Τι δε μας αφήνει να σπάσουμε τα δεσμά μας; Τι είναι δεσμά και τι είναι λύτρωση από αυτά; Δεσμά είναι τα πρέπει. Είναι ό,τι μας καταπιέζει. Είναι ό,τι δεν αφήνει την επιθυμία ή ακόμη και τον εαυτό να αναδυθεί. Τι είναι αυτό λοιπόν; Αυτό δυστυχώς δεν είναι μόνο ένα, αλλά πολλά! Μπορεί να είναι ρόλοι, άμυνες, ανάγκες, φόβοι, διατήρηση μιας καλής εικόνας και πολλά άλλα.

Τι δεν είναι ναρκισσισμός; Όταν ένας όρος εισχωρεί στη δημόσια σφαίρα, αποκτά βαρύτητα – αλλά συχνά αρχίζει να υστερεί σε ακρίβεια. Έτσι συμβαίνει και με τον ναρκισσισμό. Εύκολα μετατρέπεται σε ψυχολογική ετικέτα για κάθε συμπεριφορά που δεν μας ικανοποιεί: φιλοδοξία, αυτάρκεια, προστασία ορίων, επιμέλεια στην εμφάνιση. Όμως η ψυχική πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.

Η έκφραση «τί παιχνίδι παίζεις;» είναι αυτή που χρησιμοποιείται συχνά, όταν κάποιος νιώθει ότι ξεγελάστηκε ή αδικήθηκε από ένα άλλο άτομο. Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι o θεμελιωτής της Συναλλακτικής ανάλυσης, Eric Berne, υποστήριξε πως κάποτε όλοι μας υπήρξαμε πρωταγωνιστές σε ένα τέτοιο θεατρικό σανίδι, όπου η παράσταση, διέφερε κατά πολύ από το πραγματικό σενάριο των ζωών μας. 

Η παραγωγή αυτού του κείμενου προέκυψε ως ανάγκη μιας δεύτερης ανάγνωσης των «υλικών» που βλέπουμε – από την σχέση μας με συναδέλφους αλλά και θεραπευόμενους/ες – να οικοδομούν, να κατασκευάζουν την εικόνα, την αναπαράσταση αυτού που ονομάζουμε «ψυχοθεραπεία»,(ψυχο)θεραπευτική παρέμβαση, ή προσωπική ανάλυση. 

Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της ανθρώπινης ύπαρξης είναι ότι ο άνθρωπος διασχίζει το μονοπάτι της ζωής φτάνοντας πολλές φορές στο τέλος του χωρίς να καταφέρει να γνωρίσει τον εαυτό του. Ο σημερινός άνθρωπος πορεύεται στη ζωή σαν «αυτόματο» βιώνοντας συναισθηματικές καταστάσεις τις οποίες δε μπορεί προσδιορίσει, αλλά κυρίως να κατανοήσει. Πολλές φορές μάλιστα αισθάνεται αβοήθητος, παγιδευμένος και έρμαιο των καταστάσεων αυτών.