«Οι περισσότεροι γονείς υπερηφανεύονται όταν το κορίτσι τους μπορεί να παίξει με τις κούκλες ένα υπέροχο φανταστικό παιχνίδι αλλά δεν θα ένιωθαν το ίδιο αν το έπραττε ο γιος τους… Το ίδιο θα ενθάρρυναν τη κόρη τους να ξεκινήσει taekwondo και το γιο τους μπαλέτο;»

Το Πάσχα, η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης, είναι σημαντικό για κάθε ηλικιακή ομάδα και έχει διαφορετικό νόημα και βοηθάει σε ξεχωριστές ψυχολογικές λειτουργίες ανάλογα με την ηλικία του μέλους της οικογένειας.

Κάθε χρόνο οι γονείς προβληματίζονται για την διοργάνωση των γενεθλίων των παιδιών τους είτε κάνοντας στο σπίτι πάρτι με μπαλόνια, κέικ, μουσική, τούρτα είτε πηγαίνοντας σε κάποιο παιδότοπο με κλόουν και πολλά παιχνίδια και φαγητά.

Έχει παρατηρηθεί ότι οι υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. Facebook, Twitter, Instagram κ.α.) έχουν μετατρέψει μια ολόκληρη γενιά χρηστών σε ανθρώπους που έχουν εμμονή με τον εαυτό τους, εγωκεντρισμό, εμφανίζοντας τη βούληση να αναζητούν κάποιου είδους επιβράβευσης σε ότι και να κάνουν.

«I shop therefore I am» φώναζε μέσα από τα έργα της η ανατρεπτική αμερικανίδα καλλιτέχνις Barbara Kruger ήδη από τα μέσα του ’80, συνοψίζοντας με το πιο εύγλωτο τρόπο την «ουσία» του Δυτικού κόσμου.
Το ότι ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία είναι δεδομένο. Σε περιόδους ευημερίας αυτό εγείρει φιλοσοφικού κύριως τύπου ερωτήματα: Κατά πόσο η κατανάλωση υποκαθιστά τις ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις που τείνουν να εκλείψουν.