Πέρα από τα ιστορικά δεδομένα και τα πεπραγμένα του Χίτλερ λίγη έμφαση έχει δοθεί στις δομές και χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του που τον έκαναν να συμπεριφερθεί με τις ειδεχθείς και καταστροφικές (άλλα και αυτοκαταστροφικές) συμπεριφορές που κόστισαν στον πλανήτη πάνω από 60.000.000 νεκρούς και έναν κόσμο καταστραμμένο.

Αν κάποιος ανοίξει μια τηλεόραση ή ψάξει τις ειδήσεις στο ίντερνετ θα βρει νέα σχετικά με κάποιο στιγέρο έγκλημα ή κάποια πολεμική σύγκρουση.

Θα περίμενε κανείς στη σημερινή εποχή λόγω της προόδου της τεχνολογίας και του πολιτισμού παγκοσμίως ότι θα έπρεπε να έχουμε ξεπεράσει τέτοιες συμπεριφορές όμως αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει.

Σε προηγούμενο άρθρο είχαμε αναπτύξει τις θεωρίες των ψυχιάτρων Στάνισλαβ Γκροφ και του δόκτορος Καυκαλίδη σε ένα γενικότερο πλάισιο, σε αυτό το άρθρο θα εξετάσουμε τις θεωρίες και θεωρήσεις τους σχετικά με την προγεννητική φάση και την ενδομήτρια ζωή. Οι θεωρίες των δύο επιστημόνων φαίνονται εκ πρώτης ως διαφορετικές μεταξύ τους, όμως, όπως θα δούμε, έχουν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ομοιότητες.

Το ανθρώπινο είδος είναι το πιο κοινωνικό και επικοινωνιακό είδος του πλανήτη μας. Κάθε ανθρώπινη φυλή σε όλο τον πλανήτη δημιούργησε κώδικες επικοινωνίας σε προφορικό επίπεδο και οι πιο εξελιγμένες έφτιαξαν και γραπτή γλώσσα.

Στην ανάπτυξη του προφορικού λόγου συνέβαλαν και οι διάφορες ανατομικές αλλαγές στο σώμα των ανθρωποειδών που προήλθαν από χιλίαδες χρόνια εξέλιξης, όπως τα κέντρα δημιουργίας και κατανόησης της γλώσσας στον εγκέφαλο (Broca -Wernicke) και αλλαγές στον λαιμό και στην στοματική κοιλότητα.

Ο 20ος αιώνας σίγουρα ήταν ο αιώνας που έθεσε τις βάσεις για την επιστήμη της ψυχολογίας. Πρώτα ο Φρόυντ και η ψυναναλυτική σχολή προσπάθησαν να κατανοήσουν την ανθρώπινη σκέψη μέσω της θεωρίας της λιμπίντο και της θεωρίας των νευρώσεων. Στη συνέχεια το επόμενο ''κύμα'' της ψυχολογίας ήταν ο συμπεριφορισμός που έδωσε εμφάση στην ανθρώπινη συμπεριφορά και κατέδειξε το πόσο ισχυρή επίδραση έχει το περιβάλλον στην ανθρώπινη προσωπικότητα και το χαρακτήρα.