Οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες ακόμη και στους οργανισμούς. Οι  συγκρούσεις αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο όχι μόνο της ζωής των ανθρώπων αλλά και των οργανισμών. Το πεδίο των οργανωσιακών συγκρούσεων περιλαμβάνει ατομικές και διομαδικές συγκρούσεις που συμβαίνουν σε έναν οργανισμό (Pondy, 1967).

Ο Harvey (1973) ανέφερε ότι οι βιωμένοι χώροι είναι συνυφασμένοι με ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που επέφεραν αλλαγές και ανατροπές στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Οι ανθρώπινες εμπειρίες, σε συνδυασμό με την κοινωνικοϊστορική πορεία του χώρου, τον διαφοροποιούν από τους τυπικούς χώρους.

Η εξουθένωση ή αλλιώς burn out έχει οριστεί ποικιλοτρόπως από τους ερευνητές. (Stalker & Harvey, 2002). Οι περισσότεροι καταλήγουν σε έναν πολύπλευρο ορισμό που αναπτύχθηκε από τους Maslach και συνεργάτες (1996) και περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις: τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη φθίνουσα επίδοση.

Η επικέντρωση στην απόκτηση γνώσεων έχει ως απόρροια την παραμέληση της καλλιέργειας ικανοτήτων και δεξιοτήτων σε κοινωνικούς και συναισθηματικούς τομείς από νεαρή ηλικία. Αυτό συνεπάγεται με την παγιωμένη εκπαιδευτική κοινωνική πολιτική που στηρίζεται αποκλειστικά στη γνωστική νοημοσύνη (IQ).

Η ακρόαση μουσικής έχει ευεργετικές ιδιότητες στους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο. Η μουσική μπορεί εύκολα να εισαχθεί στο κλινικό πλαίσιο, βελτιώνοντας αρκετά την κατάσταση των ασθενών. Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας είναι σκληρές και επιβαρύνουν τον οργανισμό του ασθενούς.