Ο ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Irvin Yalom έγραψε εύστοχα πως «ο έρωτας δεν διαρκεί, μπορούμε όμως να τον μετατρέψουμε σε αξιοπρεπή αγάπη». Ο έρωτας είναι αναμφισβήτητα καταδικασμένος να τελειώσει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, άλλωστε από τη στιγμή της εκπλήρωσής του ξεκινά ουσιαστικά και η αρχή του τέλους του.

Πολλοί από εμάς ξοδεύουμε άπειρο χρόνο και καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια για να εξασφαλίσουμε τα πράγματα που νομίζουμε ότι χρειαζόμαστε για να ζούμε καλά.

Πολλές φορές στην ζωή μας τυγχάνει να ερχόμαστε αντιμέτωποι με  προβλήματα και εμπόδια, τα οποία ίσως μας μπλοκάρουν την σκέψη, μας προκαλούν σύγχυση, ενώ ψάχνουμε απεγνωσμένα μια λύση για να ξεφύγουμε από την υπάρχουσα κατάσταση.

Σε άλλες περιπτώσεις έχουμε έτοιμη την απάντηση για την λύση του προβλήματος και αρκεί μόνο να την ανασύρουμε μέσα από πρότερες εμπειρίες που αποθηκεύονται στην μακρόχρονη μνήμη μας.

Σήμερα ανέβασα μία καινούργια εικόνα στο προφίλ μου και –να!- συγκέντρωσε τον τεράστιο αριθμό των 100 likes(!) και μέσα σε λίγη ώρα. Ένοιωσα σημαντικός, με προσέχουν, με αγαπούν, μου γράφουν όμορφα σχόλια με πολύχρωμες καρδούλες, αποθεώνουν την όμορφιά μου, είμαι τόσο σπουδαίος και τόσο σημαντικός.

 «Ίδιος/α ο πατέρας σου/ η μητέρα σου», «Κατά μάνα κατά κύρη». Δύο φράσεις που ο κάθε άνθρωπος έχει σίγουρα ακούσει κατά τη διάρκεια της ζωής του, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν περηφάνεια αλλά και δυσαρέσκεια, αναλόγως την συνθήκη στην οποία θα ακουστούν. Κατά πόσο όμως, οι λαϊκές φράσεις αυτές έχουν επιστημονική βάση;