• Η σχέση είναι δούναι και λαβείν. Χρειάζεται συμβιβασμός (με όρια), υπομονή, κατανόηση και αγάπη. Κάποιες φορές είμαστε τόσο έτοιμοι να τα παρατήσουμε, ειδικά όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλουμε… Μια μακρόχρονη σχέση ποτέ δεν είναι εύκολη, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν πραγματικότητα και είναι ευτυχισμένοι.

  • Από την περίοδο που ο άνθρωπος ξεκίνησε να αναρωτιέται περί του κόσμου, άρχισε συγχρόνως να ερευνά σχετικά με το μυστήριο της ανθρώπινης φύσης. Αν και τις πιο συνηθισμένες δραστηριότητες του ο άνθρωπος τις θεωρεί δεδομένες, όταν αυτές εξεταστούν με συστηματικό τρόπο μπορούν να αποβούν αινιγματικές.

  • Όλοι μέσα μας έχουμε μια πυξίδα. Γεννιόμαστε με αυτήν. Είναι μια πυξίδα που δείχνει έναν δρόμο. Αυτόν της ζωής. Λέει ζήσε. Καμιά πυξίδα δεν είναι από κατασκευής της χαλασμένη. Όλες τους δουλεύουν σωστά απ’ τη στιγμή που έρχεται κάποιος στη ζωή.

  • Η αυτοεκτίμηση είναι μια από τις πλέον πολυσυζητημένες έννοιες στον κόσμο της ψυχολογίας και όχι μόνο. Όλοι μας πλάθουμε ένα ομοίωμα του εαυτού μας και με βάση αυτό, αλληλεπιδρούμε τόσο με την ίδια τη βάση μας όσο και με το περιβάλλον μας.

    Πιο αναλυτικά, ο καθένας μας έχει ένα αίσθημα αξίας για τον εαυτό του, θετικό ή αρνητικό.

  • Η αγάπη ποτέ δεν πληγώνει κανέναν. Και αν αισθάνεστε ότι έχετε πληγωθεί από την αγάπη, είναι κάτι άλλο μέσα σας, όχι η ιδιότητά σας να αγαπάτε, που αισθάνεται πληγωμένο. Αν δεν το συνειδητοποιήσετε αυτό, θα βρεθείτε να διατρέχετε τους ίδιους κύκλους ξανά και ξανά.

  • Η αγάπη δεν είναι μια σχέση. Η αγάπη σχετίζεται, αλλά δεν αποτελεί σχέση. Μια σχέση είναι κάτι τετελεσμένο. Η σχέση είναι ένα ουσιαστικό. Η τελεία έχει μπει, ο μήνας του μέλιτος έχει τελειώσει.Τώρα δεν υπάρχει καμία χαρά ούτε ενθουσιασμός, τώρα όλα τελείωσαν.

    Μπορείτε να τη συνεχίσετε, μόνο για να κρατήσε τις υποσχέσεις σας. Μπορείτε να τη συνεχίσετε γιατί είναι άνετη, βολική.

  • Να μεγαλώσω το παιδί μου βάζοντας του όρια ή με απεριόριστη αγάπη και άνευ όρων αποδοχή;
    Συχνά οι γονείς έρχονται για συμβουλευτική με αυτό το δίλημμα. Αναρωτιούνται αν είναι πιο αποτελεσματικό να θέσουν στο παιδί τους όρια ή να το μεγαλώσουν με απεριόριστη αγάπη και άνευ όρων αποδοχή.

  • Η χειρότερη μοναξιά είναι να μην νιώθεις άνετα με τον εαυτό σου, Mark Twain

    Αλήθεια, εσύ νιώθεις άνετα με τον εαυτό σου;
    Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες τον εαυτό σου γυμνό στον καθρέπτη;
    Πότε ήταν η τελευταία φορά που του μίλησες ανοιχτά και ειλικρινά για τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου;
    Πότε ήταν η τελευταία φορά που τον άκουσες πραγματικά χωρίς να ασκήσεις κριτική;

  • Λένε πως η γονεική αγάπη είναι το υψηλότερο και αγνότερο είδος αγάπης, καθώς προορίζεται για να δίνει, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα. Μπορεί ο εραστής να αγαπά και να περιμένει ανταπόδοση από τον αγαπημένο, το ίδιο και ο φίλος, ένας γονέας, όμως, αγαπά το παιδί του και του προσφέρει χωρίς περιορισμούς, μετέχοντας έτσι στο πιο αλτρουιστικό και ανιδιοτελές είδος της αγάπης.

  • Από όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο κανένα δεν έχει μεγαλύτερη σημασία από την αγάπη. Η ανάγκη μας να αγαπάμε και να αγαπηθούμε είναι ζωτικής σημασίας. Είναι σαν το νερό, τον αέρα, τον ύπνο και την τροφή που χρειαζόμαστε για να ζήσουμε.

