Η διεκδικητικότητα έχει πολλά πρόσωπα. Είναι η ικανότητα να εκφράζουμε ελεύθερα τα συναισθήματά μας και τις απόψεις μας.

Να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντά μας με τόλμη και αυτοπεποίθηση.
Να κάνουμε επιλογές και να επιμένουμε σ’ αυτές.

Το ζήτημα του φόβου είναι από εκείνα που σε όποιο πλαίσιο κι αν αναδυθεί –ακόμα και στο θεραπευτικό- το προσεγγίζουμε με περισσή επιφυλακτικότητα και δισταγμό. Μιλώντας για το φόβο είναι σημαντικό να τον διαχωρίσουμε από τις φοβίες ή λοιπές νευρώσεις, καθώς οι δεύτερες είναι αντιμετωπίσιμες και συχνά αποτελούν εκφράσεις βαθύτερων φόβων, υπαρξιστικής χροιάς, η ρίζα των οποίων δεν έχει να κάνει απλά με παθολογία σε ψυχολογικές διεργασίες αλλά με την ίδια την ανθρώπινη φύση και νομοτέλεια.

Με αφορμή τα πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με τις αιτίες θανάτου στην Ελλάδα για το έτος 2015, οφείλουμε να επισημάνουμε για ακόμη μία φορά την καταλυτική απουσία μέτρων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και ιδιαίτερα των ευπαθέστερων, στα πεδία της πρόληψης της αυτοκτονίας και των αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών.

Όλοι μας λίγο έως πολύ έχουμε την τάση να προσπαθούμε να αποδίδουμε όσο καλύτερα μπορούμε σε έναν ή περισσότερους τομείς της ζωής μας. Είναι φυσιολογικό και θεμιτό να επιδιώκουμε την επιτυχία στη δουλειά, στις σπουδές, στις σχέσεις ή σε άλλες παραμέτρους της καθημερινότητάς μας, όπως και το να διατηρούμε ενισχυμένα κίνητρα για προσωπική πρόοδο.

Ποιος ήταν ο κυριότερος λόγος που σε οδήγησε στην ανορεξία και στην ανάγκη να εκδικηθείς τον εαυτό σου τότε;

Μεγάλωσα μέσα σε έντονο stress και πολλές φασαρίες και όταν αποφάσισαν οι γονείς μου να χωρίσουν, με εγκατέλειψαν ψυχικά αλλά και πρακτικά. Την μοναξιά αυτή σε εκείνη την ηλικία δεν την άντεξα...Νόμιζα πως έφταιγα για ότι συνέβαινε στην οικογένεια μου και έστρεψα μίσος στον εαυτό μου. Δεν μπόρεσα να διαχείριστώ την απόρριψή τους...

Πόσο καιρό κράτησε και πόσα κιλά είχες φτάσει;

Τα άγρια χρόνια, που ήμουν βαθιά μέσα στην ανορεξία, ήταν 7 και έφτασα να ζυγίζω μόλις 32 κιλά... Δεν θυμάμαι να σας πω πότε ακριβώς ξέφυγα γιατί έγινε πολύ σταδιακά. Κάπου μετά τα 25 μου πρέπει να ήταν...