Αποσπάσματα και η σημασία τους, από το βιβλίο: Το μεγάλο πάντα και ο μικρός δράκος.

Το ξέρω από προσωπική πείρα. Αυτό που νιώθεις, φίλε αναγνώστη, δεν είναι λάθος, είναι η κραυγή μιας ψυχής που πνίγεται στο «τώρα».

“Μην επιστρέφεις στο μέρος όπου κάποτε ήσουν ευτυχισμένος. Είναι μια παγίδα νοσταλγίας. Tίποτα δεν θα είναι το ίδιο, ούτε ο τόπος, ούτε οι άνθρωποι, ούτε εσύ ο ίδιος.” (φράση του Robert De Niro)

Ο όρος «νοσταλγία» επινοήθηκε για πρώτη φορά το 1678 από ένα φοιτητή ιατρικής, τον Johannes Hofer, στην προσπάθειά του να περιγράψει το αίσθημα Ελβετών στρατιωτών σε αποστολές μακριά από την πατρίδα τους.

Πολλές φόρες στην καθημερινότητα μας κοιτάζουμε πίσω την ζωή μας με νοσταλγία. Αυτό κάνει άλλους να μελαγχολούν και πολλές φορές και να αποσύρονται από την κοινωνική ζωή τους. Τι είναι όμως η νοσταλγία και ποια η σχέση της με την μελαγχολία ή ακόμα και με την κατάθλιψη?

Υπάρχουν στιγμές, που μια απλή μυρωδιά ή μια γεύση, μας μεταφέρει αιφνίδια στο παρελθόν. Ένα άρωμα, ένα φαγητό ή η αίσθηση του αέρα, μπορεί να ξυπνήσει αναμνήσεις που είχαμε ξεχάσει, γεμάτες ζωντάνια και συναίσθημα.

Σε μια εποχή που η περιβαλλοντική αλλαγή γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, ένας νέος όρος έχει αναδυθεί για να περιγράψει την ψυχική οδύνη που βιώνουν πολλοί άνθρωποι ως αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών: η Σολασταλγία.