Ακρόαση άρθρου......
Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις περισσότερα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR
Η ψυχιατρική ως κλάδος της ιατρικής προσπαθεί να προσεγγίσει την ψυχική νόσο με τρόπους που θα εξομαλύνουν τον ψυχικό πόνο και θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής του εκάστοτε "ασθενή".
Μια λέξη που χωρά αμφισβήτηση μιας και χρειάζεται απίστευτη ρώμη για να παλεύεις με τα σκοτάδια σου και έτσι η υποτιθέμενη απώλεια σθένους καταλήγει ένας ακόμα μύθος μιας κοινωνικά επίπλαστης κανονικότητας.
Πως όμως προσεγγίζεται η νόσος; Ο ανθρώπινος παράγοντας παίζει ρόλο; Τα βιώματα; Η ιδιοσυγκρασία; Τελικά η ψυχή νοσεί σε όλους με τον ίδιο τρόπο; Και εν τέλει αρκεί μια διάγνωση και μια μαζική φαρμακοθεραπεία να απαλύνει το ψυχικό άλγος;
Όπως κάθε επιστήμη έτσι και η ψυχιατρική κάνοντας τα baby steps της, προσπάθησε αρχικά να καταγράψει και να ταξινομήσει συμπτώματα. Να ονοματοθετήσει την ψυχική δυσλειτουργία για να μπορέσει να την βελτιώσει. Να διαχωρίσει τις "φυσιολογικές" από τις "νοσηρές" συμπεριφορές και εν τέλει να καταλάβει τον άνθρωπο.
Όσο η Ψυχιατρική, μεγάλωνε ηλικιακά, στράφηκε και στα βιώματα πέρα από τα συμπτώματα και όταν ενηλικιώθηκε προσπάθησε να καταλάβει και πως το άτομο με ψυχική διαταραχή, σχετίζεται με τον εαυτό του και με τους άλλους. Ακόμα μεγαλώνει, εξελίσσεται, αναθεωρεί και δεν ξεχνά πως στο κέντρο είναι ο άνθρωπος, αυτός ο πολύπλοκος ήρωας.
Η εξέλιξη αυτή γίνεται ιδιαίτερα εμφανής μέσα από την σύγκριση τριών σημαντικών ψυχιάτρων ( των Kurt Schneider, Karl Jaspers και Eugène Minkowski) και του τρόπου που προσέγγισαν την σχιζοφρένεια. Δεν έφτασαν να αποκλείει η μία την άλλη, αντίθετα μελέτησαν τα διαφορετικά επίπεδα της ίδιας ψυχοπαθολογικής πραγματικότητας. Βοήθησαν αρχικά να καταλάβουμε ΤΙ ΕΙΝΑΙ σχιζοφρένεια, μετά να προχωρήσουμε και να μην σταθούμε μόνο στην νόσο, αλλά και στα υποκειμενικά βιώματα και τέλος να αναζητήσουμε μια ουσιαστική μεταβολή στον τρόπο ύπαρξης του ανθρώπου.
Ο Kurt Schneider, στράφηκε στην κλινική περιγραφή και στην διάγνωση της σχιζοφρένειας. Επικεντρώθηκε στην αναγνώριση συγκεκριμένων, τυπικών ψυχοπαθολογικών μοτίβων, που χρησιμοποιήθηκαν για την διάγνωση της νόσου (Schneider, 1959).
Μίλησε για συμπτώματα πρώτης τάξης, όπως οι ακουστικές ψευδαισθήσεις (φωνές που συνομιλούν ή διαφωνούν, φωνές που διατάζουν, φωνές που σχολιάζουν και σκέψεις που φωνάζουν δυνατά στο κεφάλι του προσώπου που τις βιώνει).
