Συχνά ο Θυμός τριγυρνούσε στη Φύση. Κάποια μέρα ο δρόμος του τον έφερε στο Δάσος της Ανεμέλιας. Του τράβηξε την προσοχή το άκουσμα ενός παράξενου χαχανητού, το ακολούθησε ενοχλημένος και την είδε να χορεύει. Ήταν η πρώτη φορά που την αντίκριζε. Γοητεύτηκε από την ανάλαφρη και φωτεινή αύρα της.

Εγώ: Γιατί δε με αφήνεις ήσυχο επιτέλους; Δεν αντέχω άλλο!

Άγχος: Δεν αντέχεις άλλο; Μα τι λες;

Η συνέντευξη εργασίας αποτελεί μια αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων που έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Διεξάγεται σε συγκεκριμένο πλαίσιο και έχει προκαθορισμένο χρονικό όριο.

Κυλά σύμφωνα με την ατζέντα του συνεντευκτή και -κάποιες φορές- σου αφήνει μικρά περιθώρια προβολής των επιθυμητών, από εσένα, στοιχείων.

Θέλω να κάνω το καλύτερο για το παιδί μου. Θέλω να είναι ευτυχισμένο, δυνατό, ανεξάρτητο, ισορροπημένο. Θέλω να έχει αυτοπεποίθηση, να θέτει στόχους και να τους κατακτά, να είναι κοινωνικά καλλιεργημένο, να αγαπά τον εαυτό του, να δρα με ελευθερία και σεβασμό προς το ίδιο και τους συνανθρώπους του. Θέλω, θέλω, θέλω…

Το βασικό συστατικό των συντροφικών σχέσεων είναι η αγάπη που έχει τις ρίζες της στην επικοινωνία. Την ονομάζω «ουσιαστική αγάπη». Αφορά σε μια αλληλεπίδραση και ανταλλαγή σαφών μηνυμάτων, στην κατανόηση, την αποδοχή, την υπευθυνότητα, τη συνειδητή επιλογή, την ενσυναίσθηση.

Πόσες φορές δεν έχει ειπωθεί σε μια συντροφική σχέση η φράση «Δεν υπάρχει επικοινωνία» και πόσες φορές έχει γίνει ουσιαστική κίνηση προς μια τέτοια κατεύθυνση;