στάση προς τον θάνατο

Δεν υπάρχει κανένα άλλο γεγονός που να έχει απασχολήσει, φοβίσει, τρομοκρατήσει περισσότερο έναν άνθρωπο από το θάνατο. Είναι βέβαιος ο θάνατος για εκείνους που γεννιούνται και η γέννηση για εκείνους που πεθαίνουν, μας αναφέρει ένα ρητό της Κινέζικης φιλοσοφίας. 

Με τη λέξη θάνατος, εννοούμε κάθε παύση λειτουργίας που είναι απαραίτητη για τη διατήρησή μας στη ζωή. Με την έλευση του θανάτου, η θερμοκρασία του σώματος πέφτει στους 20°C, η καρδιά σταματάει να λειτουργεί και το δέρμα κιτρινίζει. Έτσι, το ανθρώπινο σώμα καταλήγει στην αποσύνθεση.

Ο θάνατος είναι η κατάληξη κάθε έμβιου όντος και η ύπαρξή του υπήρξε πηγή αστείρευτης έμπνευσης για κάθε σπουδαίο φιλόσοφο και άνθρωπο του πνεύματος που πέρασε από την ανθρωπότητα. Η Ιστορία βρίθει από παραδείγματα σπουδαίων προσώπων που όχι μόνο δε φοβήθηκαν μπροστά στο θάνατο, αλλά αντιθέτως, τον αντιμετώπισαν με σθένος και αφοβία. Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όλων το σπουδαίο Σωκράτη ο οποίος ως προάγγελος της χριστιανικής αντίληψης, θεωρούσε το σώμα φθαρτό ενώ την ψυχή αθάνατη.

Ο μεγάλος Επίκουρος συμπυκνώνει σε μία φράση, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει όλοι να σκεφτόμαστε για το θάνατο:

"δε φοβάμαι το θάνατο. Όσο ζω είναι μακριά από εμένα, όταν έρθει εγώ δε θα βρίσκομαι εκεί".

Ο μεγάλος Πλάτων χαρακτηρίζει ως πραγματική φιλοσοφία τη μελέτη του θανάτου μου. Όχι απλώς του θανάτου ως φαινομένου, αλλά τον δικό μου κιόλας. Η έλευση του Χριστιανισμού θεώρησε το θάνατο ως έναν δρόμο που οδηγεί στην αθανασία της ψυχής. 

Ο θάνατος είναι η γενεσιουργός αιτία κάθε φιλοσοφικής σκέψης, κάθε θρησκείας και ιδεολογίας. Η προσπάθεια του ανθρώπου να ανακαλύψει τι συμβαίνει μετά από εκείνον, να αποκωδικοποιήσει το μυστήριο που φέρει και να ξεπεράσει τη θνητότητά του είναι τελικά συναισθήματα σύμφυτα με την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι ο θάνατος πληγώνει τους ανθρώπους που μένουν και όχι εκείνους που φεύγουν. Επειδή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι υπάρχει μετά το θάνατο και αν αυτό είναι καλύτερο από τη δική μας γεμάτη άγχη και αγωνίες ζωή, δε μπορούμε να πούμε αν είναι πράγματι κάτι κακό για τους ανθρώπους που φεύγουν. Είναι όμως μία οδυνηρή, σίγουρα, κατάσταση για εμάς να χάνουμε πλέον οποιαδήποτε φυσική επαφή με το αγαπημένο μας πρόσωπο που :φεύγει". Ο θάνατος μας καλεί να συνηθίσουμε μία νέα πραγματικότητα, φέρνει επώδυνες και σοβαρές αλλαγές στη ζωή μας. Όταν κληθούμε να τον αντιμετωπίσουμε σε ένα κοντινό μας πρόσωπο, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αφήνουμε τα συναισθήματά μας ελεύθερα και να ζητάμε στήριξη όταν αισθανόμαστε πως μας είναι απαραίτητη.

Και είναι γεγονός πως κανένας δε μπορεί να μας απαντήσει με βεβαιότητα τι μέλει γενέσθαι μετά από εκείνον, διότι κανένας δεν έχει επιστρέψει.

Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να απαντήσουμε όμως είναι πως μπορούμε να κερδίσουμε τη ζωή, να την κάνουμε όσο πιο όμορφη και μοναδική γίνεται. Ο θάνατος δεν μπορεί να αποφθευχθεί, αλλά μπορεί να επιτευχτεί μία ευτυχισμένη ζωή και αυτό πρέπει να είναι η επιθυμία μας.