Διαταραχές της εμπειρίας ( αισθήσεις ότι εξωτερικές δυνάμεις κλέβουν τις σκέψεις του ή ότι όλοι μπορούν να διαβάσουν το μυαλό του). Παραλήρημα Ελέγχου είτε σωματικό με έντονα συμπτώματα πόνου, καψίματος, μουδιάσματος είτε πρακτικό με ψευδείς βεβαιώσεις ότι ελέγχεται η συμπεριφορά του από εξωτερικές πηγές.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
Προσπάθησε να δώσει όνομα στα συμπτώματα ώστε να κάνει την διάγνωση πιο άμεση και πιο αποτελεσματική. Ιδιαίτερα σημαντική η οπτική του για την κλινική ψυχιατρική, καθώς περιγράφει ένα πλαίσιο κοινών ψυχοπαθολογικών φαινομένων που διαδραματίζονται στον ψυχισμό των νοσούντων. Ωστόσο στέκεται στο σύμπτωμα και στη διάγνωση.
Ο Karl Jaspers, παρότι προγενέστερος, μετατοπίστηκε από την κλασική ψυχιατρική, στην φαινομενολογική προσέγγιση της ψυχοπαθολογίας της σχιζοφρένειας. Στη Γενική Ψυχοπαθολογία (1963), υποστήριξε ότι η ψυχιατρική δεν μπορεί να περιορίζεται στην παρατήρηση και στην ερμηνεία των συμπτωμάτων, αλλά να εξετάζει και τον τρόπο που αυτά βιώνονται από τον ΄΄ασθενή΄΄. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι κοινά αλλά πως ερμηνεύονται και πως βιώνονται από τον καθένα, κάνει την εμπειρία του μοναδική (Jaspers, 1963).
Έχουμε λοιπόν μετατόπιση από την εξωτερική παρατήρηση του συμπτώματος στην υποκειμενική εμπειρία. Ο ψυχίατρος προσπαθεί να προσεγγίσει το περιεχόμενο και τη μορφή της εμπειρίας καθώς και την ιδιαίτερη σημασία της στη ζωή του ατόμου.
Ανέφερε την διάκριση μεταξύ «εξήγησης» (Erklären) και «κατανόησης» (Verstehen). Η εξήγηση αναζητά αιτία-αιτιατό, ενώ η κατανόηση προσπαθεί να προσεγγίσει τις ψυχικές εμπειρίες με την δική τους μεμονωμένη εσωτερική συνάφεια (Jaspers, 1963).
Σημαντικό στοιχείο της θεωρίας του, ήταν επίσης ότι ορισμένα ψυχοπαθολογικά φαινόμενα της σχιζοφρένειας δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά ως φυσική ψυχολογική συνέχεια της προηγούμενης ζωής και προσωπικότητας του ατόμου. Μπορούν να περιγραφούν και να κατανοηθούν ως προς το βίωμά τους, αλλά δεν μπορούν πάντοτε να εξηγηθούν μέσω μιας συνηθισμένης ψυχολογικής αλληλουχίας. Δεν δύναται λοιπόν, να κατασκευαστεί αλυσίδα που να εξηγεί πλήρως πως το άτομο μεταπήδησε από την προηγούμενη μη ψυχοπαθολογική κατάσταση σε αυτή που βρίσκεται τώρα.
PRO PSYCHOLOGY: Επαγγελματική Κοινότητα Ειδικών Ψυχικής Υγείας
Περιλαμβάνει ομάδες εποπτείας ανά ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, ομάδες εποπτείας ανά επαγγελματικό αντικειμένο και πληθυσμό, επιμορφωτικά σεμινάρια εξειδίκευσης, Ομάδες συνάντησης για σύνδεση και δικτύωση, Mentoring για ψυχοθεραπευτές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην άσκηση του επαγγέλματος..
