Το αντικείμενο του παρόντος άρθρου είναι η γυναικεία σεξουαλικότητα στη σημερινή εποχή. Εξετάζεται το πως η κοινωνία αντιλαμβάνεται τη γυναικεία σεξουαλικότητα, πως οι γυναίκες την εκφράζουν και σε ποιους περιορισμούς υφίστανται.

Θέλετε να μάθετε πώς να φέρεστε στον εαυτό σας με αγάπη; Θέλετε να πετάξετε πεποιθήσεις που σας έχουν φορτώσει άλλοι και σας στενεύουν τα όρια; Θέλετε να αποφασίζετε με μεγαλύτερη ευκολία τι είναι σωστό για εσάς;

Από μικρή ηλικία, πολλοί μεγαλώνουμε με φράσεις όπως «Κλαις; Θα σου δώσω εγώ λόγο να κλάψεις!» ή «Μην κλαις, οι άντρες δεν κλαίνε». Αυτές οι κοινωνικές εντολές εκπαιδεύουν τον άνθρωπο να θεωρεί το κλάμα αδυναμία, ακατάλληλη έκφραση ή σημάδι ευαλωτότητας.

Η ιστορία του κάθε ανθρώπου, παράγει αποτέλεσμα! Τι υπέροχη τροφή για σκέψη αυτή η πρόταση. Ο καθένας μας από την στιγμή της γέννησης του, γράφει μια ιστορία. Την ιστορία της ζωής του.

Έλεγχος! Όλα υπο τον έλεγχο μας! Τι θα φάμε, τι θα πούμε, που θα πάμε, τι θα επιλέξουμε, με ποιον θα είμαστε, ποιον θα απορρίψουμε. Σχηματίζεται η εικόνα μας μέσα από μια διαδικασία ελέγχου. Ο τροπος που βλέπουμε, που ακούμε, που αποδεχόμαστε.

Να είσαι ο εαυτός σου! Όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι, είχε πει ο Όσκαρ Γουάιλντ. Τι εννoούσε άραγε στην πράξη;