  • Τι να είναι αυτό που κάνει περισσότερους μόνους ανθρώπους να αυτοκτονούν κοντά στις γιορτές; Το ερώτημα έχει τεθεί και απαντηθεί πολλές φορές, όμως το έχουμε κατανοήσει καλά; Οπως το βλέπω, τα λαμπιόνια και τα περιτυλίγματα προκαλούν στον άνθρωπο που βιώνει μια σοβαρή κατάθλιψη ακόμα μεγαλύτερο πόνο, συνήθως (αλλά όχι πάντα) για έναν λόγο. Νοιώθει ανεπιθύμητος.

  • Η παιδική γκρίνια είναι μία κατάσταση που οδηγεί σε εκνευρισμό των γονέων και σε έντονες ενδοοικογενειακές φασαρίες. Η μαμά καταλήγει να γίνεται υστερική και ο μπαμπάς στην προσπάθειά του να λύσει μία κατάσταση τελικά την αποφεύγει φεύγοντας από αυτήν. 

  • Και ξάφνου νιώθεις τα πόδια σου να τρέμουν, η ανάσα σου να κόβεται, οι άμυνες σου να σε εγκαταλείπουν και η ψυχή σου ξαφνικά να γεμίζει από τα πιο αντιφατικά και έντονα συναισθήματα από ποτέ.

  • Το σκοτάδι της μοναξιάς δεν μπορεί να καταπολεμηθεί άμεσα. Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό από όλους ότι υπάρχουν μερικά θεμελιώδη πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Αυτό είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της αλήθειας: δεν μπορείτε να πολεμήσετε άμεσα το σκοτάδι, τη μοναξιά, το φόβο της απομόνωσης. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν όλα αυτά τα πράγματα, είναι απλώς απουσίες ενός άλλου πράγματος, ακριβώς όπως το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός.

  • Αρκεί μόνο ο έρωτας ή η αγάπη;

    Πολλά τραγούδια έχουν γραφτεί για τον έρωτα και ένα από αυτά των Beatles έχει τίτλο “All you need is love”. Είναι έτσι όμως; Ή μήπως το να είσαι ερωτευμένος και να αγαπάς κάποιον, δεν αρκεί;

  • Συμβαίνει συχνά στις μέρες μας να θεωρείται από πολλούς η αυτοθυσία και η διάθεση του εαυτού μας προς τον «άλλον» ως ένα γενικό προτέρημα, με την έννοια εκείνης της μόνιμης προθυμίας για βοήθεια στον απέναντι άνθρωπο.

  • Η αναζήτηση και η επιλογή ερωτικού συντρόφου στην εποχή μας θα έλεγε κάποιος ότι είναι ένας γρίφος για γερούς λύτες. Μία εποχή κρίσης και εξάρτησης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία εποχή αποξένωσης και μοναξιάς σίγουρα δεν αποτελεί ένα γόνιμο έδαφος για επικοινωνία και συντροφικότητα. Άνθρωποι πάνε και έρχονται, προσδοκίες ματαιώνονται, οι ελπίδες λιγοστεύουν και το αίσθημα μοναξιάς αναζωπυρώνεται. 

  • Πολλές φορές, το δύσκολο δεν είναι να βρούμε την αγάπη μέσα σε μια σχέση, αλλά να μπορέσουμε να την αντέξουμε και να την αποδεχτούμε.
    Η εμπειρία μιας ρομαντικής σχέσης, εκτός από ενθουσιασμό και συναισθήματα ευφορίας, μπορεί να πυροδοτήσει φόβους και άγχη που σχετίζονται με την εγγύτητα.

  • Συχνά οι άνθρωποι στις αφηγήσεις τους αναφέρονται στο παιδικό τους αίτημα για φροντίδα από την πλευρά των γονέων. Συγκεκριμένα, η συναισθηματική και πρακτική φροντίδα, η υποστήριξη, η καθοδήγηση, η αναγνώριση είναι κάποια από τα βασικά αιτήματα των ενηλίκων που ως παιδιά αιτούνται προς τους γονείς τους.

  • Χριστούγεννα… αναμφίβολα, μία υπέροχη εποχή που δίνει έναυσμα σε όλους μας να σκεφτούμε πιο θετικά, πιο αισιόδοξα και να αποτινάξουμε –έστω και για λίγο- τη μιζέρια της καθημερινότητας. Είναι μία περίοδος που γεμίζει τον καθένα από εμάς με ανάμεικτα συναισθήματα, από τη χαρά και τη λαχτάρα μέχρι τη μελαγχολία και τη στεναχώρια. Η μελαγχολία απορρέει τις περισσότερες φορές από τον αναλογισμό που κάνουμε στο τέλος της χρονιάς, σκεπτόμενοι τις προσωπικές μας επιτυχίες και αποτυχίες, τις παραλείψεις και τα λάθη μας.