1673, Βερσαλλίες. Οι Μεγάλες Γιορτές, θεατρικές παραστάσεις, όπερες, μπαλέτα, πάρτι μασκέ, χοροί, ίσως η μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης του Βασιλιά Ήλιου, του Λουδοβίκου XIV, ξεκινούσαν εκείνη τη ζεστή καλοκαιρινή μέρα.
Ο Ζακ και η Ελέν, ήξεραν καλά το κλασικό νούμερο που εκτελούσαν συχνά, ως βασικοί ακροβάτες της βασιλικής αυλής.

Το άγχος είναι μία συναισθηματική κατάσταση η οποία ενώ σε έναν λογικό βαθμό κινητοποιεί τον άνθρωπο, μπορεί να αποβεί εξίσου καταστροφική όταν υπερβεί το επιθυμητό και υγιές μέτρο. Ειδικά στην εποχή μας που όλα κινούνται με ρυθμούς φρενίτιδας και η αγωνία για το αύριο χτυπάει κόκκινο, όλοι μας νοιώθουμε άγχος σε μεγαλύτερο βαθμό, ακόμα και σε απελπιστικό βαθμό.

Αν δοκιμάσουμε να περιγράψουμε τις δραστηριότητες αντοχής, θα παρατηρήσουμε ότι πρόκειται για μια διαδικασία που περιλαμβάνει την εκτέλεση συνεχών και δυναμικών κινήσεων με τη συμμετοχή όλου του σώματος.

Στα πλαίσια της στήλης Q&A Mental Sessions, σας ρωτήσαμε: Πως θα απαλλαγώ από τις αρνητικές σκέψεις;
Ακολουθούν οι απαντήσεις σας:

Η κατάθλιψη είναι τόσο πια διαδεδομένη, που θα λέγαμε ότι συνιστά το κοινό κρυολόγημα των ψυχικών διαταραχών. Κατανοώντας τη διάθεσή σας, σκεφτείτε ότι νιώθετε έτσι όπως σκέφτεστε. Και ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε αντιπροσωπεύει επί της ουσίας ένα διαστρεβλωμένο, αρνητικό, απαισιόδοξο υπόστρωμα πεποιθήσεων για τον εαυτό.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ζωές των ανθρώπων εν μέρει καθορίζονται από την επιτυχία ή αποτυχία κάποιων δοκιμασιών ( τεστ, διαγωνισμοί κ.λπ.). Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως τα αποτελέσματα των εξετάσεων μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια αυτοκριτική, φιλοδοξίες αλλά και φόβο.

Πιστεύουμε πιο εύκολα αυτό που φοβόμαστε παρά αυτό που θα θέλαμε να συμβεί ή που ελπίζουμε. Ο φόβος, πάντα υπάρχει μέσα μας, ακόμη και αν ειναι απενεργοποιημένος, ελλοχεύει στον ιστό της ψυχοσύνθεσής μας και σκιαγραφεί ανάλογα τις εμπειρίες μας, τις αποφάσεις μας, τα σχέδιά μας, το μέλλον. 

Η άγχουσα κατάθλιψη ή κατάθλιψη με ψυχοκινητική ανησυχία συνιστά μια μορφή κατάθλιψης η οποία αποκλίνει από το σύνηθες μοτίβο της επίμονης θλιμμένης διάθεσης.

Όταν τα χρήματα λιγοστεύουν, όταν οι σταδιοδρομίες μας κινδυνεύουν από απολύσεις ή οι αγαπημένοι μας άνθρωποι αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες, οι περισσότεροι από εμάς, φυσιολογικά, αισθανόμαστε άγχος, φόβο και ανησυχία.

Περπατώ και βλέπω γύρω μου ανθρώπους προβληματισμένους περικυκλωμένους από τα μαύρα συννεφάκια τους και αναρωτιέμαι τι μπορεί να μας δημιουργεί τόση αρνητική ενέργεια.

Αν υπήρχε κάποια απόδειξη ότι με το να ανησυχούμε, να αισθανόμαστε απογοητευμένοι, να υπεραναλύουμε, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε το δεδομένο και να ελέγχουμε τις καταστάσεις που θέλουμε, τότε θα είχαμε λύσει πράγματι τα προβλήματά μας. 

