Για να αλλάξει κανείς σελίδα στη ζωή του χρειάζεται πρώτα να σπάσει τα στεγανά που τον εγκλωβίζουν. Να αναμετρηθεί με τους δαίμονες του παρελθόντος, να δει κατάματα την πορεία της ζωής του. Να αναγνωρίσει τα μονοπάτια που χάραξε ή χάραξαν άλλοι αντί για εκείνον/η, να δεί τι τον έκανε να συνεχίσει τη διαδρομή σε αυτά τα μονοπάτια χωρίς να αλλάξει ποτέ πορεία.

Αμερικανός ψυχίατρος και ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Θεωρείται ο πατέρας της γνωσιακής θεραπείας.

Η Ψυχοσύνθεση είναι μία ψυχολογική θεωρία και πρακτική, που αναπτύχθηκε από την ψυχανάλυση και εξελίχθηκε στην Ανθρωπιστική- Υπαρξιακή ψυχολογία, και ακολούθως στην Υπερπροσωπικη ψυχολογία.

Όλοι καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ανεπίγνωστων «κραυγών» για αγάπη. Στη οικογένεια, ανάμεσα σε φίλους, σε συντροφικές σχέσεις, σ’ αυτές των γονέων με τα παιδιά τους, στην δουλειά, στον δρόμο… Όπου βλέπεις δύο, ή περισσότερους να τσακώνονται, ή να επικρίνουν πάντα το ίδιο μοτίβο: Είναι σαν να ακούς να λένε: «Δεν πήρα –γι’αυτό- δεν έχω μέσα μου αγάπη. Πονάω που ακόμα δεν αγαπήθηκα –καθόλου ή αρκετά- που δεν την ανακάλυψα.

Καναδοαμερικανός ψυχολόγος και εμπνευστής της κοινωνικής γνωσιακής θεωρίας. Έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τη μοντελοποιημένη μελέτη της επιθετικότητας (το πείραμα με την κούκλα Μπόμπο), η οποία κατέδειξε ότι τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να οδηγηθούν στην εκμάθηση συμπεριφορών μέσα από την παρατήρηση των ενηλίκων. Συχνά περιγράφεται ως ο σημαντικότερος εν ζωή ψυχολόγος.