Οι φοβίες είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο που χρίζει ανάλυσης καθώς είναι ικανές σε μεγάλο βαθμό να καθορίσουν τη ζωή μας. Ας σκεφτούμε για παράδειγμα την κοινωνική φοβία, ή την έκθεσή μας σε κοινό ή σε ακροατήριο. Στη σημερινή εποχή η επαγγελματική μας εξέλιξη προϋποθέτει υψηλές κοινωνικές δεξιότητες καθώς και δεξιότητες παρουσίασης (άλλοτε σε μικρό, άλλοτε σε μεγαλύτερο ακροατήριο). Πόσο όμως εύκολο είναι αυτό όταν μιλάμε για ανθρώπους που τρέμουν αυτού του είδους την έκθεση;

Όταν ο φόβος σου χτύπησε την πόρτα ταράχτηκες. Έκανες ησυχία για να μην καταλάβει πως είσαι μέσα. Δεν σου αρέσει να φοβάσαι. Άκουσες για μυθικά πλάσματα, ξακουστούς ήρωες, υπερανθρώπους και τους θαύμασες, τους ζήλεψες για το θάρρος τους. Μη γελιέσαι όμως. Κι εκείνοι έχουν το φόβο μέσα τους. Μόνο που έχουν συμφιλιωθεί μαζί του, τον ξέρουν, τον σέβονται και μόνο με καθάρια μάτια τον αντικρίζουν.

Παρά τις αλματώδεις εξελίξεις της επιστήμης και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, το γήρας πολύ συχνά συνοδεύεται από σωματικά και ψυχικά προβλήματα. Όλο και πιο συχνά κάνουν την εμφάνιση τους νευροεκφυλιστικές διαταραχές (Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Μετωποκροταφική κτλ) που οδηγούν στην εκδήλωση της άνοιας. 

Μέσα στο χώρο εργασίας, παίρνοντας έναν νέο ρόλο ή όντας στην θέση σας ήδη για κάποιο χρονικό διάστημα, βασικό στοιχείο συνεχούς ενδυνάμωσης της απόδοσής σας είναι να μπορείτε κατά βάση να πατάτε γερά στα πόδια σας και να αισθάνεστε αυτοπεποίθηση. Πολλοί τείνουν να συγχέουν την αυτοπεποίθηση με την υπεροψία, την αλαζονεία ή ακόμα και με τον κομπασμό.

…θέλω να παρουσιάσω δύο ιδέες:
(1) Θέλω να διατυπώσω ποιός πιστεύω ότι είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που παρεμποδίζει την επικοινωνία και έπειτα (2) θα ήθελα να παρουσιάσω ποιός από την εμπειρία μας έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας πολύ σημαντικός τρόπος βελτίωσης ή διευκόλυνσης της επικοινωνίας.