Η ύπαρξη του θανάτου μας δείχνει ότι τη ζωή πρέπει να αποφασίσουμε να ζήσουμε ελεύθεροι από κακίες, μιζέρια, μεμψιμοιρία. Πρέπει να τη ζήσουμε αληθινά, βιώνοντας τη δική μας αλήθεια. Γιατί τελικά, το γεγονός ότι τελειώνει την κάνει και τόσο όμορφη και μοναδική!

Ας μη φοβόμαστε το θάνατο, ας αγαπήσουμε περισσότερο τη ζωή.  Ας μη σκεφτόμαστε το τέλος, ας κάνουμε κάθε ημέρα μία καινούργια αρχή. Ας σταματήσουμε να τον φοβόμαστε. Ας τον δούμε ως ένα απαραίτητο κομμάτι που υπάρχει σε κάθε έμβιο ον, ας αισθανθούμε πως είμαστε μέρος ενός κόσμου που γεννιέται και επιστρέφει ξανά στην πηγή προέλευσής του!

Συγγραφή Άρθρου

Μαρία Σκαμπαρδώνη

maria skampardoniΔημοσιογράφος

Η Ψυχολογία είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της διότι μελετά τα μύχια και τα άδυτα της ανθρώπινης ύπαρξης, μαζί με τη Φιλοσοφία. Η γραφή είναι για αυτή ένας τρόπος ζωής, ένα ξέσπασμα και μία φυγή από την κουραστική πραγματικότητα.

Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Προφίλ 

Όλα τα περιεχόμενα της Πύλης Ψυχολογίας - Psychology.gr προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση περιεχομένου είναι αποδεκτή, μόνο εφόσον τηρούνται όλοι ανεξαιρέτως οι παρακάτω κανόνες. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η Πύλη Ψυχολογίας θα προχωράει σε καταγγελία DMCA, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση. Διαβάστε προσεκτικά το σχετικό πλαίσιο: ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα
Η ζωή σε παύση

Όταν κάνω μία παύση από την καθημερινότητα και επιτρέπω στον...

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Χρώματα, χρώματα, παντού χρώματα!
Χρώματα

Τώρα ίσως γίνεται περισσότερο αντιληπτό και σε εμένα προσωπικά, το γιατί σε διάφορα συνέδρια ψυχολογίας, οι ειδικοί ζητάνε από τα άτομα που βρίσκονται σε θεραπεία, να φοράνε πιο φωτεινά και ανοιχτά ρούχα. Και όμως, τα ανοιχτά ρούχα επηρεάζουν θετικά τον ψυχισμό μας, συμβολίζουν την ελπίδα και τη χαρά στη ζωή.

Ψυχραιμία και σωστή προετοιμασία - τα όπλα για τις Πανελλήνιες
Πανελλήνιες εξετάσεις

Το να προετοιμάζεσαι για τις Πανελλήνιες, είναι μία δοκιμασία δύσκολη, αγχώδης και ψυχοφθόρα. Η εισαγωγή στα ανώτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες και απαιτητικές απαιτήσεις στη ζωή κάθε εφήβου. Αν αναλογιστεί κάποιος πως ο έφηβος μαθητής καλείται να σηκώσει στους ώμους του όχι μόνο τις δικές του προσδοκίες και όνειρα για το μέλλον του, αλλά και τα όνειρα των γονιών και του κοινωνικού περίγυρου, αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα γιατί μιλάμε για μία εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και αγχώδη.

Μιλώντας ανοιχτά για την εργασιομανία
Εργασιομανία

Κανένας δε διαφωνεί στο γεγονός πως η εργασία είναι απαραίτητη για την επιβίωση αλλά και την κοινωνική καταξίωση και κοινωνικοποίηση του ανθρώπου. Η εργασία, αναμφίβολα, συνδράμει στην κοινωνική καταξίωση του ανθρώπου, συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία του. Οι άνθρωποι, μέσω αυτής, καλύπτουν τις βασικές βιοτικές ανάγκες αλλά παράλληλα αποκτούν μία επίσημη και στέρεα θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αποκτούν ένα κύρος και μία αυτονομία.

Το φαινόμενο του μισογυνισμού
Μισογυνισμός

Όλες οι ομάδες ανθρώπων βάλλονται, συχνά πυκνά, από στερεότυπες αντιλήψεις που αφορούν είτε τις ικανότητές τους, είτε την ηθική τους, είτε οτιδήποτε άλλο. Στο παρόν άρθρο, θα αναφερθούμε ειδικότερα στο φαινόμενο του μισογυνισμού, της αντίληψης εκείνης που θεωρεί πως η γυναίκα ως ύπαρξη και ως οντότητα, είναι υποδεέστερη από τον άνδρα.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :
0
Shares