μαθητεύσουμε σε αυτήν. Να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τον αυθεντικό εαυτό μας. Έτσι ώστε, μέσα από τις δυνατότητες αλλά και τους περιορισμούς που η ζωή μας προσφέρει,  επάξια να εκπληρώσουμε την αποστολή μας.

Ζούμε σε ένα φυσικό κόσμο, όπου όλα στην υλική τους υπόσταση γίνονται ορατά. Γεννιούνται, αναπτύσσονται και κατόπιν αποσύρονται στα αφανή τους πεδία.

Στην ζωή όλα εκκινούν από μια αφετηρία και διαγράφουν πορείες. Η αφετηρία ορίζεται ως το σημείο μηδέν. Επίσης το σημείο μηδέν μπορεί να σηματοδοτεί και ένα έσχατο όριο. Το τέλος μιας αναπόφευκτης διαδρομής. Έτσι ο άνθρωπος βρίσκεται μεταξύ δυο συμπληγάδων, μιας αφετηρίας και ενός τέλους που καλείται αναγκαστικά να διέλθει.

Η ζωή μέσα από την ασίγαστη ροή της, συχνά μας καλεί να την ακολουθήσουμε. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρεί να μας προτρέψει να αλλάξουμε. Αυτό καλείται εξέλιξη (=εξ-έλξεως).