Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν η ευφυΐα αρκεί για να κρατήσει τον άνθρωπο μακριά από το κακό. Ακούω γύρω μου τη φράση πως «οι έξυπνοι δεν μπορούν να είναι κακοί, γιατί το κακό απαιτεί βλακεία».

Ο άνθρωπος ερχόμενος στη ζωή, γεννιέται με επιθυμίες, ενώ καθοδηγείται από αυτές. Οι επιθυμίες στην συνέχεια, γίνονται προσωπικές φιλοδοξίες. Έτσι συμβάλλουν και αυτές σημαντικά, στην εξελικτική του πορεία.

Ποιές επιπτώσεις φέρνει η παραπληροφόρηση στη  δημοκρατία; Η τεχνητή νοημοσύνη και το νεοφερμένο chatgtp μπορούν να ωθήσουν τις κοινωνίες σε μια νέα μορφή δημοκρατίας;

[ Η σχετικά πρόσφατη θεωρία των χορδών και πως αυτή προσεγγίζει τον στοχασμό του Παρμενίδη περί του Είναι, -ως θεωρία των Πάντων. ] 

Με την ραγδαία πρόοδο της επιστήμης των τελευταίων δεκαετιών, ανατέλλει μια θεωρία που βάσιμα περιγράφει και αποδεικνύει τον φαινόμενο κόσμο επαρκώς: ως ένα αδιάσπαστο και ενιαίου πεδίο.

Οι άνθρωποι από πολύ νωρίς προσπάθησαν να δημιουργήσουν εξηγήσεις και θεωρίες για την ανθρώπινη συμπεριφορά και τη νόηση, όπως προσπάθησαν να καταλάβουν και τα φυσικά φαινόμενα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Ιστορία της Ψυχολογίας στο πέρασμα των χρόνων.

Στο αιώνιο συμπόσιο, όπου η σιωπή της αιωνιότητας αγκαλιάζει τα πάντα, και η αμυδρή λάμψη ενός αστεριού-οθόνης απεικόνιζε την ανθρώπινη ύπαρξη γεμάτη φόβο και αδιάκοπη αναζήτηση, οι πέντε μεγάλοι σοφοί – ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Επίκτητος και ο Επίκουρος – είχαν συγκεντρωθεί.

Το έγκλημα ως καθρέφτης της κοινωνίας και της ψυχής:  «Πρέπει να εξετάσουμε το έγκλημα όχι μόνο ως παραβίαση του νόμου, αλλά και ως κραυγή της ψυχής, ως αντανάκλαση της κοινωνίας που το γέννησε» — Μισέλ Φουκώ.

Με την πάροδο των χρόνων, την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, καθώς και με την ολοένα και μεγαλύτερη εξάπλωση της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής στην κοινωνία, έχουν καταφέρει να εδραιωθούν ορισμένες αντιλήψεις γύρω από την ψυχική υγεία.

Ο ανταγωνισμός σε ένα ζευγάρι δεν είναι πάντα εμφανής ή "κακόβουλος". Συχνά εκδηλώνεται με λεπτούς τρόπους, όπως η σύγκριση επιτυχιών, η ανάγκη για αναγνώριση, ή ακόμα και σε φαινομενικά αθώα "παιχνίδια" υπεροχής.

Κάθε φιλόσοφος θα προσέγγιζε το ζήτημα της διασφάλισης ενός βιώσιμου, δημοκρατικού και δίκαιου μέλλοντος με βάση τις δικές του θεμελιώδεις αρχές.

Η φιλοσοφική συμβουλευτική, είναι δυνατόν να αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό, εναλλακτικό εργαλείο, αναφορικά με την θεραπευτική στο πεδίο της Ψυχολογίας. Η ίδια η φιλοσοφική συμβουλευτική είναι άρρηκτα συνδεδεμένη ειδικά με ένα είδος θεραπευτικής διαδικασίας, όπου πολύ σημαντικός είναι ο ρόλος και η χρήση της συζήτησης.