Ο συνδεόμενος με τα ναρκωτικά θάνατος είναι ένα περίπλοκο φαινόμενο το οποίο περιλαμβάνει τόσο τους θανάτους από υπερβολική δόση ναρκωτικών όσο και τους έμμεσα συνδεόμενους με τη χρήση ναρκωτικών θανάτους, π.χ. λόγω νοσημάτων που μεταδίδονται μέσω της κοινής χρήσης εξοπλισμού για ενέσιμη χρήση ναρκωτικών, όπως το AIDS και η ηπατίτιδα, καθώς και λόγω ατυχήματος, βίαιης συμπεριφοράς και αυτοκτονίας υπό την επήρεια ναρκωτικών.

Για την κατάχρηση οπιούχων η επιλεγμένη φαρμακολογική παρέμβαση ήταν η θεραπεία υποκατάστασης με μεθαδόνη, και τα τελευταία χρόνια με βουπρενορφίνη. Οι φαρμακολογικοί παράγοντες που ανακόπτουν την επίδραση της μορφίνης και της ηρωίνης, για παράδειγμα η ναλτρεξόνη, χρησιμοποιούνται σπανίως.

Οι συστηματικές διαγνωστικές μελέτες αναφέρουν ότι περίπου το 80 % των ασθενών με διάγνωση εξάρτησης από ναρκωτικά εμφανίζει επίσης ψυχιατρική συννοσηρότητα. Η συννοσηρότητα δεν μπορεί να διαγνωσθεί εύκολα και τόσο οι ψυχιατρικές ομάδες όσο και οι υπηρεσίες θεραπείας των ουσιοεξαρτήσεων συχνά δεν κατορθώνουν να την εντοπίσουν στους ασθενείς.

Σχεδόν 3.500 παιδιά κάτω των 15 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από κακομεταχείριση (κακοποίηση και παραμέληση) στο Βιομηχανικό Κόσμο. Δύο παιδιά πεθαίνουν από κακοποίηση και παραμέληση κάθε εβδομάδα στην Γερμανία και την Αγγλία, τρία κάθε εβδομάδα στη Γαλλία, τέσσερα κάθε εβδομάδα στην Ιαπωνία και 27 κάθε εβδομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Ιατρικά προβλήματα
Αρρυθμίες, καρδιακή ανακοπή
Νεφρική ανεπάρκεια
Κύρωση ήπατος