Ο Eugène Minkowski, προχωρά ακόμα πιο βαθιά αυτήν την φαινομενολογική προσέγγιση. Στο La Schizophrénie (1927), προσέγγισε την σχιζοφρένεια μέσα από τη συνολική δομή της εμπειρίας του ατόμου. Δεν μείωσε συνολικά τη σημασία των συμπτωμάτων ωστόσο τα παραμέρισε από το προσκήνιο και στη θέση τους, έβαλε τη μεταβολή του ατόμου στον τρόπο με τον οποίο κινείται μέσα στον κόσμο.
Η σημαντικότερη έννοια της σκέψης του, ήταν η απώλεια επαφής του ανθρώπου που νοσεί με την πραγματικότητα (Minkowski, 1927). Πραγματικότητα δεν είναι μόνο η αναγνώριση του τι είναι πραγματικό και τι όχι αλλά και η σχέση με τον κόσμο, τον χρόνο, τις καταστάσεις (Minkowski, 1927).
Έτσι οι φωνές δεν είναι απλοί εσωτερικοί ήχοι και κραυγές, είναι η βαθύτερη αλλαγή του τρόπου που ο συγκεκριμένος άνθρωπος σχετίζεται με τον κόσμο.
Η σχιζοφρένεια κατά τον Minkowski (1927), είναι η βαθύτερη διαταραχή της σχέσης του ατόμου με την πραγματικότητα και με την ίδια του την ύπαρξη.
Έτσι ενώ ο Schneider, θα σταθεί στο σύμπτωμα και στη διάγνωση, ο Jaspers, θα κοιτάξει να δει τον τρόπο που βιώνεται το σύμπτωμα και ο Minkowski, θα αναζητήσει τι έχει αλλάξει στον τρόπο που ο συγκεκριμένος άνθρωπος υπάρχει γενικά.
Αυτή η σύγκριση αναδεικνύει μια εξέλιξη στην ψυχιατρική σκέψη όχι με τον κλασικό χρονολογικό τρόπο αλλά με αμιγώς εννοιολογικό. Από την κλινική περιγραφή και διάγνωση , στην φαινομενολογία του βιώματος και τελικά σε μια βαθιά υπαρξιακή κατανόηση της συγκεκριμένης διαταραχής.
Πρόκειται λοιπόν για διαφορετικά επίπεδα προσέγγισης μιας ψυχοπαθολογικής πραγματικότητας που μας βοηθά να κατανοήσουμε τον άνθρωπο που νοσεί και να μην στεκόμαστε μόνο στο σύμπτωμα αλλά στην συνολική του εμπειρία, επιτρέποντας του να παραμείνει άνθρωπος και να μην μετατραπεί απλά σε αντικείμενο μελέτης και ερμηνείας μιας νόσου.
Με αυτή την έννοια, η φαινομενολογική και ανθρωπολογική ψυχιατρική δεν εγκαταλείπει την ψυχοπαθολογία. Αντίθετα, επιχειρεί να την εμβαθύνει, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον από την απομονωμένη καταγραφή των συμπτωμάτων προς τη συνολική ανθρώπινη εμπειρία μέσα στην οποία αυτά εμφανίζονται.
Βιβλιογραφία
Jaspers K. (1963). General Psychopathology (J. Hoenig & M. W. Hamilton, Trans.). Manchester University Press
Minkowski E. (1927). La schizophrénie: Psychopathologie des schizoïdes et des schizophrènes.Payot.
Schneider K. (1959). Clinical Psychopathology. Grune & Stratton.
Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου
Έρα Mαλαγάρη - Σύμβουλος Ψ.Υγείας
Έρα Mαλαγάρη: έχει επιβεβαιωθεί από το Psychology
- Ότι ο ειδικός είναι υπαρκτό πρόσωπο.
- Ότι τα πτυχία οι τίτλοι και οι εξειδικεύσεις που αναφέρει είναι αληθινά.
- Ότι οι πληροφορίες που αναφέρει ισχύουν.
THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - Online & Διά ζώσης
Βρες τον Θεραπευτή που είναι κατάλληλος για εσένα | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου με Δωρεάν 1η συνεδρία.
