• Κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν σκοπό για να πορευθεί, προκειμένου να εκπληρώσει αυτά που θα τον κάνουν ευτυχισμένο. Συνεπώς απαραίτητη προϋπόθεση, είναι να βρει ο καθένας τη δική του διαδρομή και να οριοθετήσει το δικό του μονοπάτι στο χάρτη της ζωής.
    Πως μπορεί να επιτευχθεί αυτό;

  • Η ικανότητα του να αντιλαμβάνεται κανείς την φωτεινή πλευρά στην ζωή των ανθρώπων καθώς και των καταστάσεων που δημιουργούνται όταν εμφανίζονται τα πρώτα σύννεφα που καθιστούν αδύνατη την επικοινωνία μεταξύ τους, όποτε είναι δυνατόν, αυτό ενισχύει θετικά την πορεία μιας διαδρομής.

  • Τι είναι η ευτυχία και πώς μπορεί κανείς να την κατακτήσει;
    Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολούν τον άνθρωπο και τις ανθρωπιστικές επιστήμες από τα πολύ αρχικά στάδια της εξέλιξής τους. Σήμερα, μας κατακλύζουν καθημερινά χιλιάδες πληροφορίες, διαφημίσεις και tips που διατείνονται ότι θα μας φέρουν πιο κοντά στην πραγματική ευτυχία.

  • Όλοι μας ερχόμαστε κάποια στιγμή αντιμέτωποι με τη ματαίωση των επιθυμιών, των αναγκών, των προσδοκιών μας. Άλλοτε με τρόπο ακαριαίο και άλλοτε σε χρόνο που διαρκεί δίνοντάς μας τη δυνατότητα να προετοιμαστούμε, να κατανοήσουμε, να αποδεχτούμε τη νέα κατάσταση.

  • Μικρές ή μεγάλες απώλειες βιώνουμε συνεχώς, καθώς είναι αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής. Από τον θάνατο ενός αγαπημένου ατόμου στην ζωή μας, το διαζύγιο, το τέλος μιας συντροφικής σχέσης, απόλυση από την δουλειά, ανεργία, η αποξένωση μεταξύ φίλων/ συγγενών είναι μερικές από τις απώλειες που συνήθως  πυροδοτούν συναισθήματα άγχους, απόγνωσης ή μοναξιάς και μας φέρνουν αντιμέτωπους με την διαδικασία πένθους, για την οποία γίνεται λόγος στην συνέχεια.

  • Πολλοί άνθρωποι βιώνουν έντονα την ευγνωμοσύνη κυρίως σε δύσκολες κι απειλητικές για τη ζωή τους περιστάσεις. Η εκτίμηση της ζωής τους έρχεται στο προσκήνιο, όταν, για παράδειγμα, παραμένουν αλώβητοι από ένα τροχαίο ατύχημα ή όταν ανακουφιστούν από μια επίπονη ασθένεια. Αισθάνονται ευγνώμονες για τα πράγματα που κάνουν οι άλλοι γι΄ αυτούς και τα πάντα αποκτούν μία νέα λάμψη.

  • Αυτά που ζούμε τον τελευταίο καιρό, μας έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδα  που δύσκολα πιστεύουμε ότι μπορούμε να βγούμε, έχουμε παγιδευτεί σε ένα δίχτυο αράχνης ψεύτικων αναγκών και παραπλανημένων επιθυμιών. Ψάχνουμε απεγνωσμένα για κάτι που θα μας δώσει ανακούφιση από τους αγχώδεις λογισμούς και την συνεχή φθορά των συναισθημάτων και των σχέσεών μας.

  • Η ζωή και ο θάνατος, οι δύο δυνάμεις που κυριαρχούν στη ζωή! Η μία διαδέχεται την άλλη, ή υπάρχουν μαζί! Αυτές οι δύο αντίθετες έννοιες, σχεδόν ακατανόητες, χάνουν την έννοια τους η μία χωρίς την άλλη. Κυριέυουν τη ζωή μας κάθε στιγμή, είναι πάντα εκεί, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι.

  • Οι άνθρωποι λαχταρούν βαθύτατα να καταφέρουν να ζήσουν μια ζωή πλημμυρισμένη από πολλά, ζωηρά και πλούσια συναισθήματα που δεν θα τους κατακλύζουν, παρά μόνο θα τους οδηγούν σε μια αίσθηση νοήματος και πληρότητας. Συνήθως τα ενήλικα άτομα εντυπωσιάζονται από την ανοιχτή στάση, την περιέργεια και το εύρος των συναισθημάτων που εκφράζουν τα πολύ μικρά παιδιά. Συχνά αναρωτιούνται για την δική τους παιδικότητα και πόσο θα ήθελαν και οι ίδιοι να μπορούν να χαρούν με αυτά τα απλά πράγματα που διεγείρουν τις αισθήσεις των παιδιών.

  • Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής και η Θεατρική Ομάδα κοινωνικής επανένταξης της Μονάδας Απεξάρτησης Αλκοολικών, σας προσκαλεί στη θεατρική παράσταση «Τα Μαγικά Μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά, που παρουσιάζει την Παρασκευή 1 Ιουνίου 2018, ώρα 19:00, στην αίθουσα "ΧΑΡΑ" του ΨΝΑ.

  • Με ρώτησε κάποιος που ήταν πάντα νέος –ήθελε βλέπεις να είναι συνέχεια μαθητής- «Τι είναι ψυχοθεραπεία;», του είπα: «Εγώ δεν ξέρω… Ρώτησα όμως κάποτε τον σοφό δάσκαλο, που δεν έχει όνομα, κι εκείνος ταπεινά μου είπε»: Να σου πω πρώτα ποια είναι η ψεύτικη ψυχοθεραπεία.

  • Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που με κάποιο τρόπο σε «αναγκάζουν» να τους θαυμάσεις, χωρίς όμως, οι ίδιοι να το επιδιώκουν ή να το επιθυμούν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ούτε οι πιο όμορφοι, ούτε οι πιο υγιείς, ούτε και οι πιο πετυχημένοι. Έχουν ένα μεγάλο χαμόγελο και στέκονται στα πόδια τους παρά τις αντιξοότητες. Κατάφεραν, όχι μόνο  να βρουν νόημα στη ζωή τους, αλλά και να στηρίξουν άλλους ανθρώπους και να γίνουν ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας!

  • Στη κορυφαία του νουβέλα «Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς», ο Τολστόι αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο τη ζωή ενός ζωντανού-νεκρού, που όταν ο θάνατος του χτυπάει την πόρτα, ο Ιβάν Ίλιτς ο ήρωας της ιστορίας, τότε και μόνο τότε παίρνει το μονοπάτι που οδηγεί στην αληθινή ζωή.

  • Ως άνθρωποι όλοι έχουμε την ανάγκη της αγάπης και της συντροφικότητας και την αναζητούμε μέσα από τις προσωπικές μας σχέσεις. Υπάρχουν όμως και τύποι σχέσεων που δε βασίζονται πραγματικά σε αυτές τις ανάγκες αλλά στην ανάγκη της εξάρτησης. Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν ολοκληρωμένοι ζώντας μέσα από τη ζωή του άλλου και προσκολλώντας σε αυτόν/ή.

  • Όταν είσαι μικρός βιάζεσαι να μεγαλώσεις και όταν αυτό γίνει πια πραγματικότητα συνήθως δε σου αρέσει. Εκφράσεις, όπως «Αχ να γινόμουν και πάλι παιδί!» ή «Μα τι ωραία αυτά τα παιδικά χρόνια» πλημυρίζουν συχνά το μυαλό. Τι είναι αυτό που σε αγχώνει, όμως, τόσο και μόνο στην ιδέα ότι φορτώνεσαι άλλον έναν χρόνο στην «πλάτη» σου;

  • “Η ζωή συρρικνώνεται ή μεγενθύνεται σε αναλογία με το θάρρος του καθενός.” Anais Nin

    Ο Τίλιχ, πολύ εύστοχα, ορίζειτο θάρρος ως μία αρετή, ένα ενέργημαή το μέσο με το οποίο υπερβαίνουμε τους περιορισμούς των υπαρξιακών μας δεδομένων, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξή μας, κατευθυνόμενοι προς την αυτοπραγμάτωση.

  • Ο Victor Frankl (1963) ήταν από τους ιδρυτές της έννοιας του νοήματος ζωής στην επιστήμη της ψυχολογίας. Υποστήριξε ότι οι άνθρωποι λειτουργούν καλύτερα όταν αντιλαμβάνονται την αίσθηση του νοήματος και διαθέτουν ένα σκοπό ζωής, μια μοναδική αποστολή για την οποία αγωνίζονται. Άλλοι νεότεροι ερευνητές υποστήριξαν ότι το νόημα στη ζωή αποτελεί μέρος της ευημερίας και της ανάπτυξης του ανθρώπου.

  • Στο συλλογικό μας θησαυροφυλάκιο έχει καταχωρηθεί το σύμβολο του θεραπευτικού μας ρόλου. Ο Χείρωνας, κορυφαίο αρχέτυπο του θεραπευτή, είναι ο αθάνατος ημίθεος Κένταυρος που σώζει τις ψυχές των άλλων, αλλά αδυνατεί να σώσει τη δική του. Δεν καταφέρνει να γιατρέψει τη δική του πληγή, που του προξενεί αφόρητους πόνους. Ο μύθος λέει ότι όταν ο Χείρωνας δεν άντεχε άλλο τον πόνο, αποφάσισε να απαρνηθεί την αθανασία του για να λυτρωθεί.

  • Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία βασίζεται κυρίως στη άποψη της υπαρξιακής ψυχολογίας ότι οι άνθρωποι είναι οντολογικά μόνοι στον κόσμο. Αυτή η αίσθηση της μοναξιάς μας οδηγεί εμάς τους ανθρώπους στην συνειδητοποίηση πως τίποτα δεν έχει πραγματικά νόημα από μόνο του σ’ αυτήν τη ζωή.