Πώς θα φέρουμε στη ζωή μας τον ιδανικό σύντροφο; Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί όλο και περισσότερους ανθρώπους, ειδικά στις μέρες μας. Βγαίνοντας πληγωμένοι και προδομένοι από αποτυχημένες σχέσεις, κλεινόμαστε στον εαυτό μας και φοβόμαστε να ανοιχτούμε ξανά στους άλλους, στην αγάπη.

Η τηλεόραση, ο υπολογιστής αλλά και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν εδραιωθεί στην καθημερινότητα των σημερινών παιδιών, τα οποία αναλώνουν ένα ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα στην απασχόληση με αυτά τα μέσα.  Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Κέντρο για την Ενημέρωση της Υγείας της Γερμανίας (BZGA στην Κολωνία), συνιστώνται οι παρακάτω χρονικοί περιορισμοί ανά ημέρα, για την παρακολούθηση προγραμμάτων στην τηλεόραση και τον υπολογιστή:

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να προσκολλόμαστε σε αυτά που υπάρχουν στη ζωή μας: τα αντικείμενα, τους ανθρώπους, τις σχέσεις, τις δουλειές, τις καταστάσεις, τις απόψεις, τις πεποιθήσεις. Ακόμα κι αν αυτά δεν μας δίνουν πια την ικανοποίηση που μας έδιναν, δεν μας κάνουν πια ευτυχισμένους.

Πού είναι άραγε το δικό μας αστέρι; Πού και γιατί χάσαμε τη «λάμψη» μας; Πού πρέπει να την αναζητήσουμε;
Αφιερώνουμε πολύ χρόνο καθημερινά προκειμένου να υιοθετήσουμε και να συσσωρεύσουμε, όντας επηρεασμένοι από εξωτερικούς και εφήμερους παράγοντες, «ενδεδειγμένες συμπεριφορές» (συναναστροφή με «δυνατούς» ανθρώπους, απαξίωση ηθικών αρχών και αξιών) και υλικά αγαθά, ζώντας πάντα μέσα στην ψευδαίσθηση ότι με αυτόν τον τρόπο θα εκφράσουμε και θα εξελίξουμε πλήρως το δυναμικό μας.

Δίνω και παίρνω – δύο έννοιες τόσο οικείες αλλά και τόσο παρεξηγημένες. Μέσα στη ζωή είναι και το να δίνεις, να προσφέρεις, να βοηθάς, να φροντίζεις και το να παίρνεις, να δέχεσαι βοήθεια, φροντίδα, αγάπη.