Η δυναμική της ελπίδας για να μπορέσει να βοηθήσει τον άνθρωπο που την κατέχει, χρειάζεται να στηρίζεται σε τρεις προϋποθέσεις ή πυλώνες.

Σε κάθε εποχή οι άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με συγκρούσεις. Κάποιες είναι εμφανείς, πολιτικές αντιπαραθέσεις, επιχειρηματικοί ανταγωνισμοί, στρατιωτικές συγκρούσεις. Άλλες είναι λιγότερο εμφανείς αλλά εξίσου καθοριστικές: αθόρυβες μάχες μέσα στον εργασιακό χώρο ή οι εντάσεις στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Οι θέσεις της ζωής είναι θεμελιώδεις στάσεις – πεποιθήσεις που έχουμε για τον εαυτό μας και τους άλλους.  Ανάλογα με τις πεποιθήσεις αυτές, διαμορφώνεται η συμπεριφορά και οι σχέσεις μας και παίρνουμε αποφάσεις. 

Οι ψυχαναγκασμοί (ή αλλιώς τελετουργίες) είναι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές (π.χ. «τσεκάρω δέκα φορές την πόρτα πριν φύγω από το σπίτι») ή νοητικές πράξεις (π.χ. «λέω έξι φορές από μέσα μου το πάτερ ημών»), στις οποίες το άτομο νιώθει ότι πρέπει να προβεί ως απάντηση σε μία ιδεοληψία ή τις εφαρμόζει σαν έναν άκαμπτο κανόνα.

Στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε τους 4 τύπους γονέων, θα περιγράψουμε τις ιδιαίτερες μορφές της συμπεριφοράς τους και τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς αυτής στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και τέλος, θα αναφερθούμε στους «ιδανικούς» γονείς και πιο συγκεκριμένα στο συνδυασμό 3 χαρακτηριστικών που καθιστούν έναν γονέα «ιδανικό»