Σε μια περίοδο που οι άνθρωποι αναζητούν νόημα πίσω από την ταχύτητα της εποχής, ένα βιβλίο επανέρχεται στο προσκήνιο ως ένας από τους πιο ιδιαίτερους σταθμούς της ψυχολογίας: το Κόκκινο Βιβλίο του Carl G. Jung.

Το κρασί είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό ποτό. Είναι πολιτισμός, ιστορία, εμπειρία και πάνω απ’ όλα συναίσθημα. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, το κρασί συνοδεύει στιγμές γιορτής, εκδηλώσεων, οικογενειακών τραπεζιών, επαγγελματικών συναντήσεων, διασκέδασης και χαλάρωσης.

Η ύπαρξη έρχεται να σε βρει όπου κι αν κρύβεσαι, και φορά την πιο τρομακτική μάσκα της, για να σου αποκαλύψει την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι εσύ ο ίδιος. Ποιο είναι αυτό που φοβάσαι περισσότερο; Να είσαι φτωχός; Να σε έχουν εγκαταλείψει; Να αρρωστήσεις και να χάσεις κάποιο σπίτι, κάποια δουλειά; Όλες αυτές, και ακόμα περισσότερες, είναι οι μάσκες του τρόμου που φορά η ύπαρξη για να σε φοβίσει.

Η ζωή είναι ένα πέρασμα, μία βαθιά βουτιά στη θάλασσα του χρόνου. Ένα κράτημα αναπνοής ανάμεσα στη γέννηση και τον θάνατο. Και καθώς ο χρόνος κυλά, εμείς οι άνθρωποι — ως ταξιδιώτες σε αυτό το αέναο ρεύμα — από τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχίζουμε να κυνηγάμε: την ευτυχία, την πληρότητα, το νόημα.

Η προβολή είναι μια έννοια που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα. Τη γνωρίζουμε ακόμη και αν δεν έχουμε κάνει ποτέ ψυχοθεραπεία. «Μην προβάλλεις σ’ εμένα τα δικά σου θέματα», μπορεί να μας πει κάποιος.