• Baruch (Benedict) Spinoza (1632 - 1677), κορυφαίος πανθεϊστής κι ένας από τους πιο εξέχοντες φιλοσόφους όλων των εποχών, ο Spinoza έφερε στην ψυχολογία τη θεωρία του ψυχοφυσικού παραλληλισμού στη θέση της θεωρίας της αλληλεπίδρασης του Descartes και διατύπωσε τις διάφορες συγκινήσεις, πρωτεύουσες και δευτερεύουσες, υφαίνοντάς τις καλά μεταξύ τους.

  • Τα θετικά συναισθήματα συμβάλλουν σημαντικά στη προσαρμοστικότητα του ατόμου απέναντι σε στεσσογόνες/τραυματικές καταστάσεις, καθώς βοηθούν την ανάπτυξη των κατάλληλων δεξιοτήτων ώστε το άτομο να επιτύχει αυτορύθμιση και αυτοέλεγχο όταν οι καταστάσεις το επιτάσσουν.

  • Η συνέντευξη εργασίας αποτελεί μια αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων που έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Διεξάγεται σε συγκεκριμένο πλαίσιο και έχει προκαθορισμένο χρονικό όριο.

    Κυλά σύμφωνα με την ατζέντα του συνεντευκτή και -κάποιες φορές- σου αφήνει μικρά περιθώρια προβολής των επιθυμητών, από εσένα, στοιχείων.

  • Μην τρως άλλο την καρδιά σου! Όταν ζεις στο μέλλον, δηλητηριάζεις την ελευθερία σου με το άγχος, Και όταν ζεις στο παρελθόν παθαίνεις κατάθλιψη.. Μην παίρνεις μαζί σου στο κρεβάτι τις έγνοιες σου… Άλλαξε το «εδώ», αφού θα ήθελες να είσαι «εκεί»…

  • «Όσο θα σε αγαπάω … θα σε μισώ! Και όσο θα σε μισώ… θα σε αγαπώ! Δεν ξέρω πότε σε αγκαλιάζει η καρδιά μου και πότε το μυαλό μου. Είμαι και ο καλός και ο κακός λύκος γονατισμένος στα πόδια σου. Όσο περισσότερο σε αγαπάω τόσο διακινδυνεύω με τον πόνο.

  • Μήπως ο εγκέφαλός σου διαστρεβλώνει την πραγματικότητα; Κάνε την άσκηση!

    Το «εσωτερικό παιδί» αποτελεί μια μεταφορά για τα ασυνείδητα τμήματα της προσωπικότητας που διαμορφώθηκαν κατά την παιδική μας ηλικία. Στο εσωτερικό παιδί αντιστοιχεί ο συναισθηματικός μας κόσμος: φόβος, πόνος, λύπη, οργή, αλλά και χαρά, ευτυχία και αγάπη. Επομένως, το εσωτερικό παιδί έχει όψεις θετικές και χαρούμενες, καθώς και αρνητικές και θλιμμένες.

  • Η ψυχική ασθένεια αποτελεί ένα μοτίβο σκέψης ή συμπεριφοράς, η οποία προκαλεί πόνο ή και δυσλειτουργία και καθορίζεται γενικά από τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο σκέφτεται, αισθάνεται, συμπεριφέρεται. Σχετίζεται τόσο με συγκεκριμένες περιοχές ή λειτουργίες του εγκεφάλου και του υπόλοιπου νευρικού συστήματος, όσο και με το κοινωνικό-πολιτισμικό πλαίσιο που αυτή εκδηλώνεται.

  • Αναμφίβολα κάθε γάμος ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις και προοπτικές. Δύο άνθρωποι αποφάσισαν να ενώσουν τις ζωές τους, γεμάτοι αγάπη, επιθυμία, πάθος και όνειρα. Όμως, δυστυχώς έπειτα από μερικά χρόνια αδυνατούν να ξεπεράσουν τις αναπόφευκτες δυσκολίες που εμφανίζονται και που τις περισσότερες φορές συνοδεύονται από συγκρούσεις, άλλοτε έντονες και φανερές και άλλοτε σιωπηλές και εσωτερικές για τον καθένα.

  • Αποτελεί σημαντικό δείγμα της φυσιολογικής αναπτυξιακής πορείας ενός παιδιού η ικανότητα να εκφράζει ελεύθερα την άποψη του όπως και να διαφωνεί με αυτή των άλλων ανθρώπων. Ουσιαστικά η ικανότητα αυτή οδηγεί σταδιακά στην προσωπική του αυτονομία, στην ανακάλυψη και στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του, όπως και στη θέσπιση κανόνων εσωτερικού αυτοελέγχου.

  • Ώρες ώρες μιλάς σα να μη σε αγαπάς και μειώνεις την αξία του ίδιου σου του εαυτού σαν να είσαι κάποιος ξένος που ιδέα δεν έχει για εσένα. Δεν εκτιμάς τον εαυτό σου όπως του πρέπει. Έπειτα ισχυρίζεσαι ότι σέβεσαι και αναγνωρίζεις την αξία των άλλων.

