«Τι είναι αυτό που δυσκολεύει τις διαφωνίες μας; Άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις βρίσκουν όλο και μεγαλύτερη δυσκολία στην παραγωγική επιχειρηματολογία και βυθίζονται στην πίκρα ή αφήνονται να τους κατατρώει η ουδετερότητα.

Αν ζητήσετε από κάποιον να χαϊδέψει έναν ξύλινο βραχίονα, ο ρυθμός και το βάθος της κίνησης θα μεταφερθούν παντού. Αν ζητήσετε από το ίδιο πρόσωπο να χαϊδέψει έναν ανθρώπινο βραχίονα, η κίνησή του θα σταθεροποιηθεί αυτόματα σε μία ταχύτητα που είναι σχεδόν πέντε εκατοστά ανά δευτερόλεπτο. Αποδεικνύεται ότι αυτή είναι η ίδια ταχύτητα που οι άνθρωποι αξιολογούν ως την πιο ευχάριστη.

Πολύ συχνά κρίνουμε τους άλλους επειδή διαβλέπουμε σε εκείνους κάποιο δικό μας χαρακτηριστικό που δεν μας αρέσει ή επειδή τους ζηλεύουμε και θα θέλαμε να επιτύχουμε κι εμείς τα ίδια αποτελέσματα ή να απολαμβάνουμε τις ίδιες ανταμοιβές. Την επόμενη φορά που θα διαπιστώσετε ότι αποδοκιμάζετε κάποιον, ερευνήστε τα κίνητρά σας.

Ο ψυχαναλυτής Άνταμ Φίλιπς είπε ότι η απαίτηση να είμαστε ευτυχισμένοι υπονομεύει τη ζωή μας. Κάθε ζωή περιλαμβάνει πόνο και ευχαρίστηση, και αν προσπαθήσουμε να αποβάλλουμε τον πόνο και να τον πνίξουμε με ευχαρίστηση, ή να τον μπερδέψουμε ή να αποστάσουμε τον εαυτό μας ή κάποιον άλλο από αυτόν, τότε δεν μαθαίνουμε να τον αποδεχόμαστε και να τον τροποποιούμε.

Η χαρά δεν συνιστά ευτυχία, επειδή η ευτυχία είναι πάντα ανάμεικτη με τη δυστυχία. Δεν απαντάται ποτέ στην αγνότητα, είναι πάντοτε μολυσμένη. Όπως η μέρα ακολουθείται από τη νύχτα, έτσι και η ευτυχία ακολουθείται από τη δυστυχία.