Το Σύμπαν στο οποίο ζούμε, βασίζεται σε κάποιους κανόνες. Ο σημαντικότερος όλων είναι ο Νόμος της Έλξης. Γιατί, όμως, αυτό; Επειδή όλα – μα, όλα – στη ζωή μας βασίζονται σε αυτό τον νόμο, ο οποίος εφαρμόζεται, ακατάπαυστα – έστω και εν αγνοία μας – με ακρίβεια και χωρίς εξαιρέσεις.

Αν και όλοι βιώνουμε άγχος, η ικανότητα κάποιων ανθρώπων να το διαχειρίζονται αποτελεσματικά προσδίδει μεγαλύτερη ποιότητα και ηρεμία στην ζωή τους. Η διαχείριση του άγχους στον εργασιακό χώρο αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία καθώς πιθανόν να χρειαστεί να στοχεύσουμε σε αλλαγές σε 3 διαφορετικούς τομείς: στον τρόπο που σκεφτόμαστε, στον τρόπο που επικοινωνούμε και στον τρόπο που οργανώνουμε τη δουλειά και το χρόνο μας.

Ζούμε σε έναν κόσμο, μέσω του οποίου καθρεφτίζουμε την ύπαρξη μας. Σε αυτόν τον κόσμο, θεωρούμε ότι πορευόμαστε, ανάλογα με τις επιλογές που κάνουμε. Μόνο που με την κάθε επιλογή μας, αρνούμαστε και κάτι άλλο, το οποίο είτε έχουν παραβλέψει σκόπιμα ή δεν είδαμε. 

Στη ζωή, υπάρχουν καταστάσεις και στιγμές που μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είμαστε λιγότεροι από τους άλλους. Και ενώ αυτή η δύσκολη συναισθηματική κατάσταση περιπλέκει το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε ήδη, αναστέλλει παράλληλα κάθε προσωπική ευδοκίμηση και βελτίωση. 

Το άγχος και ο θυμός μπορούν να προκαλέσουν συχνά έντονες αρνητικές σκέψεις, μετατρέποντας το σώμα και το μυαλό μας σε μια ωρολογιακή βόμβα. Οι αρνητικές σκέψεις έχουν αποτελέσει πρόβλημα για όλους τους ανθρώπους κάποιες φορές στη διάρκεια της ζωής τους. Όσο εύκολα μπορεί να καταβάλουν έναν άνθρωπο, άλλο τόσο μπορεί ο άνθρωπος να αντιδράσει με αλλόκοτο τρόπο.

Παλιότερα –για κάποιο λόγο μάλλον! - είχα αναρωτηθεί, αν υπάρχει άνθρωπος που σε κάποια στιγμή της ζωής του, ή καλύτερα σε πολλές στιγμές  έχει σκεφτεί αρνητικά, έχει «πέσει» η διάθεση του, απογοητευτεί και όλα όσα συμπληρώνουν τον καμβά των δύσκολων σκέψεων και συναισθημάτων!

Οι αρνητικές σκέψεις στοιχειώνουν, κυριολεκτικά, το μυαλό και τη ζωή των ανθρώπων που επισκέπτονται. Σκέψεις που αφορούν την προσωπική αξία, τις δυσκολίες της κοινωνίας, τη ματαιότητα της ζωής και άλλα χίλια δύο. Η σκέψη οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι είναι ικανή να δημιουργήσει ακόμα και από μόνη της τρομακτικά σενάρια, να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να καταδικάσει το ίδιο το άτομο σε εσωτερική μιζέρια και μόνιμη θλίψη.

Η ποιήτρια Μέρι Όλιβερ έκανε αυτή την ερώτηση στο ποίημά της Η καλοκαιρινή μέρα: «Πες μου, τι σκοπεύεις να κάνεις με τη μία, άγρια και πολύτιμη ζωή σου;».

Η αλήθεια είναι ότι οι άλλοι θα έχουν αρνητικές απόψεις για εσάς και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που μπορείτε να κάνετε για να το αλλάξετε αυτό.