Η αξιοθαύμαστη πολυπλοκότητα του  ανθρώπινου μυαλού και το «προϊόν» του, η φαινομενικά απλή, καθημερινή ανθρώπινη συμπεριφορά, εκλαμβάνονται από τους ανθρώπους ως δεδομένα. Πρόκειται για κάτι λογικό να συμβαίνει για λόγους «απλοποίησης» και μη υπερφόρτωσης του εγκεφάλου, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι βλέπουμε ορισμένες συχνότητες χρωμάτων ακούμε ορισμένες συχνότητες ήχων, και όχι όλες όσες υπάρχουν στην φύση.

Για πολλούς ανθρώπους αποτελεί ένα τεράστιο ερωτηματικό το ζήτημα της ποιότητας της σεξουαλικής τους ζωής… «Γιατί δεν μπορώ να νιώσω ευχαρίστηση;», «Γιατί δεν έχω επιθυμία πιο συχνά;»,
«Γιατί δεν απολαμβάνω τη σεξουαλική πράξη;»,
«Γιατί βαριέμαι εύκολα τον ερωτικό μου σύντροφο;»,
«Γιατί οι άλλοι χαίρονται περισσότερο το σεξ;»…

Γυρεύω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι πάει να πει ημερώσει;
Είναι κάτι που παραμελήθηκε πολύ, είπε η αλεπού. Σημαίνει να «δημιουργείς δεσμούς..»
Απόσπασμα από το παραμύθι «Ο μικρός πρίγκιπας και η αλεπού», του Αντουάν Ντε Σαιντ - Εξυπερύ. 

O φόβος είναι μια φυσιολογική αντίδραση προστατευτικού χαρακτήρα μπροστά σε ένα απειλητικό ερέθισμα. Είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης, γιατί μας κινητοποιεί προς αποφυγή ενός πραγματικού ή υποτιθέμενου κινδύνου. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και έρχονται σε επαφή με καινούργια ερεθίσματα και καταστάσεις, αρχίζουν πολύ φυσιολογικά να φοβούνται.

Όλοι περνάμε δυσκολίες στη ζωή. Έρχονται πότε πότε αυτές οι μελαγχολικές, γκρίζες μέρες που αισθανόμαστε το κενό να μας πλακώνει, νιώθουμε ανεπαρκείς, φοβισμένοι, προβληματισμένοι, μετέωροι.  Ας μην ανακυκλώνουμε άλλο όμως το πρόβλημα, ας αποδράσουμε!