Ο όρος «ψυχογενής βουλιμία» διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Gerald Russell (1979), ο οποίος παρατήρησε μια διατροφική διαταραχή, η οποία είχε τα εξής βασικά χαρακτηριστικά:

1. Ακατανίκητη ανάγκη για υπερβολική κατανάλωση τροφής (κατά πολύ μεγαλύτερη ποσότητα τροφής που θα κατανάλωνε ένα άτομο σε ένα μόνο γεύμα).
2. Ανάγκη αποβολής της τροφής με εμετό ή καθαρτικά ή και τα 2.
3. Παθολογικό φόβο του ατόμου μήπως πάρει βάρος.

Μετά από έναν χρόνο που οι συναντήσεις μας γίνονται αναγκαστικά εξ αποστάσεως, οι συνθήκες επιτέλους επιτρέπουν να ανταμώσουμε ξανά με την καλύτερη αφορμή: ένα άκρως πρακτικό και βιωματικό σεμινάριο για να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση μέσα από τη γλώσσα του σώματός μας!

Οι ρυθμοί έντονοι, οι αλλαγές πολλές, εμείς φορτισμένοι και συνέχεια απασχολημένοι ξεχνάμε να ακούσουμε τις ανάγκες και τον εαυτό μας.

Πριν τον σχεδιασμό οποιουδήποτε προγράμματος παρέμβασης, είναι σημαντικό ο εκπαιδευτικός, αλλά και όλη η σχολική μονάδα, να ενημερωθεί για το τι είναι η ΔΕΠΥ, ποιες είναι οι παράμετροί της, πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά και τον τρόπο μάθησης του παιδιού, ποιες είναι οι ανησυχητικές συμπεριφορές, ποια η συχνότητα εμφάνισής τους και τι τις πυροδοτεί.

Νέος κύκλος σεμιναρίων «Χτίζω το πιο θετικό μου προφίλ»: 5 σεμινάρια για να αναδείξετε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας

Έχετε προσόντα ή χαρίσματα που οι άλλοι δείχνουν να μην τα αναγνωρίζουν; Μήπως δυσκολεύεστε να προβάλλετε τον εαυτό σας γιατί φοβάστε ότι θα φανεί αλαζονικό ή θα σας κρίνουν αρνητικά;