​​​Πόσο σεξ είναι υπερβολικό; Πόσο είναι αρκετό; Και ποιος αποφασίζει;​­ - Groneman (2000, p. 151)

Πώς η ανάγκη για κατανάλωση συνδέεται με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την ψυχική δυσφορία και τη συναισθηματική ρύθμιση; Μια νέα τσάντα, ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα αντικείμενο που δεν χρειαζόμαστε αλλά “μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα”. Για λίγα λεπτά η διάθεση ανεβαίνει, μέχρι να επιστρέψει το γνώριμο κενό.

Η ψυχολογία, από τη γέννησή της, επιδιώκει να κατανοήσει τι κρύβεται πίσω από τις ανθρώπινες σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές. Κάποια πειράματα σημάδεψαν την επιστήμη — άλλοτε για τα συγκλονιστικά τους αποτελέσματα, κι άλλοτε για τα ηθικά τους διλήμματα.

Οι κρίσεις πανικού είναι κραυγές της ψυχής που ακούγονται από το σώμα. Δεν είναι αδυναμία, ούτε υπερβολή. Είναι ένα σύμπτωμα που αξίζει κατανόηση, αποδοχή και θεραπεία. Και όσο περισσότερο μιλάμε γι’ αυτό, τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα αισθάνονται μόνοι μέσα στον πανικό τους.

Μπορεί να φαίνεται απλό στους άλλους: να πας στο σούπερ μάρκετ, να πάρεις το λεωφορείο, να βγεις για έναν καφέ. Αλλά για σένα, δεν είναι έτσι. Γιατί πίσω από το “δεν νιώθω καλά” κρύβεται ένας βαθύς φόβος — όχι απλώς του χώρου ή του πλήθους, αλλά του τι θα συμβεί αν δεν μπορέσεις να ξεφύγεις, αν νιώσεις αβοήθητος, εκτεθειμένος, παγιδευμένος.