Η παχυσαρκία θεωρείται μία νόσος η οποία έχει λάβει επιδημικές διαστάσεις τη σημερινή εποχή. Τα αίτια, ωστόσο, τα οποία την προκαλούν, μοιάζουν μάλλον ασαφή και αλληλοεμπλεκόμενα. Παρόλο που έχει εμφανή σωματικά συμπτώματα παρατηρείται ότι συχνά συνυπάρχει με έντονα δυσφορικά συναισθήματα.

Η τάση να προσκοληθούμε σε αντικείμενα, πρόσωπα ή καταστάσεις προκειμένου να αντλήσουμε την απαραίτητη ηδονή η οποία θα συντελέσει στο να βιώσουμε την καθημερινότητά μας λιγότερο επώδυνα και περισσότερο ευχάριστα.

Απώλεια είναι το χάσιμο, η έλλειψη ενός προσώπου, ενός συναισθήματος, ενός οράματος. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη απώλειας που ωστόσο κάθε ένα από αυτά αν διερευνηθούν θα διαπιστωθεί το πόσο πολυεπίπεδα και αλληλοεμπλεκόμενα είναι.

Ποιος είναι τελικά ο θεραπευτής? Ο παντογνώστης σωτήρας, ο έμπειρος συνεργάτης, ο εξομολογητής, ή απλά ο λευκός πίνακας πάνω στον οποίο ο θεραπευόμενος θα αποτυπώσει τα σχήματα των ψυχικών του διεργασιών? Είναι η αυθεντία ή ο συνοδοιπόρος, ο μέντορας ή ο συμπάσχων?

Μια προσωπικότητα που αποτέλεσε το έναυσμα για το ξεκίνημα της Ψυχαναλυτικής Θεωρίας του Sigmund Freud. Επιληπτικές κρίσεις, τύφλωση, παράλυση, αμνησία, κρίσεις άγχους, θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως υστερικά συμπτώματα, όταν δεν οφείλονται σε παθολογικά αίτια.