    Πώς μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο όταν δεν είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις τη δική σου μοναδική αξία και να μεταχειριστείς τον εαυτό σου με σεβασμό, αξιοπρέπεια, αγάπη και αλήθεια;

  • Η ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσει το βρέφος τους αρχικούς μήνες της ζωής του είναι βαρύνουσας και καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη του ανθρώπου.

    H σχέση αυτή είναι ο πρώτος συναισθηματικός δεσμός που συνάπτει το βρέφος κυρίως με την μητέρα του και είναι καθοριστικός για την ψυχοσωματική ανάπτυξη και την μετέπειτα πορεία του.

  • Είναι άξιο αναφοράς να ειπωθούν σε αυτό το σημείο, πριν ακόμα μπούμε σε λεπτομέρειες, ορισμένες γενικότερες πληροφορίες, οι οποίες σχετίζονται με το θέμα του παρόντος άρθρου και συγκεκριμένα με τη λέξη «πανικός».

    Η συγκεκριμένη λέξη προέρχεται από το όνομα ενός αρχαίου Θεού, του Πάνα, ο οποίος ήταν μεταξύ των γνωστών θεοτήτων της αρχαίας Ελλάδας.

  • Η ομοιοπαθητική θεραπεία είναι μια ολιστική ιατρική επιστήμη η οποία στηρίζεται στην Ιπποκράτεια ιατρική και εως σήμερα συνεχίζει να πιστεύει ότι κάθε σωματικό νόσημα έχει την έδρα του στην ψυχή και κάθε νόσημα πρωτίστως δημιουργείται στην ψυχή και έπειτα εκφράζεται στο σώμα.

  • «Εάν δεν ξέρεις πώς να αποκαλύψεις τον πόνο σου, πώς θα τον αποκαλύψουν οι άλλοι;»

    Η κατάθλιψη ίσως αποτελεί την σοβαρότερη συναισθηματική διαταραχή του αιώνα που διανύουμε. Αυτή η βαθιά εμπειρία δυστυχίας όχι μόνο παγώνει τον άνθρωπο στον τρόπο σκέψης και σωματικής υγείας αλλά συμβολίζει ότι κάπου το νόημα της ζωής χωλαίνει.

  • Στις μέρες μας γίνεται ολοένα και δυσκολότερο να αγνοήσουμε το φαινόμενο της νευρικής ανορεξίας. Ενώ το όνομα της ανορεξίας αναφέρεται σε έλλειψη ή μείωση της όρεξης, στην πραγματικότητα οι ασθενείς μειώνουν σκόπιμα τη σίτιση αν και υπάρχει η αίσθηση της πείνας. Η μείωση ή η συνολική απώλεια της όρεξης συμβαίνει σε πιο προχωρημένα στάδια υποσιτισμού.

  • Μολονότι πολλά άτομα χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους ντροπαλό σε συγκεκριμένες καταστάσεις κάποια στιγμή στη ζωή τους, η ντροπαλότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που παρουσιάζει μια σταθερότητα από τα πρώτα χρόνια του δημοτικού μέχρι την εφηβεία αλλά και μέχρι την ενήλικη ζωή.

  • Γιατί δεν ικανοποιούμαι με τίποτα και θέλω συνεχώς κάτι παραπάνω; Γιατί δεν μου αρκεί το μέτριο και κοπιάζω μονίμως για το τέλειο;' είναι κάποια από τα ερωτήματα που συχνά βασανίζουν έναν τελειομανή.

    Τι είναι όμως η τελειομανία ή αλλιώς perfectionism και ποιες ακριβώς είναι οι ρίζες της; Πώς δημιουργείται, πώς γίνεται στοιχείο της προσωπικότητάς μας και πώς διαιωνίζεται.

  • Πώς μπορεί μία συνθήκη αγάπης να σε οδηγήσει κοντά στα όνειρά σου; Πώς μπορεί, τελικά, ο λάθος άνθρωπος να αποδεικτεί ο πιο σωστός και να σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι ο λάθος άνθρωπος ήσουν εσύ;

  • Οι επίμονες δυσκολίες ύπνου που εμφανίζουν τα παιδιά κατά τους πρώτους 12 μήνες της ζωής τους σχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν άγχη και συναισθηματικές διαταραχές μετά από μερικά χρόνια, σύμφωνα με μία νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα.

  • Όπως είναι γνωστό, οι οργανισμοί αποτελούν ανοιχτά συστήματα στα οποία αλληλεπιδρούν άνθρωποι όπου με τον τρόπο που εργάζονται, συμπεριφέρονται και αναπτύσσουν σχέσεις. Με βάση το παραπάνω, μπορούμε εύκολα τα κατανοήσουμε πως για την επιτυχία του συστήματος είναι απαραίτητη η προαγωγή τόσο της σωματικής όσο και της ψυχολογικής υγείας των εργαζομένων. Ο ψυχολογικός και συναισθηματικός κόσμος των υπαλλήλων πρέπει να είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος κάθε οργανισμού, ο οποίος όχι μόνο θέλει να επιβιώσει αλλά και να φτάσει στη κορυφή ειδικά σε μια εποχή που βάλλεται αδιάκοπα από κοινωνικές και τεχνολογικές αλλαγές και μαστίζεται από οικονομική κρίση.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