Ακούμε διαρκώς γύρω μας πώς να γίνουμε πιο ευτυχισμένοι. Οι συμβουλές που ακούμε από διάφορους «ειδικούς» μας δημιουργούν το αίσθημα της ελπίδας με καλές (ελπίζω) προθέσεις.
Κι όμως. Αν όλα όσα έλεγαν ήταν εφαρμόσιμα, τότε όλοι θα ήμασταν ευτυχισμένοι. Αλλά στην πράξη δεν είμαστε.

Η Δυτική κοινωνία έχει χτιστεί πάνω στο μοντέλο του Αmerican Dream (Αμερικάνικο Όνειρο). Να ζήσουμε το όνειρο. Στον τομέα των σχέσεων όμως αυτό οδηγεί σε εφιάλτη.

Ίσως η πιο επικρατούσα φιλοσοφία στην ψυχολογία και στην αυτοβελτίωση σήμερα είναι πως ο απώτερος στόχος του ανθρώπου είναι η αυτοπραγμάτωση. Ο άνθρωπος πρέπει να εκπληρώσει το δυναμικό του. Να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.

«Mέτρον άριστον» - Μια φράση που ακούμε και χρησιμοποιούμε πολύ συχνά όλοι μας (συνήθως όταν δεν ξέρουμε τι να πούμε…).
Άραγε την πιστεύουμε; Πώς στέκεται η κοινωνία, σαν θεσμός, απέναντι σε αυτή τη δήλωση;

Μήπως σκέφτεσαι ότι δεν έχεις υψηλή αυτοπεποίθηση; Μήπως θα ήθελες να πιστεύεις πιο πολύ στον εαυτό σου και απογοητεύεσαι που δεν το κάνεις; Ίσως να υπάρχει ένας άλλος τρόπος να δεις τα πράγματα από αυτόν που έχεις συνηθίσει.